Positief trainen, de enige in mijn vriendengroep..

Jarenlang heb ik bij een asiel gewerkt. Daarna in een dierenpension. Bij een hondenuitlaatservice. Weer bij een dierenpension, en daarna weer bij een asiel. Het is daarom logisch dat mijn vriendengroep voor een groot deel uit hondenliefhebbers bestaat! De meeste ken ik van mijn eerste asiel-avontuur, zo'n 10 jaar geleden. Destijds trainde iedereen met slipkettingen, honden werden op de "harde" manier opgevoed, zo ook Punk.

Elke keer als ik afspreek met vrienden uit die periode, gaan ze hier mijn honden zitten observeren. "Goh, Punk legt haar kop over je been, wat dominant, ze claimt je!". "Tja, ik denk dat je Cosmic gewoon eens flink aan moet pakken, ze moet weten wie de baas is! Heb je al een slipketting overwogen?". "Je ziet toch zelf ook wel dat Punk wél luistert en Cosmic niet? Het werkt niet als je een hond nooit straft! De hond van mijn ouders luistert ook niet naar mijn moeder maar wel naar mijn vader omdat hij "gewoon" streng is!". "Mag ze zomaar op de bank?". "Jij moet zelf eerst door de deur!". Etc. etc. Tevens vinden ze het belachelijk dat mijn honden vers vlees eten. Wat een gedoe en wat een rommel en wat vies. Waarom eten ze konijnenoren en niet gewoon dentastix?

Het lijkt er dus op dat ik de enige ben uit deze vriendengroep die "met mijn tijd mee is gegaan" (mag ik dat zo zeggen?) en de slipketting heeft omgeruild voor een clicker en een hele hoop snoepjes. Ik vind dit erg jammer, want ik voel me alsof ik steeds "mijn" nieuwe manier van trainen moet onderbouwen en verdedigen. Maar zelfs wanneer ik dit doe kijken ze me maar een beetje raar aan, want ik weet duidelijk niet waar ik het over heb.. Dit zijn overigens allemaal mensen van mijn leeftijd, rond de 25/26 jaar oud. Dus het zijn niet echt oude boeren of zo, haha.

Komen jullie dit ook tegen in je omgeving? Mensen die nog steeds op de oude manier denken en handelen? Aan de ene kant denk ik, ik doe het lekker hoe IK het wil, aan de andere kant vind ik het heel erg vervelend dat mensen insinueren dat ik alles maar toelaat bij Cosmic en zo. Vanavond was er een vriendin en Cosmic sprong tegen haar op. Ze deed niets, maar toen we het er over hadden zei ze: "Gewoon een keer hard wegduwen, dan houdt ze wel op.". Waarop ik zei dat ik mijn visite snoepjes wilde gaan geven voor ze binnen kwamen zodat ze die op de grond konden laten vallen als Cosmic hen wilde begroeten, zodat Cosmic door zou krijgen dat het op de grond te doen is. Maar dit vond ze grote onzin.. 

Ben benieuwd of jullie dit ook tegen komen in jullie omgeving!

Ik doe ook beloningsgericht trainen.
Het werkt zo super goed .
Ik heb nog niet zo grote vriendenkring met honden. Maar als ik mensen om me heen zie met honden allemaal hebben ze een slipketting. Ik zie hier op straat nooit mensen met een heuptasje lopen om te kunnen belonen. Allemaal gestreste honden die dan ook nog eens flink trekken om het gesnok aan de lijn te voorkomen.
Maar het valt ze wel op hoor want ze beginnen er tegen mij over. O jij gaat vast naar een hondenschool. O kijk hij gaat al meteen zitten. Als ik sta te kletsen met mensen met een hond dan gaat kito al mooi zitten om wat later erbij te gaan liggen. Ze vinden het erg knap maar verder lopen ze verder zelf te trekken aan de lijn.
Ik vind het jammer voor de honden. En voor de baasjes een gemiste kans. we worden wel bekend hier in de buurt . Met die prachtige beer. Misschien kunnen we nog een voorbeeld worden.

