Er is zo weinig bekend van de bijtincidenten. Alleen van de laatste, maar dan komen er vanzelf verhalen van eerdere bijtincidenten die nooit eerder gemeld zijn.
Dat is zo moeilijk te controleren en is niet nagegaan door de politie. Alleen maar notitie van gemaakt. Van het laatste bijtincident weten we wel meer, dat het dus de postbode was en dat de kinderen de deur open deden. En de hond 'greep' de postbode. Die heeft aangifte gedaan, hij had een schram op zijn arm. Geen behandeling of iets dergelijks nodig.
De andere melding die hierna kwam uit de buurt was een eerdere schram bij een bezorger aan de deur en een man in de straat liep, Solo met zijn baasje ook en Solo schijnt ineens uitgehaald te hebben. De man moest naar het ziekenhuis voor behandeling en is ook opgenomen. Het rare is, daar is nooit melding van gedaan. De man om wie het gaat is niet bekend, waarvoor de man is opgenomen en wat hij had is niet bekend. Maar een aantal buurtbewoners geven aan dat dit wel gebeurd is.
Ik was er niet bij. Maar ik vind het zelf een nogal ongeloofwaardig verhaal. Als je in het ziekenhuis beland omdat je bent gebeten en je maakt geen melding of doet aangifte? Niemand die de naam van de persoon weet?
Maar goed, het staat dan in het proces verbaal..
En het is een pitbull, groot ook nog, 'enge' oren.. ik merk het met uitlaten, mensen lopen voor me om. Vanochtend iemand die niet langs me durfde. Solo stond gewoon wat te snuffelen, gewoon aan de lijn met muilkorf nog wel, want daar is hij nu mee aan het wennen. Maar ze durfde echt niet hoor. Op gewoon een best breed pad. Mensen die de lijn van hun hond helemaal opbossen en strak trekken terwijl we nog 15 meter bij ze vandaan zijn, het gras oplopen of omdraaien. Meteen die hond natuurlijk helemaal in hoogste staat van paraatheid. En Solo? Die probeert de geur op te vangen, staat te kwispelen en een beetje naar mij te kijken..
Solo heeft wel 1 obsessie en daar kan een van jullie als bullachtige kenners me misschien mee helpen! Hij heeft een bomen/overhangende takken obsessie. Ook van struiken. En die staan veel op eigen terrein, waar we ook oefenen, ook zonder de muilkorf (want hij went er nog aan). Hij kan vijftien keer langs een boom met laag hangende takken lopen, of een struik met een uitgestoken tak, maar ineens gaat hij om. Bij de takken aan de boom als de wind erdoor heen gaat en hij ziet ze bewegen. Hij springt zich haast een hernia om erbij te kunnen. Zijn lichaam voelt dan aan als staal zo hard. Als ik hem gewoon meeneem aan de lijn, dan hapt hij in de lijn. Zo gefrustreerd is hij dan.
Vandaag had ik dat ik dus langs een tak van een struik liep, dat ritselde en hij stort zich op de struik (eigenaresse van het pension zal blij zijn..) pakt een aantal takken vast en gaat er aan trekken. Heel ritmisch, lijkt wel een soort trance. Ondertussen staat hij gewoon te janken, alsof iemand hem pijn doet. Zo vol adrenaline zit hij dan. Ik heb geprobeerd hem mee te lokken, te roepen.. maar al snel door dat wachten de enige optie was.. Trekken aan de lijn, of boos worden geeft alleen maar meer adrenaline...
Dus ik wachten.. zeker vijf tot acht minuten geduurd. Toen liet hij even los en kon ik hem wegtrekken, hij was kapot! Hij protesteerde niet eens, kwam naast me staan, wou meteen gaan liggen, maar ik wou even de stress eruit lopen. Dus even flink doorgelopen, hij met de tong op zijn hielen achter me aan.
Maar wat een focus komt er dan los zeg! Het stomme is, dit heeft hij dus alleen met takken aan een boom of struik. Losse takken, hebben zijn interesse niet, losse ballen of flosstouwen, geen interesse. Maar als jij de andere kant van de floss vast hebt, dan wel. Hij pakt het niet zomaar van je af, hij hapt niet in je hand, maar als je wil spelen (ik gebruik een bal van touw, aan een gevlochten touw) dan is het meteen een trekspel en zie je dat hij fanatiek wordt. Dat was na 1 keer voor mij dus klaar. Hij liet los toen ik het zei, maar zijn houding is dan enorm veranderd. Veel te strak.
Ik denk dat hij echt is opgejut om dit soort 'spelletjes' te doen.
Woont tegenover mij iemand met een ambull die zijn hond in bomen laat hangen.. heb het ook wel vaker gezien.
Heeft iemand ervaring met hoe dit te temperen. Want hij gaat van 1 naar 100 in een fractie van een seconde. Hij is normaal echt heel relaxed. Ging vanmiddag een rottweiler uit zijn dak tegen hem. Wij liepen een stukje verderop. Kan hem niet boeien.. In de kennel, alle honden slaan natuurlijk aan als ik hem terug zet, sommige grommen en blaffen, hij staat met een rustige kwispel.. Rennende kinderen aan de andere kant (buren van de pensionhouder) van het hek (goed en stevig hek ook!) hij staat te kwispelen. Maar allemaal zo rustig en kalm.
Het gekke is dat hij met die takken wel heel fanatiek is, maar nog steeds met een hele rustige uitstraling. Je voelt dat hij gespannen is en door het janken hoor je ook dat hij echt heel opgewonden is. Maar hij springt niet als een gek, hij lijkt nog steeds heel gecontroleerd.
Misschien heeft iemand tips!
Met een muilkorf kan het natuurlijk niet, maar ik vind dat geen oplossing.