Nooit gedacht dat ik dit zou plaatsen..
Toen Rex er nog was, was Dribbel nooit bang van de woonkamer deur als die dicht ging. Rex was er wel bang voor en werd dan heel paniekerig.
In mei is Rex overleden. De hele zomer heeft die deur gewoon open gestaan. Nu is die deur ivm de koude gang regelmatig gesloten en Dribbel blijkt ineens panisch voor die deur.. Een heel zacht geluidje was in het begin al genoeg om figuurlijk IN mij te kruipen.. Nu hoeft de deur alleen maar open te gaan...
Het valt me op dat ze sinds Rex zijn overlijden INEENS bang is van de meest gekke dingen. Zoals bijvoorbeeld 1 straatlantaarn op de vaste looproute. Ik loop er dus al 3 jaar met haar langs en nooit was er wat aan de hand, maar nu ineens is ze er bang voor.. En alleen voor die ene lantaarn..
Of 1 specifieke spoorboom bij een spoorweg overgang, terwijl ik daar ook al tijden langs loop met haar en daar als pup al aan heb laten wennen.. Ze is niet bang voor de trein..
Ik vraag me ernstig af waarom ze dit gedrag ineens ontwikkeld en wat ik eraan kan doen?
Wanneer ze angstig was kon ik het tot nu toe altijd oplossen door er samen met haar heen te gaan. Ik raakte het object dan aan en als zij het aanraakte, dan kreeg ze een beloning. Ik bleef dan net zo lang dat herhalen tot de angst weg was.
Dit werkte erg goed met de spoorboom (daar wil ze nu mee spelen), maar bij de rest niet..
Daarnaast is ze de laatste tijd erg moe. Ze droomt ook erg veel, iets wat ik herken van toen Rex net overleden was.
Vandaag lag ze naast me op de bank en hield ze haar kop omhoog omdat ik haar kriebelde, maar ze kon zichzelf niet wakker houden.. Haar ogen rolde weg en toen.. plof! Ging haar kop omlaag en begon madam te snurken..
Ik begin me wat zorgen te maken..


Reageren




