Rot is dat, hè? Ik ken je gevoel..

'Een hond moet je hard aanpakken, zeker een Bull, als hij je de baas wordt dan wordt hij gevaarlijk!' Ja hoor, alsof hij gevaarlijk wordt als ik hem geen keiharde klap geef als hij gewoon even zijn gekke minuutjes heeft.
'Hij gromt naar die hond, dat hoort écht niet!!' Er zit een groot verschil tussen grommen uit agressie en grommen uit simpelweg een waarschuwing. Als die andere hond goed reageert op die waarschuwing, dan is er niets aan de hand.
'Goh, mag hij als eerste door de deur? CM heeft anders gezegd dat een hond je de baas wil zijn als hij als eerste door de deur mag!'

Zucht... zo ontzettend jammer..

Haha, ik herken precies wat je zegt . Alleen ben ik diegene die juist niet met snoepjes werkt en ook gelooft in correcties als het moet .

Bij mij is het zo ongeveer even verdeeld. Er zitten erbij met slipkettingen en aardig rukken aan de lijn. Maar ook die met koekjes werken.
Ik zelf geef wel correcties maar doe daarbij even goed koekjes enz. Ligt aan de hond. Indy corrigeer ik nooit, maar Shadow wel eens. Daarbij vind ik een nee trouwens wel een correctie. Fysiek een hond corrigeren doe ik niet aan.

mijn trainer postte vandaag nog een bericht op fb: de mensen rondom je kun je kiezen.


gelijk heeft ze, ik heb nog maar sinds drie jaar honden omdom me heen. geen haar op mijn hoofd ie denkt aan correcties, gelukkig is dit ook het geval bij vrienden! sommigen hebben moeten leren, anderen zijn ook lid van de nieuwe generatie.
ik wordt heel erg zenuwachtig van snokken aan de lijn en wil mijn tijd dus ook niet met deze gefrustreerde honden deoen

In mijn "vriendengroep" gelukkig enkel mensen die met de "tijd" zijn mee gegaan
Al moet ik wel zeggen dat ik soms met een enkel best wel eens een discussie heb van tot hoever ga je hiermee en waar ligt de grens.

Zo heb ik een vriend die veel met honden werkt die vaak maar relatief kort bij hem zijn en mee moeten gaan in de roedel zoals hij op dat moment is.... daarbij maakt hij bij sommige honden wel even duidelijk dat hij de leider is en dat elke hond dus onder hem staat... nieuw binnen of niet.... dat gaat niet altijd met veel geduld en snoepjes.... over het algemeen met zijn natuurlijke overwicht op de groep...maar soms....dat zijn dan ook niet de 'makkelijkste" die bijv nooit in een roedel hebben geleefd en "normaal" hondentaal een beetje kwijt zijn... Oke ik kan me in zijn situatie dan voorstellen dat hij soms in een uiterste situatie even direct ingrijpt... niet dat hij ze in de kreukels legt hoor... maar kan wel even streng zijn... slipkettingen e.d. zijn bij hem dan ook uit ten boze (eigenlijk al een normale hondenriem gebruikt hij niet... alle honden lopen los) en elke nieuwe hond kan over het algemeen binnen 24 uur in het natuur gebied loslopen met de roedel mee... dus als hij daarvoor eenmalig moet op treden maar dan direct ook het resultaat daarna heeft, dat het verder totaal rustig en respectvol verloopt met alle vrijheid?

Wat ik ook wel veel zie zijn vreemden mensen die een andere opvoedingsstyle hebben dan ik.... meestal zeg daar overigens niet van... want ja wie ben ik.... maar als ik merk dat mensen het meer uit onmacht "anders" doen, en ik merk dat ze open staan voor tips, zal ik die naar mijn kunnen geven..... Maar ik woon nogal in een gebied met veel mensen van "boeren" afkomst die gewoon niet openstaan voor andere ideeën of daar gewoon niet de moeite voor willen nemen... maar goed dat kom ik niet alleen met de honden tegen... dat zie ik ook bij de paarden en katten net zo goed!

