"
Oei, dat vind ik oprecht erg! Want voor mij is dat de basis van m'n hele vertrouwen in m'n hond. M'n overtuiging dat m'n meisjes een vriendelijke en goedaardige inborst hebben.
Als ik zou aannemen dat m'n honden alleen maar zouden bestaan uit een hoop instincten... tja, waar zit dan de waarde van het samenleven met een hond? Toch net in al die karaktertrekken van aanhankelijkheid, vriendelijkheid, vrolijkheid, interesse voor elkaar, medeleven, enz. Voor mij is dat de kern van alles.
En willen weten wat hem bezield heeft, is toch geen excuus voor z'n gedrag? Dat is het zoeken naar een verklaring van z'n gedrag, het willen begrijpen van een situatie. Het proberen te vatten. Het is toch de vraag die ieder zich bij een gebeurtenis stelt: wat is er gebeurd?
Ook dat is net de kern van samenleven met een hond. Je hond doet dingen en jij wil ze begrijpen, zodat je ze kan plaatsen, ermee kan omgaan, erop kan anticiperen. Dat probeert toch iedereen elke dag te doen? Wat doet m'n hond nu? Waarom doet ie het? Wat wil dit zeggen? Enz. Ook dat hoort voor mij bij het samenleven van m'n hond. Dus doet m'n hond iets wat ik niet kan plaatsen? Ja, dan probeer ik een verklaring te vinden en ga ik zoeken naar een antwoord. Ik zie niet in wat daar 'excuus' aan is. "
waarom is dat erg?
dat ik mijn hond niet als "goedaardig"bestempel
je moet wel in de context lezen he
ik zeg dat ik mijn hond puur als hond zie
en dat zijn hondse manier van doen, in contramine kan staan met wat mensen wenselijk vinden of zelfs noodzakelijk
het lijkt me dat ik dan dus juist oog heb voor zijn taal, en respect voor wie hij is
geen idee hoe jouw honden zijn, ik leef niet met ze, maar mijn hond kan initiatieven hebben die hijzelf heel normaal vindt, die ook voor hem normaal zijn, maar toch uitermate ongewenst en in die zin niet "goedaardig" naar mensen toe
ik ga dat niet verbloemen en ook niet omheen praten
voorbeeldje:
mijn hond vindt opgetilde kinderen heel moeilijk, dat is in zijn ogen een verstoring van "verhoudingen" (net als opgetilde pupjes), is hij dan abnormaal of kwaadaardig: NEE
maar hij is op dat moment ook beslist niet "goedaardig, geneigd tot alle goede" in menselijke zin..... integendeel.
loopt het kindje gewoon rond....... is er geen centje pijn.
mocht dat ooit verschrikkelijk fout gaan, begrijp ik best waarom dat fout ging
maar ik ga dat dan niet uit analyseren naar het slachtoffertje toe
het enige wat mij dan nog rest is de hond laten inslapen en zo het slachtoffertje
en haar familie verzekeren van het feit dat het in ieder geval NOOIT meer gebeuren kan.
en ja..... dan was het mijn schuld, want ik had mijn hond veel beter moeten controleren
maar de hond gaat humaan dood (ipv een opslag met een lijdensweg) in mijn eigen armen, en weet verder van niks meer, zelf mag ik de rest van mijn leven diep verdriet hebben om wat er gebeurd is.
(btw: er gebeurd niks, omdat wij zeer goed weten wie en wat we hebben, en juist dat stukje
is juist mijn respect naar de hond toe, ik zie namelijk ook zijn beperkingen !!)
heeft niks met dat ik niet graag samenleef met mn hond te maken
het is juist oog en respect hebben voor wat hij is, een hond namelijk
en dan ook nog een hond met scherpe instincten en een sterk "rangorde" gevoeligheid
is het ras, en daarom moet je ook weten waar je aan begint
maar uitgaan van zijn goedheid naar mensen......... nee, dat ga ik dus niet