Ben me doodgeschrokken! Epilepsie

Vanmorgen zat Bruce in zijn mand, schudde wat raar met zijn hoofd, net of hij een vlieg wou vangen. Ik zeg tegen mijn man, huh, wat doet hij nou? 
Mijn man loopt naar de auto om te gaan werken en net op dat moment staat Bruce op, hevig trillend, valt om, schokken van lichaam, dus ik ren naar buiten om mijn man te halen. In eerste instantie leek het of hij stikte, dus mijn man probeert hem overeind te zetten. Maar dat ging niet, hij liet urine en ontlasting lopen. Ondertussen zat ik met de dierenarts aan de telefoon. 
Bruce stond even daarna op en grauwde verschrikkelijk om hem heen, echt happen, dus mijn man heeft afstand genomen. Vervolgens kwam hij weer tot zichzelf en stond hij suf om zich heen te kijken. 
Nu moeten we afwachten of dit zich gaat herhalen. Komt het vaker voor, zal hij aan de medicatie moeten. 
We zijn verschrikkelijk geschrokken. De hond gaat nu ook in de gang als ik weg ben, zo dat hij niet bij de kinderen kan komen. Voorheen lag hij in de keuken, en pakten de kinderen wel wat drinken of zo, maar dat durf ik nu niet meer aan. Omdat hij zo agressief was, bij de aanval. 

Wie heeft ervaring met epilepsie bij honden? Hoe vaak komen de aanvallen voor? Is dit altijd met agressie samen? Wat kosten evt. Medicijnen? Bruce is bijna 3,5 jaar. Omdat hij het nu pas voor het eerst heeft, denkt de dierenarts dat het nu wel heel lang weg kan blijven. Is dit zo? 

Kortom, ik zoek zo veel mogelijk info. Wie kan me een beetje geruststellen 

Bah dat is wel heel erg schrikken zeg! Ik heb je verhaal gelezen en ben een beetje gaan rondkijken op websites. Ik vond een hele duidelijke website met heel veel uitleg, maar ook met verschillende dingen om het te kunnen verbeteren. 1 van die punten gaat over voeding. dat een hond met epilepsie sneller een aanval kan krijgen als er allerlei toevoegingen in het voer zitten. Er wordt daar rauwe voeding aangeraden, maar ik weet niet of je dat al voert.

Voor de rest vond ik dit stukje:
Mijn Maltezer van een jaar oud gedraagt zich af en toe heel raar. Zij heeft al een paar keer een toeval gehad, maar tussendoor lijkt ze wel agressief te worden. Hoort dat ook bij epilepsie?
Agressie is geen normaal symptoom bij epilepsie. Aangezien uw hondje nog niet zo oud is, zou er sprake kunnen zijn van een levershunt, een aangeboren afwijking waarbij een bepaald bloedvat bij de lever niet goed loopt. Uw dierenarts kan testen of hier sprake van is middels een ammoniak-tolerantie test. Indien een shunt wordt aangetoont, dan is een operatie mogelijk.

---
Misschien goed om even na te vragen bij je dierenarts!!!

--
Ik zal je gelijk de site even doorsturen:
http://www.epilepsiebijhonden.nl/vragen.htm

Heel veel sterkte ermee!

Sterkte! Epilepsie, dan ben je echt even erg afwezig, alle emoties kunnen voorkomen. Goe dat je voorzichtig bent. Laat het idd even nakijken.

Jeetje dat zal schrikken zijn geweest! Ik herken je verhaal, de hond hier op werk heeft er ook last van. Gelukkig maar zo'n 2x per jaar maar iedere keer is het toch een naar gezicht. En je kunt niks doen, dat is het ergste. Sterkte.
Goede link Judith!

Dank jullie wel! De site had ik al gevonden. Ik bel zo nog even naar de huisarts om te overleggen of we voor verder onderzoek gaan.

Bruce eet kvv, en een dag of 2 per week taste of the wild brokken. We stappen nu volledig over op kvv, na dit voorval.

Bij de hond op werk vermoeden ze een extreme reactie op een vlooien beetje o.i.d. Het kan natuurlij van alles zijn.

