ik heb een Engelse springer spaniël(6 maanden oud) genaamd Django.
Hij heeft baknijd.
Ik ben er achter gekomen dat ik dat zelf schuld ben.
In het begin at hij zijn voer niet op, dus ik probeerde hem te stimuleren door te doen alsof ik zijn voer lekker vond, en toen pas begon hij te eten.
En de 2de fout die ik heb gemaakt is:
Hij was aan het wisselen met z'n tanden en opeens viel er een tandje op de grond door het kauwen op een buffelhuidje.
Hij pakte meteen het tandje op, maar ik wilde het graag hebben dus ik keek in zijn mond.
Toen heeft hij mij gebeten.
Ik ben toen erg geschrokken en in een reflex ben ik erg boos op hem geweest.
Achteraf denk ik logies dat hij zo gereageerd heeft, maar toen was het al te laat.
Nu hij gewoon aan het eten is gromd hij en kijkt angstig om zich heen of er niemand in de buurt is die dat eten kan afnemen.
Ik ben advies gaan zoeken hoe ik dit moet aanpakken.
De voerbak op mijn schoot zetten en hem aaien tijdends het eten.
De maaltijd in 2 keer geven met de bedoeling als ik de voerbak na de eerste portie afpak krijg je nog meer.
Zo probeer ik het vertrouwen van Django terug te winnen.
Zijn er meerdere baasjes die dit probleem kennen, of ook zo'n fout hebben gemaakt.
Goed advies is welkom.
Mvg, Frank


Reageren

.. Daar creeer je eerder problemen mee. Dat hele idee stamt een beetje af van de dominantie-theorie uit de jaren 60/70..











