Hallo,
Ik ben sinds vandaag nieuw hier,
en ik zou graag mijn verhaal, en die van mijn hond met jullie willen delen
Het verhaal van Laan :
Hallo,
Allereerst wil ik mij voorstellen
ik heet larissa en ik ben geboren op 10/08/95
op mijn verjaardag kreeg ik mijn eigen hond
Laan, ik heb altijd al een duitse herder gewild ,
Mijn vader is iemand die altijd hondjes neemt van het asiel
ik heb Laan dus niet van puppy.
Laan heeft een slecht verleden, wat ze allemaal heeft moeten doorstaan weten we niet.
We wisten dat Laan bang is van mannen (niet kinderen of jeugd). en wat ons opviel toen we gingen wandelen,ontdekten we haar grootste angst. Fietsen en zeker met een man op
de eerste keer dat we gingen wandelen was helemaal geen pretje,elke keer dat er een fietser voorbij kwam wou ze zo snel mogelijk weg.
We hebben heel vaak geoefend op dit, dit heeft heel veel moeite gekost maar elke keer
meer zie je dat ze vooruit gaat, Laan heeft nogal altijd bang,maar door het commando 'zit & blijf' blijft ze mooi zitten, ze kijkt wel angstig en houd de fietser goed in het oog,
maar ik ben al zoooo trots dat we al zover geraakt zijn!
Maar mannen is nog een probleem, er mag tijdens het wandelen geen man in de buurt komen of ze panikeert, vooral iemand met een pet op, dan kan ik ze bijna niet meer houden. We blijven natuurlijk trainen, maar dit gaat nog heel veel moeite kosten,
maar toch ben ik al zo blij dat we al zo ver geraakt zijn, dat ik kan gaan wandelen,zonder dat ze sleurt & trekt,wegrent van fietsen.
Thuis heeft laan zich vaak verstopt in haar bench, na 2maanden begon ze eruit te komen,
ik heb er vaak bijgezeten, tot op een keer dat ik na haar koekje gaf,recht stond, naar de zetel ging, en dat ze me volgde, ik was in de wolken! na 3maanden begon ze zelfs te spelen! haar eerste kwispel,ik zal het nooit vergeten! eindelijk die oren naar voor,staartje zien bewegen!
2weken terug is mijn leiband stukgegaan(slotje viel eraf) ik was doodsbang dat ze niet wou terugkomen, maar ineens zag ik haar op het veld spelen,kwispelen, ik roepte 1x 'lana hier!' en ze kwam meteen, trots was ik! nu ga ik meer naar een bos waar bijna niemand komt, en voordeel geen fietsen, zodra ik ze hier loslaat gaat ze meteen uit haar dak, wilt niets anders dan met takken spelen!
Ik ben dus super trots op mijn meisje! 


Bedankt dat je mijn verhaal hebt willen lezen ![]()
eerste keer in de zetel in slaap gevallen 
na haar eerste badje
eerste keer los spelen 
Momenteel zijn we haar nu eerst op haar gewicht aan het brengen want daar mogen nog paar kilootjes bij!
Ook werd ons verteld dat ze al 3x een andere thuis heeft gehad (overgenomen) de 3de persoon heeft ze naar het asiel gebracht, Dus wij zijn haar 4de thuis & haar laatste want ze gaat nooit meer weg! 
ik hoop dat het topic hier goed staat,anders mag je mij verbeteren!! 


Reageren


















