Bitsigheid tussen de honden

Wij hebben al sinds 2005 2 honden geadopteerd uit het asiel. De eerste, Djenko was toen 3 jaar volgens het asiel, is een canis vulgaris. Omdat hij zich precies soms eenzaam voelde, hebben we Dolfke, toen een pupje van 6 maand, AmStaf, er bij geadopteerd.Beiden zijn reu( niet gecastreerd). En er is nooit een probleem geweest tussen die 2. Integendeel, het was soms aandoenlijk om die 2 bezig te zien. Djenko was het alfa-mannetje en Dolfke was de volger. Sinds kort beginnen er zich precies wel problemen te stellen. Er is steeds vaker ruzie met gegrom en bijten. Laatst was het voor een varkensoor, maar het kan soms precies uit het niets komen. Ze staan naast elkaar en je ziet wel aan Dolf zijn doeningen dat er iets niet pluis is en dan vliegt hij in Djenko zijn haren. Djenko in zijn oor gebeten en in zijn lip, met bloed. Het is precies of Dolf Djenko uitdaagt,want hij zoekt hem echt op terwijl die ergens rustig ligt te slapen.
Ook tegenover ons wordt Dolf precies stouter. Niet dat hij ons bijt ofzo maar hij is niet meer de hond van vroeger. Hij durft veel meer dingen die hij vroeger niet zou hebben gedaan.
Is er een machtswissel aan de gang of is het meer? Want het blijft een Stafford. Wat moeten wij doen? Waait dit vanzelf over of moeten wij ingrijpen?

Amstraff reutjes staan er wel om bekend dat ze niet altijd tolerant zijn naar andere reuen. Ik denk dat Dolfke hoger in rang wil komen. Djenko lijkt wel gestresst hierdoor, vandaar het niet goed luisteren... Ik zou een gedragstherapeut inschakelen die je helpt om dit te corrigeren, want daar heb je wel goede hulp bij nodig.

Zou ik ook doen.
Luca als achtjarige accepteerde eigenlijk alles
van Romeo, toen die nog pup was.
Sliep bij Luca, Romeo pikte alles wat van Luca was,
in, beet hem in zijn snuit, in zijn achterkant
en Luca trad niet hard genoeg op, om hem te corrigeren
als oudste. Met het gevolg dat Romeo dacht, ik
zal eens proberen de baas te worden hier.
Toen Romeo acht maanden was, was er de eerste aanvaring tussen de twee en vanaf dat moment
moest ik heel goed uitkijken dat er geen vechtpartijen
ontstonden door bv. een speeltje, een botje,
een varkensoor, de hondenbrokken, de aandacht die
ik de een iets te veel gaf, noem het maar op.
Beide boys zijn niet gecastreerd en via een gt
heb ik geleerd met de situatie om te gaan en voordat
er een situatie ontstaat, als baasje hard in te grijpen. Zo van : en nu is het afgelopen., voordat
er iets gebeurt. En voor alles proberen rust
in huis te houden, want is het baasje gestresst,
zijn de boys het ook.

Hallo Anne,

je hoort wel vaker dat een Amerikaanse stafford reu niet met een andere reu samen kan.
Niet zelden gaat het in het begin goed en komen er later problemen. Ik zou een gedragstherapeut raadplegen. Daarnaast zou ik het zekere voor het onzekere nemen, aangezien er steeds meer gegromd en gebeten wordt, en de honden scheiden als je weggaat! Als het echt op een gevecht aankomt zal je andere hond fysiek waarschijnlijk de mindere zijn. Moet er niet aan denken dat je in zo'n situstie thuis komt.

Mijn beau is een reu ..heb hem toen ie 7 a8 mnd was laten castereren..omdat ie toen ie 12 week was al op erra zat te rijden,,hij is rustiger ..kan met alle honden(tenzij je zn stokje jat) hahah kleine hondje mogen dat wel trouwens,,brengt ie ze zelfs hahha lobbes,,let goed op de lichaams taal..als ik al zie dat beau dominant gaat staan,,lopen we lekker door,..ook als andere honden zo reageren,,? geen pamnike gewoon riustig blijven(ze merken dat namelijk) en gebeurt niet vaak maar heeeeel ruig spelen,,etc kap ik af zo van klaaaaaaaaar ..ook niet met stokjes/touwtjes etc met andere honden,,je weet maar nooit hoe een andere hond is...