Toen wij Nero kregen zijn er bij mijn schoonfamilie wel een paar wenkbrauwen omhoog gegaan.
Schoonvader is jager ( in ruste ) en stond al klaar met aanwijzingen, hard en streng was het devies.
Ik weet ook wel, dat zijn honden ( Labradors ) heel goed luisteren. En ja, ik mopper ook wel stilletjes als die van ons weer eens zijn krankzinnige kantje   laat zien, uitgerekend  als we allemaal bij elkaar zijn.
Waarop ik steevast de opgerolde krant krijg uitgereikt van schoonvader.
" .. in het bos werkt een twijgje ook heel goed.. "

Het zal allemaal best. Maar ik zal nimmer mijn hond slaan. Voor mij staat slaan voor onmacht.
Nero is een gevoelig hondje. En hij weet drommels goed als ik het echt meen.
Daarvoor hoef ik  mijn hand niet op te heffen.

Genoeg mensen in mijn omgeving, namelijk mijn familie..
Ben er mee op gegroeid, deed vroeger met Vino ook wat hard maar niet overdreven.
Gelukkig heb ik mijn knop omgedraaid, ik probeer nu ook zo positief mogelijk te blijven met haar, af en toe ben ik mijn geduld kwijt dat geef ik toe maar dan reageer ik het op iets anders uit en niet op haar, dat verdient ze niet.
Krijg ook altijd te horen, je moet laten zien wie de baas is bla bla bla. Maar nee, ik laat me er echt niet door beinvloeden, ik heb er voor gekozen om samen te werken met mijn hond en om onze vertrouwings band sterker te maken, wat verpest is door de harde manier.
Vind het verschrikkelijk om mensen hard om te zien gaan met hun hond, kan er wel van huilen.
Iemand op mijn hondenschool vertelde me laatst nog, ze hebben 2 borders nu een nieuwe pup, met haar oudere hadden ze ook hondenschool gedaan waar hard gehandelt werd, haar hond is daardoor hondagressief geworden naar de meeste honden, nu komt ze met de pup naar de positieve hondenschool en ze zei ook dat het zoveel beter werkt en zoveel leuker is en dat ze nooit meer terug naar de harde opvoeding gaat.
Groot gelijk heeft ze, het doet niets goed in mijn ogen. Ook van die rukken enzo, nee liever niet.  
Kan er wel over bezig blijven, dat ik het een hatelijke manier vind.
Ik vind dat je het goed doet Pauline! Niets aantrekken van wat zij zeggen!

Hier in de omgeving wordt ik vaak maar raar aangekeken met mijn beloningstasje.
Maar ook mijn pup wordt beloningsgericht getraind.
Ze doet het super en die keer dat ze iets doet wat echt niet kan is een flinke uuhh of de uitdrukking moet jij een tik voor je billen al voldoende. Die tik heb ik haar uiteraard nooit gegeven maar op een of andere manier doet de opmerking wonderen.

Heb door deze opvoeding ook echt gemerkt dat ze zo gevoelig is voor complimentjes.
Mijn vader wordt weleens boos op haar en dan is ze ook echt van slag.

Gelukkig is onze hondenclub wat dat betreft ook top.
Corrigeren is echt uit den boze.
Positief en beloningsgericht trainen...daar los je het maar mee op en anders kun je vertrekken.

Ik weet wat je bedoelt Pauline, ik ken ook een aantal mensen die zo zijn. Altijd commentaar dat Murphy eerst door de deur gaat, want dat betekent volgens hen dat hij mij de baas is. Zelfde als hij op mijn voeten gaat liggen.

Ook commentaar als Murphy in de weg ligt en ik gewoon over hem heen stap. NEE, dan moet ik hem aan de kant sturen.

