Becka is een heel onderdanig wijfie. Heel lief (maar dat doet er voor dit probleem niet zo toe).
De meeste honden laten haar dan ook al snel met rust, omdat ze, als ze wordt besnuffelt stokstijf blijft staan (oren naarachter, grote ogen) , als we wandelen en ze los loopt. Ver van mij vandaan loopt ze niet en ze komt vrijwel meteen als ik haar naam zeg. Zo heb ik dat ook getraint.
Nu is er dus 1 hond in ons park (echt geen klein park!) net zo groot als Becka (een jackrusseltjes) ook net zo oud ong. die het dus voor elkaar krijgt om ELKE KEER als we hem tegen komen meteen en dan ook alleen maar op becka te gaan rijden. Ze wordt besnuffelt en meteen erop.
Misschien overdijf ik het, dan hoor ik het ook graag, maar ik wil gewoon niet dat mijn hond bereden wordt. Ik vind het niet nodig, Becka is al onderdanig genoeg. punt.
Wat doet Becka tijden het bereden worden? Niks, ze staat stil en wacht min of meer tot het voorbij is. Ondertussen kijkt ze mij meestal niet echt gelukkig aan (of ik beeld me dit in, kan ook het is tenslotte een mops en die kijken altijd een beetje ongelukkig...)
Over de Jack:
De Jack Russel gehoord een oudere man, die een beetje achter zijn actieve hond aan sloft en volgens mij geen idee van honden opvoeding heeft. Meestal staat hij zijn hond de hele tijd te roepen (die niet komt omdat mijn hond moet worden bereden). En ik moet dan ook altijd wachten tot dat hij mij heeft ingehaald en zijn hond kan aanlijnen.
Wat doe ik?
Ik waarschuw de Jack door 'nee' te roepen op lage stem en hem van becka af te duwen.
Dat werkt goed, alleen zit hij het volgenden seconde weer op haar te rijden. Dat doe ik dus echt een paar keer.
Op t laatst ben ik dan ook echt boos van binnen, want die hond schijnt het niet te snappen...
Vandaag had ik een kort lontje (ja mag ik ook eens zeg) en na de 6de keer heb ik de jack russel echt een flinke duuw gegeven en daarbij vrij hard (ja echt best boos ook) toegeschreeuwd "dat het nu toch verdomme we echt klaar is" (ik woon in duitsland, dus die duitser zullen we gedacht hebben ; wat roept die dan). Bij overmaat van ramp schreeuwe iemand anders van de andere kant van het park dat ik "die hond met rust moest laten, en ik maar ergens anders moest gaan wandelen -met mijn mops-"
(typisch gevalletje bemoei je ff lekker met je eigen zaken)
Maar om terug te komen op het vervelende rijden vd jack:
Ik snap wel dat schreeuwen misschien niet werkt, maar ik voel me door deze hond echt niet serieus genomen (wat ik best wel kwalijk vind), hoewel ik de hond er echt duidelijk verbod laat merken, fysiek en met geluid.
De oude man komt zijn hond alleen maar halen en zegt "dat het niet uitmaakt of ik hem eraf duw hij doet het toch weer tot dat hij em binnenkort laat steriliseren" (maar dat zegt ie dus al weken!!) en dat kan het toch niet zijn?? dat is toch ook opvoeding?
De jack ontwijken als ik hem in het park zie doe ik al, dat deed ik vandaag ook, maar toen kwam die jack dus echt van de ANDERE kant van het veld (stel je minstens een voetbalveld voor!) gewoon aangerend! (de oude man roepend naar zijn hond)
Dus nu mijn vragen:
Wat doe ik goed/fout?
Hoe kan ik volgens jullie hier het beste mee omgaan?
Wat kan ik doen als ik em morgen weer tegen kom?



3 doggies


















) ... De man is niet snel genoeg om zijn hond weg te halen... en op deze manier hoeft hij zich niet te haasten. 










