De hond van een vriend

Vandaag sprak ik de bloemenman bij ons in de buurt.
Ken de man al vele jaren en we zijn goed bevriend.
Hij heeft me zo goed getroost toen ik zonder Lady bij hem kwam.
Hij vertelde zelf een golden retriever te hebben van 16 jaar en was er op voorbereid dat de hond ook wel aan de laatste dagen bezig was.
Ook zei hij meteen een andere hond te nemen enz enz.Vandaag sprak ik dus die grote stoere man en zag de tranen in zijn ogen......de hond was woensdag overleden.
Zijn vrouw en hij zijn volledig onderuit gehaald door het verlies/gemis en die nieuwe hond.......misschien ooit weer.
Wat is het in feite toch iets moois wat wij hondenmensen delen!
Allemaal mochten we proeven aan de overweldigende liefde van onze hond en ja wat mis je die trouwe viervoeter.
Vandaag is onze Lady alweer 3 maandjes bij ons vandaan en wat zit ze diep in ons hart.
Wat geweldig als je zo'n maatje hebt mogen meemaken in je leven!

wordt er stil van

Ja ik ook, heel ontroerend... Daar heb je helemaal gelijk in doglover, hoe fijn het is om te proeven van de overweldigende liefde van een hond...