Hallo,
Ik ben nieuw hier, dus stel me even snel voor.
Mijn naam is Denise, ik ben 24 jaar, kom uit Enschede.
Woon samen met mijn man en 2 zoontjes (bijna 3jr en 6 mnd).
Ik heb 2 hondjes: (Daisy) kruising shih tzu/malthezer/yorkse terrier & (Misty) Kruising Dwergkees.
Ik zit met een probleem waar ik geen antwoord op kan vinden.
Misty is mijn probleem, en wel hierom:
Grootste fout van mijn leven, Misty gekocht als dwergkees, maar groeide op als een heel ander soort. Ja er zit keesachtig in, maar ook veel meer!
Na 6 mnd begonnen problemen te komen, ze liep overal tegenaan!
Bij de DA bleek dat Misty bijna blind was, en aan einde van jaar blind zou zijn.
Ze is nu 4 en een half jaar oud, ze is nog niet blind, maar langzaam aan gaat het wel gebeuren.
Hierbij heeft ze ook rode traanogen waar ze nooit van af kan komen, slechte oren,neus & totale weerstand.
Alles was na omstandigheden prima te doen, totdat mijn zoon natuurlijk in peutertijd begon te komen, en Misty langzaam slechter word.
Mijn zoon doet niet veel verkeerd behalve langs haar te rennen of lopen,
maar Misty hapt en grom vaak naar hem. ze heeft hem al eens in de knie gebeten en daar kwam wat bloed bij te pas.
Ik maak me zorgen om hoever het kan gaan, en mijn 2de zoontje komt natuurlijk ook gauw in kruipfase terug.
Ze is na mijn idee angstig voor beweging, reageert ook niet goed op handen die snel bewegen.
Misty is een huishond, ze komt totaal niet buiten.
Dit klinkt misschien sneu, maar het werd afgeraden, en na persoonlijke nare ervaringen van haar die overal tegen aan knalt en niet zo zachtjes ook,��� blijft ze dus binnen.
Nee, ik kan ook haar niet een aparte ruimte geven, die mogelijkheid is hier niet.
En nee, ze heeft ook geen Bench (meer), ze is doodsbang voor opsluiting namelijk.
Ik heb op meerdere forums gevraagd,wat het beste is om te doen.
Maar ik krijg die standaard antwoorden van:
In laten slapen - weg doen! - als het mijn kinderen waren twijfelde ik niet eens... - etc etc.
Maar ik vind die keuzes (en vooral eerste gaat absoluut niet gebeuren!) te moeilijk.
Het is mijn domme fout om haar te kopen van een broodfokker met te weinig info, mijn fout, waar ik dan maar mee moet leven, lijkt mij.
En ze is echt wel een schatje,..
Maar in belang van mijn kids, moet er wel iets veranderen.
ik zit dus met ���¨WAT NU?���¨??
Had al gedacht een gedragstherapeut te bellen, alleen om advies te krijgen, want die cursus werkt voor haar natuurlijk niet ivm blindheid.
Maar het houd me dus tegen, waarom?
Misschien bang voor antwoord, of niet weten wie ik het beste kan geloven qua antwoord?
Of ben ik wel eens bij goeie adres met deze probleem?
Ik weet het niet precies, maar ik stel het steeds uit,..
Als er mensen zijn die weten bij wie ik het beste om hulp kan vragen, vertel het mij AUB !
Bij voorbaat dank 



3 doggies

)