Dit kan inderdaad vele oorzaken hebben, plak er niet meteen de diagnose 'epilepsie' op...spreek uit ervaring...Mijn Amerikaanse cocker had dit ook, plots uit het niets viel hij om, liet alle ontlasting lopen, was een min. of vijf helemaal van de wereld en erg agressief na zo'n aanval. De da heeft voor alle zekerheid een bloedstaal genomen waar ik de volgende dag het resultaat mocht van ophalen, hij dacht meteen ook aan epilepsie.De volgende ochtend kreeg hij weer zo'n aanval, hij kon niet meer rechtstaan en was helemaal weg, hij leek in een soort van luchtbel te zitten, hond opgenomen, me ziek gemeld op het werk en richting dierenkliniek, daar aangekomen namen ze hem meteen over en vijf min. later was hij overleden...Het bloedstaal dat de vorige dag genomen was gaf aan dat de nieren gewoon gestopt waren met werken en hij had zichzelf vergiftigd...Hij was amper 14 maand oud. Ik zet dit niet neer om je de stuipen op het lijf te jagen maar als de aanval heftig was dan zou ik eerst en vooral een volledige check up laten doen, wacht geen tweede aanval af, je gaat daar zelf nerveus van worden. Veel succes en...epilepsie is goed te behandelen hoor, natuurlijk moet de medicatie op peil gehouden worden en het schema strikt gevolgd worden, een kennis heeft een duitse dog met epilepsie en volgens haar valt de kostprijs best mee, er bestaan ook chirurgische ingrepen die de intensiteit en de frequentie van de aanvallen sterk doen verminderen maar helemaal weg gaan ze niet...

Dat is heftig om mee te maken! Ik wil je graag een hart onder de riem steken met mijn verhaal. 
Mijn hond heeft heel af en toe (1 x per 2 jaar) ook een epileptische aanval. Elke keer schrik ik me kapot. De eerste keren ging ik na de aanval naar de dierenarts, maar dat doe ik nu niet meer. Ik bel de dierenarts wel even zodat ze het in z'n dossier zetten. De aanvallen bij mijn hond verschillen: De ene keer heeft hij stuiptrekkingen maar het kan ook zijn dat hij als een blok omvalt en stokstijf blijft liggen. Zoals jij de aanval beschrijft heb ik nog niet bij mijn hond gezien. 
Mijn hond, nu 6 jaar, is verder een hele vrolijke hond, altijd in voor een wandeling en ik ga 3 x per week met hem canicrossen. Hij krijgt 2 x per dag Darf (vers vlees) met een paar roosjes broccoli. Vorig jaar juni heb ik hem laten castreren. Hij had te veel last van zijn hormonen. Sinds zijn castratie is hij stabieler qua karakter. 

Ik hoop dat mijn verhaal je wat rust kan geven.

Boekje van Paul Mandiers over epilepsie.
Epilepsie

Mijn Engelse Bulldog kreeg pas op latere leeftijd last van aanvallen, waarvan wij (mijn dierenarts en ik) lang gedacht hebben dat het epilepsie was. Hij heeft bijna 2 jaar medicijnen gehad, maar de aanvallen bleven komen, soms had hij er dagen geen, soms wel 6 op een dag en precies zoals je omschrijft; hij verstijfde, viel om en begon heftig te trappen, liet alles lopen, kwijlde verschrikkelijk na een paar seconden (leek ooit minuten lang..) kwam hij dan weer bij, Buck is alleen nooit agressief geweest, wel erg gedesorienteerd.

Uiteindelijk bleek dat Buck een hartritmestoornis had, waardoor hij zo nu en dan niet voldoende bloed/zuurstof in zijn hersenen kreeg en een extreem lage bloeddruk had. Dat triggerde de aanvallen. Dit is bijna per ongeluk ontdekt toen hij een aanval kreeg in de wachtkamer van de dierenarts. Die heeft hem toen direct nagekeken en gemerkt dat zijn hart niet okee meer was.. Buck is diezelfde avond nog ingeslapen, 5 dagen voor zijn 9de verjaardag..

Omdat Bruce toch een boxer is (de schatten zijn nu eenmaal gevoelig voor dit soort problemen, helaas maar waar), zou je misschien je dierenarts kunnen vragen om eens goed naar zijn hart en bloedsomloop te kijken..