Ik had laatst nog een topic aangemaakt omdat ik me er zo aan ergerde dat iemand zei dat ik niet consequent ben omdat Murphy op de bank mag. Murphy mag dus consequent altijd op de bank!

Ook heb ik vaak gehoord dat de hond 's nachts in de bench MOET, anders verpest ik hem. Ik heb helemaal niets tegen een bench, maar vind het onzin dat wanneer ik er niet voor kies dat ik slecht bezig ben.

Murphy springt ook tegen me omhoog als ik thuiskom, en dan moet ik hem blijkbaar een knietje geven. Doe ik dus niet, ik buk en hij legt zijn pootjes op mijn schouders, koppie in mijn nek, en hij krijgt gewoon een lekkere knuffel Ik vind het juist lief dat hij nog altijd zo blij en enthousiast is...

Ik denk dan: ja, mijn hond is toch een beetje 'mijn kindje', en dan zie ik het al voor me, dan je kind op je afrent: mama, mama, ik heb je zo gemist! op je af komt rennen met open armen, en je vervolgens je knie omhoog gooit en een kaakstoot uitdeelt :P

Niks van aantrekken Pauline, en gewoon lekker doen zoals je zelf wil!
Ik herken het wel...al die "goedbedoelde" adviezen over het omgaan met je honden. Ik zou er bij onze Berners echt niet aan moeten denken om te straffen of strenger te zijn. Ze zouden er niks van snappen, en er waarschijnlijk alleen maar angstig van worden. Vertrouwen van je honden in jouw als baas kun je volgens mij alleen maar bereiken door samen te werken en veel liefde, rust en genegenheid te geven!

Collega's je vrienden? Dat bedoel ik nou die moet je gewoon als collega's houden. Lijken nu wel zogenaamde vrienden te worden want je bent behoorlijk geïrriteerd aan ze. Benoem ze dan gewoon maar kennissen. Vrienden opzich vind ik al een groot woord. Natuurlijk is het zo dat vrienden, familie, kennissen en onbekenden vaak iets zeggen om je te helpen en/of te sarren. Dat kan je te harte nemen of naast je neerleggen of! Je kunt gewoon zeggen dat je hun advies helemaal niet wilt horen en dat jij een andere kijk erop na houd daarbij kan je zeggen dat je je er niet prettig bij voelt. Probeer in hun bijzijn bv ook niet te klagen of zo..anders willen ze juist het advies geven die jij niet horen wilt. Als men daarna nog niet wil luisteren en je blijft je irriteren kan je besluiten om niet meer met ze om te gaan. Jij bepaald juist wie je vrienden zijn en hoe ze met je om moeten gaan maar dat moet je dan wel goed aangeven.

Oh nee, dit zijn echt mijn vrienden We zijn ook al 7 jaar geen collega's meer. En toen we nog collega's waren, waren we geen vrienden, haha. Ik ben ook geen voorstander van collega's buiten 't werk zien.

En ik "klaag" ook niet over hoe ze zijn, het valt me alleen op dat ik de oude manier losgelaten heb, en zij nog niet. Neemt verder niet weg dat het hartstikke toffe mensen zijn die er altijd voor me zijn (geweest en nog steeds), en waar ik leuke dingen mee doe. Ik zou mijn honden alleen niet bij ze laten logeren

Vooral met het vlees te eten geven stoot ik hier
alleen maar op onbegrip en hé wat vies!En dat terwijl ze bijna allemaal zelf ook vlees eten (kadaver is kadaver als je het mij vraagt ).
En wat een hoop moeite,brokken geven is toch veel makkelijker??

Het is ook veel makkelijker je kind elke dag naar de MAC te sturen inplaats van elke dag een verse maaltijd op tafel te toveren..
Dat houdt toch ook niet in dat je dat doet?

De belangrijkste reden dat ik in positief trainen geloof is omdat ik de hond wel eens met mezelf vergelijk.

