Heb zelf altijd een/twee/drie honden gehad en gewerkt.
Bijna allen als pup gekregen en al mijn vakantiedagen in de de eerste opvang gestopt.
Op een hondje na met kennelsyndroom is dat goed gegaan. Echter.... Geen druk sociaal leven meer uithuis na het werk, geen borrels en stapavondjes, geen onverwachte lange dagen op het strand.
Mijn ervaring is dat het altijd wel goed ging als ik ze 1x achterliet. Maar als ik ze daarna weer alleen liet vonden ze dat vreselijk. Dus ik koppelde alles aan elkaar... Werk en boodschappen, kapper en boodschappen.
Heb zelf goede ervaringen met Hondenuitlaat, maar heb het ook heeeeel lang zonder gedaan. Dagopvang kunnen ze onrustig van worden, kan... hoeft niet..
Mijn honden zijn een deel van mij, ze zijn mij nooit (!) tot last, ze verrijken mijn leven. Hooguit wil ik ze soms wel eens "kwijt", maar mijn kinderen wil ik ook wel eens achter het behang hebben...
De vakanties hebben al mijn honden in een pension doorgebracht, even pauze, even op een terras koffie drinken en winkelen zonder hond... Want ja, als je alleen bent staat die dus aan een paal voor de winkel... En daar heb ik dus geen goede ervaringen mee...
Een auto is wel een must, toch lekker even snel na het werk naar het strand.
Heel veel mensen die samen zijn doen dat niet en willen dat wel...
En benchtraining heb ik ook veel aan gehad. Zo kon mijn hond bijvoorbeeld toch mee een weekendje weg of naar drukke verjaardagen, in de bench, geen gehannes voor mensen die bang zijn, kinderen die hem tot last zijn, of meubels die niet hondproef zijn.
Ik lekker toch op visite, de hond lekker mee, en na een aantal jaren (wanneer de jeugd en de pubertijd eruit zijn) verzilveren en nog meer genieten met je maatje!


Reageren