Mocht het echte epilepsie zijn, dan is dat op zich prima in de hand te houden met medicijnen..

Succes met Bruce en hou ons op de hoogte!

Oja, de medicijnen die Buck kreeg waren ongeveer 25,- per maand. Buck was een hond van bijna 35 kg.
En qua voeding, probeer zo weinig mogelijk 'E-nummers' te voeren, dus vers is super!

Mijn oude herder had het, maar die was al 14. Het was idd een naar gezicht: hij stond op, staarde voor zich uit, viel neer, zijn poten eerst stijf, maar daarna sloeg hij hevig met alle 4 zijn poten, trok met zijn kop allerlei vreemde grimassen, kwijlde en liet alles lopen. Daarna was hij vreselijk vermoeid. Hij sliep dan de rest van de dag. Hij gromde niet, probeerde ook niet te bijten, maar we moesten hem wel bij de meubels vandaan trekken. Tijdens de toeval spartelde hij zo hevig dat we bang waren dat hij zijn poten stuk zou slaan tegen de meubels.
Hij had het ook een keer, toen de openhaard aan was. Door de lichtflitsen van de vlammen werd een toeval getriggerd en kreeg hij ook een toeval. (Sommige mensen met epileptie hebben dit ook bij bijv. bepaalde tv programma's.)

Ik denk dat mijn herder een maand of 4 daarvoor een tia'tje heeft gehad. Hij was een week lang wat verward en husselde commando's door elkaar. Voor "zit" voerde hij een "af" uit e.d. Hij had al baknijd en dat werd de laatste maand veel erger.

Hij was al heel oud en de medicijnen sloegen totaal niet aan. Verder medisch onderzoek zag ik niet zitten. Hij had al een mindere conditie door zijn leeftijd, en zijn leven lang al allerlei gedragsproblemen waar weinig aan te doen was door allerlei trauma's op jonge leeftijd. Ik kon ook niet van huis weg, want ik was bang dat de hond zich zou bezeren tijdens een toeval en als je er niet bent kun je hem ook niet helpen. Mijn hond leed er heel erg onder. Na een toeval kon hij de rest van de dag alleen nog maar slapen. Het was geen gewone slaap, maar een soort bewusteloosheid. Het was heel zielig voor mijn hond.

Epileptie kan door allerlei dingen komen. Een vriendin van mij had een hond met een tumor in de lever die ook toevallen kreeg. Ook heb ik eens gehoord van een oom die ook een boxer had met toevallen. Hij bleek een hersentumor te hebben. Een tante had een Keesje. Die had het alleen als jonge hond een paar keer en daarna nooit meer. Het Keesje is 16 geworden.

Er zijn hele goede medicijnen voor mensen met epileptie. Misschien kun je de da eens vragen hoe dat zit, en wat je eraan kunt doen. En heeft de rasvereniging wat info voor je? Het kan ook een rasgebonden aandoening zijn die misschien erfelijk is.
Heel veel sterkte en beterschap!

Jeetje wat een naar verhaal wil je even veel sterkte wensen

Brutus heeft er ook ooit 3 in een week gehad en daarna nooit meer.
Ook hij was agressief maar goed een jacky is even anders dan een boxer.
Dus niet schrikken als het nog een keer gebeurt nu het kan zomaar 2 of 3 keer nog komen.
Afstand bewaren en zachtjes geruststellend praten het helpt

Als je er met je eigen da niet uit komt, wil ik je het dierenziekenhuis in Emmeloord adviseren. Mijn ouders hebben nu de 3e hond met hartproblemen en bij de da kwamen ze geen steek verder. Emmeloord blijkt heel kundig te zijn, de nieuwste weetjes en medicijnen te hebben en goede apparatuur. Via die weg hebben mijn ouders de hartproblemen redelijk stabiel weten te krijgen.