In het "corrigerend trainen", zet je je hond op om te falen, om hem vervolgens te straffen/corrigeren voor het feit dát hij faalt. Bij het positief trainen, zet je je hond op voor succes, en beloon je daarna het succes dat hij behaalt heeft. Als ik dat met mezelf vergelijk.. Als ik een opdracht krijg die ik om de één of andere reden niet succesvol kan afronden. Omdat ik het niet kan, of niet snap, of gewoon niet gemotiveerd bent. Dan motiveert het mij absoluut niet als iemand mijn fouten eruit gaat zitten vissen en die gaat benadrukken. Het motiveert mij wél als het niet perfect is, maar mijn "begeleider" de dingen die ik wél goed deed eruit vist en zegt, je kúnt het wel, hartstikke knap dat je deze dingen goed gemaakt hebt!

Misschien vergelijk ik honden nu teveel met mensen, haha.

wat is nu precies positief trainen,
als je geen slipketting gebruikt?
en niet geloofd dat honden wel degelijk kunnen gaan proberen de sturing over te nemen en daar zeer ongewenst bij kunnen gaan tonen?

Ik gebruik geen slipketting, maar ik begrens mijn hond wel degelijk, en daar kan ook een forse foei aan te pas komen en een heel boze baas.
Ik gebruik NOOIT voer als belonen en normaal gedrag beloon in uberhaupt niet.
Ik geloof wel dat mijn hond kan claimen, de hele wereld graag zelf in de poot houdt en dan niet terugdeinst in een uiterst geval het heft in eigen poot te nemen (op een niet zo fijne wijze voor zijn omgeving)
Clickeren is mijn ding niet, wel uitgebreid geprobeert, maar mischien heb ik het verkeerde ras ervoor, maar ik kon de hond er niet gemotiveerd voor krijgen.

Mijn hond mag nooit voorop doorgangen door (en geloof me, voor hem maakt het wel degelijk uit wie het eerst iets mag bepalen -en handelen-), hij mag niet op de bank, en al helemaal niet in bed. Hij moet netjes wachten tot hij lekker mag gaan eten, en hij mag NOOIT strategisch in de weg gaan liggen.

Ik geloof niet in een oude en nieuwe manier
Ik geloof al helemaal niet dat oud "slecht en totaal onjuist was' en nieuw zo goed

Misschien ligt het aan de hond die ik heb, maar dat "positieve" wat nu eureka zou moeten zijn, en het verleden zo slecht..... ik denk dat het goed is als je probeert het beste uit diversen te halen, lijfstraffen snapt een hond niet (tenminste, niet als mensen ze uitvoeren, onderling is een corrigerende snauw helemaal geen abnormaal gedrag), maar verder.........ben ik aardig 'ouderwets"

hmmm........ heeft mijn hond een vervelend leven?
geen vrijheid?
mag hij zijn vermogen en intelligentie niet gebruiken in werk?
gedraagd hij zich niet, 'bij bv trimmer of dierenarts?
danst hij niet door het leven en straalt zijn snoet vaak niet van pure levenlust?

ja dus, tuurlijk wel.

En dus denk ik dat als je gaat praten met je vrienden en uitlegt dat lijfstraffen niet zoveel zin hebben bij honden en dat alleen vermijdingsgedrag oplevert, je al een hele stap in de richting van het "positieve" maakt.

Onder positief trainen versta ik dat je goed gedrag beloond en slecht gedrag (tot op zekere hoogte) negeert. En ik ben met je eens dat de manier waarop je traint erg afhankelijk is van jou zelf maar ook van je hond. Als Punk niet luistert, en ik word boos en gebruik een flinke foei, dan luistert ze wel. Doe ik ditzelfde wanneer Cosmic niet luistert, dan sluit ze zich af, gaat ze weg, wordt ze bang, en is het moeilijk om het contact te herstellen. De manier waarop ik wel "nee" tegen Cosmic kan zeggen moet ik nog vinden. Wat dat betreft is ze een lastige. Erg onzeker, maar ondertussen erg volhardend, haha.

