Voor Pasen hebben beide honden een nieuwe halsband gekregen, Ziva een zwarte met blinkende steentjes (meisjesachtig dus), voor Arslan hebben we een brede donkerbruine (lees stevige) halsband gekocht (een nogal saaie vergeleken met Ziva's halsband), maar deze past wel bij hem, en hij is bijna niet te zien tussen zijn vacht. Arslan leek niet blij met zijn nieuwe halsband, maar is er ook niet kwaad voor, hij staat gelaten te wachten (terwijl zij zoo blij is) en je kan hem gemakkelijk omdoen, maar dat is dan ook alles.. Typisch Arslan volgens ons.
Hij gaat wel graag wandelen, maar dan rustig aan, en liefst niet te ver (al hoor je hem niet klagen als het toch lang wandelen is).
Meestal mag hij mee met het baasje en Ziva met mij, maar nu hebben we ook een dubbeltuig gekocht zodoende dat we hun 2 kunnen verbinden en ze gezamelijk kunnen wandelen.
Al is hij bij mij enthousiaster dan bij mijn man om te wandelen, hij ziet dit meer als leukere wandeling denk ik, bij mijn man loopt hij echt mooi mee en rustig aan, bij mij loopt hij ook naast mij maar dan merk je dat hij toch wel meer aandacht aan mij schenkt.
Ook is het zo dat ik met Ziva wel eens een stukje durf lopen (een kleine heuvel bij ons kort in de buurt op) en dat weet hij, dus als ik wandel met hem (en het baasje met Ziva) dan probeert hij toch ook te versnellen aan die heuvel en dus lopen (al trekt hij niet) en dan doe ik dat dus ook, even lopen met de haren in de wind met zo een huppelende hond naast mij ;)
Dat zijn de leuke momenten voor mij en hem denk ik dan, het moment dat hij zoals Ziva ook eens mag lopen en gek doen (want dat mag niet bij mijn man, die is van mening dat hij rustig moet zijn en blijven), en soms denk ik wil hij als jonge hond ook gewoon eens gek doen..
Reageren