Op het vlak van epilepsie heb ik (gelukkig) alleen ervaring bij mensen. 1 persoon die heel dicht bij me staat en nog mensen waar ik mee gewerkt heb.
Het belangrijkste is idd dat je ervoor zorgt dat ze zichzelf niet pijn kunnen doen. Niets tussen de tanden doen of iets (daar kunnen ze van stikken) en ze vooral heel veel ruimte geven. Liever niet aan ze sjorren, maar de meubels zelf verplaatsen. Verder is het zaak om bij ze te blijven en vooral rustig te blijven, praat tegen ze. Het lijkt misschien of ze zo ver weg zijn dat ze je niet kunnen horen, maar mijn ervaring is dat het wel degelijk invloed heeft op de duur en de heftigheid van zo'n aanval.
Na een aanval kan je ze beter met rust laten en vooral veel laten slapen.

Van de persoon die dicht bij mij staat weet ik dat hij ook agressief kan worden na en tussen de aanvallen door. Ook zijn neuroloog zei dat dat niets met de epilepsie opzich te maken zou hebben, maar ik weet ook niet waar het anders vandaan zou moeten kunnen komen..
Ook weet ik dat de epilepsie medicijnen van invloed kunnen zijn op de agressie.

Het klopt inderdaad wel dat een eerste aanval officieel nog geen epilepsie genoemd mag worden. Het klopt ook dat E nummers van invloed kunnen zijn op de epilepsie en zelfs een veroorzaker kunnen zijn.
Lichtflitsen (zon bijvoorbeeld) kunnen het ook veroorzaken.

Ik weet dat er voor mensen juist weer een speciaal menu is dat helpt om epilepsie te voorkomen dmv bepaalde vetzuren.

Heb je zijn temperatuur opgemeten? Een plotselinge koorts kan namelijk ook voor epilepsie achtige toestanden zorgen.

Laat je vooral goed voorlichten door je da met wanneer je moet bellen ed. Ik weet dat je bij een mens na 6 minuten of bij bepaalde complicaties 112 moet bellen.

De eerste aanvallen zijn het ergste en enorm beangstigend om te zien. Geloof het of niet, maar op een gegeven moment wen je eraan en word het een soort van normaal.

Hopelijk blijft het bij deze eerste aanval. Beterschap.

Dank jullie wel voor jullie medeleven, het meedenken en het ervaringen delen. 
Vrijdag weet ik meer, dan zal ik een update plaatsen. 

Laten we hopen dat het mee valt.

wat naar, ik heb je verhaal gelezen, wat een grote schrik, als de epiletische aanval een paar dagen later alweer is geweest, is er weinig nog van te zien, bijvoorbeeld een mri .

wel kom ik het steeds vaker tegen, van bekenden, laatst ook een stafford, ook precies het zelfde, ook eenmalig het is al maanden geleden, en zo heb ik nog meer mensen gehoord dat hun hond een aanval hadden, hoe komt dat ? of is het toeval dat ik het heb gehoord.

voor jouw Bruce wens ik het beste, en je doet het goed dat als je weg bent de hond niet bij de kinderen tehouden, je weet maar nimmer.

Onze vorige hond Seppe (Beagle, reutje) had sinds kleins af aan epilepsie. De aanvallen kwamen voornamelijk voor wanneer hij gestresseerd was (bv in auto zitten of grote hond tegenkomen tijdens wandelen). Enkele keren kwamen ze ook zonder schijnbare reden voor. Hij was nooit agressief. 1 keer duurde een aanval zolang dat we dachten dat hij er niet meer van zou herstellen, maar gelukkig toch wel. Ook al was hij daarna iets meer versuft dan anders.
Hij is 7 jaar geworden, maar dit komt niet door de epilepsie. Hij had een erge besmetting ergens op gelopen, waarschijnlijk van een rattenbeet :(

Zal eens aan mijn moeder moeten vragen welke medicijnen hij krijg Hij krijg ook medicatie voor zijn grasallergie, de arme jongen.

Edit: wanneer hij een aanvraag kreeg viel hij precies "flauw" en dan begon hij helemaal te schudden en te schuimbekken. Totdat de aanval over was.. net zoals bij mensen die het in hevige vorm hebben dus

Een golden van ons v.an vroeger had het ook. Alleen bij hem bleek dat ie een hersentumor had ook op jonge leeftijd 5 jaar. Hij was echt een hele lieve hond  en deed echt niemand kwaad totdat hij een aanval had dan werd hij ook agressief. Ik zou het goed in de gaten houden want Bij boxers komt epilepsie vaak voor. Goed van je dat je gelijk contact hebt gehad met de dierenarts, zal wel even schrikken zijn geweest. Hoop voor je dat het eenmalig iets was.