Nee, met de ouderwetse manier bedoel ik meer slipkettingen, sleutelbossen die gegooid worden als de hond op afstand iets "stouts" doet, wat hierboven genoemd werd, slaan met kranten en twijgjes, de hond op de rug dwingen, aan het nekvel naar beneden duwen/sjorren, hakjes, porren, etc.

btw
als de hond als eerste door een belangrijke doorgang mag, wil niet zeggen dat hij de baas IS, het wil zeggen dat je de hond een leidinggevende positie GEEFT.

sommige honden zullen daar niet zo mee zitten omdat die doorgang voor hen niet zo van belang is, maar er zijn zat honden, die die doorgang wel degelijk enorm belangrijk vinden, of juist ontzettend eng en spannend, deze honden zullen dus bv enorm uitvallen naar iemand die net langsloopt (ik noem maar wat), door de hond niet in die positie te brengen, maar te laten volgen, zeg je tegen de hond "dat is niet jouw verantwoordelijkheid, maar de mijne" dat is geen baas spelen of terreur, dat is een vorm van bescherming bieden door de verantwoordelijkheid te nemen

heeft niets met het "de baas" zijn van de hond te maken
er zijn maar weining honden die dat uberhaupt echt in zich hebben
de meesten maak je er alleen maar onzeker mee.

Ik kende in eerste instantie ook alleen maar de oude manier, maar mijn hond werd er ook alleen maar onzeker van.
Toen ben ik hem gaan belonen voor z'n goede gedrag en corrigeer ik hem alleen met mijn stem als het echt nodig is. Als hij hierna goed gedrag vertoont, beloon ik hem ook gelijk met mijn stem. En als hij niet reageert op honden die hem uitdagen krijgt hij een brokje. Met een brokje voor z'n neus langs herriemakers lopen werkt ook perfect.

Naar mensen toe is hij totaal niet dominant en hij mag van mij dan ook rustig iets voor me lopen zolang hij niet trekt. Voor me de deur uit is ook geen probleem. Dat vind ik sowieso praktischer.
Op de bank en op bed vind ik alleen niks vanwege de haren. Ik blijf anders wassen.

Ik denk trouwens niet dat het negeren van slecht gedrag helemaal zou werken bij de mijne. Hij wil nog wel eens vervelend naar andere honden doen, omdat hij een deel socialisatie mist (zie profiel) en dan moet je wel corrigeren. Ik weet meestal dat soort situaties te voorkomen, maar soms kan je het gewoon niet voor zijn.

Wat jammer dat de eerste opvoedingsmethode niet goed was bij Haakon... Ik heb zelf eerst ook positief gewerkt (dat wil zeggen: met snoepjes e.d want ik zie de methode die ik nu heb ook als positief) en ik kan gelukkig niet zeggen dat ik Dobber daardoor verpest heb. Veel goeds heeft het ook niet gedaan en ik ben er ook niet blij mee dat ik vroeger met snoepjes e.d. werkte. Maar echt verpest? Nee dat heeft het ook niet... 

Ik denk dat Dobber wel aardig te vergelijken is met Haakon want voor Dobber was het beloningsgerichte gebeuren ook niet heel effectief. Tenminste, niet als je geen snoepjes bij je had en toch gehoorzaamheid wilt van je hond .

Ik herken het maar al te goed! 
Loes is de eerste hond die ik zelf opvoed en dat wil ik op de positieve manier doen. Alleen steunen mijn ouders mij daar totaal niet in.
Ik vind dat heel vervelend omdat mijn ouders haar wel op de ouderwetse manier opvoeden.

Ouderwets is ook nieuwerwets in combinatie. Vroeger had men ook positieve trainingen..Is dat dan ook ouderwets?

Volgens mij bestaat dat niet en heeft iedereen zo zijn eigen manier van trainen.