Ik wist niet goed in welke rubriek dit moest, want het is niet echt een opvoedings-vraag.
Sinds we Rhowdy hebben hebben we voor het eerst een hond binnen wonen. Nu vroeg ik mij af of haar gedrag gewoon `honds` is en iets wat er nou eenmaal bij hoort, of dat haar gedrag voortkomt uit weinig training en uitdaging, de meesten kennen haar verhaal wel.
Als er visite komt is er namelijk feest en enorme drukte. Ze springt graag tegen iedereen op en pas sinds korte tijd blijft ze - na drukke 10 minuten - rustig op haar plek liggen.
M`n vriend logeert deze kerstvakantie bij ons thuis, en elke keer als hij beneden komt wordt hij begroet alsof hij visite is, inclusief het springen.
Nu is het geen ramp of klaag-topic, want ze word steeds beter en kan bij visite steeds beter op haar plek blijven, en de mensen die bij ons op bezoek komen vinden honden alleen maar leuk.
Maar ik vraag me nu wel af of dit iets is wat gewoon bij het `honden hebben`hoort.
Mijn schoonfamilie heeft namelijk absoluut niets met honden, en mijn `perfectie toekomstplaatje` zou dus zijn dat als we tegen die tijd een eigen hond hebben - waarschijnlijk grote poedel- , dat deze de visiste of rustig begroet, of niet eens de behoefte heeft kennis te maken. Is dit een realistisch beeld?
Hoe gaan jullie om met visiste die of bang zijn voor honden, of niet gedient zijn van honden die komen aanrennen en springen? Wat zijn eerlijke verwachtingen van een hond?
(Rhowdy is van ouders en ik woon nog thuis, grote poedel gaat erover wanneer ik op mezelf woon over aantal jaar.
)


Reageren







en mijn Bamse vind haar wel zo leuk, ze doet zo histerisch tegen Bamse, en dan laat ik haar mooi even de gang gaan. hahahaha










