Deze morgen Cara naar het crematorium gebracht, morgenmiddag is ze terug thuis. Het was daar erg zwaar, gelukkig was mijn dochter mee om al de papieren in orde te brengen, kreeg geen woord uitgebracht.
Yazz haar maatje 16 jaar lang is een beetje uit zijn lood geslaan-volgt me overal. Woeftie heeft deze morgen niets laten merken maar hij heeft deze nacht ook veel afgezien, zat op een ogenblik te bibberen - Yazz is zelfs een tijdje gaan vluchten toen cara altijd tegen hem aanliep of over hem liep want hij is ook al 17,5 en zit vol gezwellen en dat deed pijn. Nima, ons Roemeentje die we nog maar 2 maanden hebben wou ganse tijd bij Cara zitten in haar laatste uren, toen ze gestorven was heeft ze op een deken naast haar gaan liggen. We hadden al gezegd dat Nima veel meehad van Cara, er zit ook lijk een bordertje in maar dan in miniversie - was alsof Cara al terug was voor ze goed vertrokken was.
We weten dat het voor Cara het beste was, dat ze op haar manier vertrokken is, zonder pijn en in mijn armen.