Helaas komt bij boxers epilepsie voor.
Heel naar dat jullie jonge boxer Bruce een epilepsie aanval had.
Mocht dit onverhoopt weer voorkomen en je bent in staat om dit te filmen, dan helpen de beelden de dierenarts of veterinair neuroloog bij de diagnose en behandeling.
Als dit vaker voorkomt, dan zou je een afspraak kunnen maken bij de specialistische dierenkliniek Wagenrenk in Wageningen of bij de faculteit diergeneeskunde in Utrecht met veterinair neuroloog/internist dr. Paul Mandigers.
Ik hoop dat Bruce geen verdere aanvallen krijgt.

Onze vorige hond had ook epilepsie (op oudere leeftijd). Hoe frequent de aanvallen voorkomen is verschillend per hond. Ook de oorzaak. Wat de medicatie kost, weet ik niet meer (is ondertussen 6 jaar geleden)
Maar ik heb toen echt heel veel gehad aan het forum www.epilepsiebijhonden.nl Daar ben ik heel wat wijzer geworden en ook erg fijn om met zovele je ervaringen te delen. Het is een hele vervelende aandoening, zeker als de aanvallen met regelmaat terugkeren. Sterkte met Bruce

Vroeger een poedel gehad die epilepsie had. Na mate ze ouder werd, werden de aanvallen ook frequenter. Ze voelde de aanvallen aankomen en zocht mij of mijn moeder dan altijd op. Ze wou dan bijvoorbeeld uren van te voren ook niet meer aan de slootkant een plasje doen (was voor ons altijd een teken). 

Ze was vlak daarna altijd gedesoriënteerd, nooit agressief naar ons toe maar wel naar mijn broertje (te druk?). Op advies van de dierenarts hebben wij er nooit medicijnen voor gegeven. Ik weet niet of dit nog steeds zo is maar de bijwerken van suffigheid wogen niet op tegen de voordelen (onderdrukken van aanvallen) al dus de DA. Ik denk dat ze gemiddeld eens per maand een aanval had, soms 2 per dag en dan 3 maanden niet...

Onze Malthezer had ook epilepsie, dat ontwikkelde hij pas na een paar jaar,
Mijn schoonouders hadden ook een hond en die had het helaas ook, en die hadden medicijnen gehad om de aanvallen te ondedrukken, de aanvallen bleven uit, maar zijn organen hebben zeer te lijden gehad onder de medicatie, dat was uiteindelijk de doodoorzaak, hij is maar 6 jaar geworden.

Daarom hebben wij besloten om onze hond niet te behandelen met medicijnen, en hebben aan gekeken wat een aanval opwekte.
Zo kon hij niet meer mee naar het strand, hij kreeg dan aanval op aanval.
Een dierenpension bij onze vakantie was ook niet mogelijk, in die tijd leefde mijn vader nog, die met alle plezier voor ons hondje zorgde.

De doorbraak was een kitten in huis, ik denk dat eenzaamheid ook een aanval op kan wekken, want toen de kitten er was verdwenen de aanvallen spontaan, en werden beperkt tot een of twee aanvallen per jaar.
Helaas werd de poes na 18 maanden aangereden, en kwamen de aanvallen weer terug.
Hij heeft op haar gewacht wanneer zij thuis zou komen, weken heeft hij naast de voordeur voor het raampje gezeten.

Toen hebben wij weer voor nieuw gezelschap gezorgd en de aanvallen verdwenen weer,

Boomer was overigens nooit agressief, hij was na een aanval altijd erg moe en in zichzelf verkeerd, en dan gaven wij hem de ruimte om bij te komen.
Iedere hond reageert anders, zij weten niet wat zij doen tijdens een aanval,en het beste is om even de hond met rust te laten en na een aanval die rust ook te geven om bij te komen.

Boomer is vorige week overleden, hij is 15 jaar geworden.

Ja, dat kan heel heftig zijn om te zien, zo'n aanval.
Vroeger thuis hadden wij ook een boxer die regelmatig een epilepsie-aanval kreeg, ondanks medicijnen en een opname in Utrecht is hij maar 3 jaar geworden. Sterkte!