Ik weet het even allemaal niet meer.. wat te doen?

Ik heb er een verhaaltje van gemaakt en op facebook gezet... wie weet.....
Ik duim voor Pipa dat ze een heerlijke gouden mand krijgt!

Edit:
Dit is de tekst die ik er van gemaakt heb:

Een oproepje voor Pipa....namens een van haar verzorgers in het asiel waar ze verblijft...

Pipa is gewoon een ongeloofelijk leuk hondje, ze is ongeloofelijk lief en aanhankelijk. Ze is heel sociaal naar honden, ze leeft al een aantal maanden in het asiel met een roedel van 10 tallen honden.

Pipa is een kruising langharige teckel van geschat 13 jaar oud... des al niet te min, is ze een vlotte, slimme tante die van veel aandacht en liefde houdt.

Ze gaat graag met je mee... of dat in de auto is of met paard wagen... Pipa vind het geweldig!

Aandachtspuntje:
Pipa kan blaffen..
Dat was toen ze net in het asiel was al zo, als de medewerkers gingen eten, dan zat ze ook aan de andere kant van de deur en dan blaft ze, dat is na een tijd over gegaan. Ze blaft om aandacht te krijgen, maar dat moet een beetje genegeerd worden, want ze is wel slim en maakt "misbruik" van haar ongeloofelijk lieve uitstraling om haar zinnetje te krijgen....

Of Pipa lang alleen kan blijven is onzeker. Ze hangt erg aan mensen en is graag in de buurt van iedereen. Het liefst zoeken we dus een thuis waar Pipa niet tot nauwelijks alleen hoeft te blijven en waarbij ze lekker de aandacht krijgt die ze verdiend.
Wie weet het super gouden mandje voor dit prachtige dametje op leeftijd?

Als ik Chicka niet had gehad met al haar gezondheids problemen, en als Chicka een ander hondje erbij zou accepteren, wat Chicka echt helaas niet doet, had Pipa hier een goed huisje gehad.

Ik ben hele dagen thuis door m,n gezondheid, hier had het als de mogelijkheid bestond een goed huisje voor Pipa geweest.

Ik hoop dat Pipa mensen treft die net als ik huis gebonden zijn door omstandigheden, maar er wel met de scootmobiel er bijvoorbeeld met Pipa op uit kunnen trekken, net zoals ik nu met Chicka doe

Willen jullie me op de hoogte houden van Pipa, geven jullie Pipa van mij ook zaterdag een knuffel

terug naar de basis, de ene herplaatser is de andere niet, maar ik weet wel dat teckels ongelooflijke eigenwijze en eigenzinnige dieren zijn. maar je hebt haar nog maar 2 dagen zie haar als een puppy een pup laat je ook de eerste weken niet alleen in huis. dat moet je opbouwen ga eerst vijf minuten weg luister wat je hond gaat doen en dat ga je opbouwen naar steeds iets langer weg blijven koop een kong met wat lekkers er in zorg dat je hondje zich niet verveeld en zo kun je zorgen stap voor stap dat jij iedere keer wat langer weg kan blijven zet desnoods de radio aan zodat de hond stemmen hoort. maar jij wilt te snel zo iets kost echt maanden en maanden, maar de vakantie komt er aan kan je mooi oefenen met haar succes

Ze is al terug gebracht naar het asiel.... de tips zullen dus door TS niet meer gebruikt worden

Och wat spijtig dat Pipa niet de kans heeft gekregen om te wennen aan de nieuwe situatie.
iedere herplaatser heeft tijd nodig om te wennen ongeacht de leeftijd.
We hebben hier meerdere herplaatsers in ons gezin gehad en er was bijna niet een die na een dag geheel gewend was.
Bij sommige duurde het maanden en bij andere was het na een paar weken.
Behalve onze Bonny, zij was ook een dametje op hoge leeftijd
Die kwam bij ons binnen, koos zelf haar plaats uit en draaide mee of ze al jaren bij ons in huis leefde.
Heel bijzonder hondje was ze, helaas mocht ze maar negen maanden bij ons zijn.
Onze advies is ook altijd, heb geduld en nog eens geduld.
Laat de hond of kat zijn eigen tempo bepalen en verwacht er niet teveel van in de begin periode.
Helaas hoor je toch wel regelmatig dat men te snel wil gaan.
Degene die in een opvang werken komen dit vaak genoeg tegen.

wat erg zo zie je maar weer hoe mensen met dieren omgaan 1 a 2 dagen in huis bevalt niet terug naar het assiel zulke mensen zijn eigenlijk geen dieren waard vind ik sorry dat ik het moet zeggen

alle kleine hondjes blaffen meer dan grote honden Kyra blaft alleen als de bel gaat ik kan haar zelfs met de tuindeur open weggaan en al hoort ze andere buurhonden blaffen daar reageert ze niet eens op

Ik vind dit wel snel hoor om een hond terug te brengen naar het asiel. Hoe lang was ze er? 1 of 2 dagen.. Dat diertje moet ook wennen aan jou en aan haar omgeving, je kunt toch niet verwachten dat ze zo opeens helemaal alleen kan zijn? Dat moet je afbouwen.. maar sommige mensen hebben daar het geduld blijkbaar niet voor. Ze halen een hond uit het asiel en het moet gelijk allemaal perfect zijn maar zo gaat dat niet. Jammer dat je haar geen kans hebt gegeven. Hoop voor Pipa dat ze alsnog het juiste baasje zal vinden!

Jammer dat er gesolt is met Pipa.
Jammer dat ze geen echte kans heeft gehad.
Jammer dat ze weer de dupe is van iemand die niet 100% voor haar gaat.
Vind het echt sneu dat ze niet de kans heeft gekregen om aan te passen.

Hopelijk komt er toch nog iemand voor haar die er wel voor gaat en haar met haar probleempjes accepteert en er mee gaat werken.

Wist het al grr!!!

Echt erg voor pipa kan ze bij katten?Als ik niet al een erg verwende puberende tara had of meer ruimte ..
Ik hoop dat ze snel een blijvend huis vindt

Jammer dat ze alweer in het asiel zit..al is het misschien maar beter als iemand het niet op kan brengen een dier te laten wennen...Hopelijk helpt dit hele verhaal mensen weer om realistisch na te denken over hoe je een hond in gaat passen in je leven...het is een hond geen circus dier wat alle truukjes beheerst .

Wat triest, en ik was juist zo blij dat dit oudje een tehuis gevonden had.

Ik denk dat veel would be eigenaren, een hond uit asiel nemen omdat een rashond te duur is. Dat op zich is natuurlijk al een slecht begin. Het zou moeten zijn omdat het "klikt" en niks anders. Kijk maar naar de eigenaren die ze terugbrengen.....ik weet het uit ervaring.....niet de meest standvastige mensen . Noch financieel, noch relationeel.

Weet je wat ik nu jammer vindt? Dat de click er niet is voor TS met Pippa en laten we ook niet vergeten dat TS nog midden in het verdriet voor haar vorige hondje zit.
Ik kan me nog goed herinneren hoe weinig ik kon hebben in de eerste maanden na het overlijden van mijn honden. Toen Janouk dood ging hadden we twee jonken van 6 maanden in huis, nou ik trok het bijna niet, de aandacht die ze vroegen. Het viel me zooo zwaar. Ja, misschien te snel, te impulsief te.... Maar wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Is er hier iemand  die in het leven nooit een -achteraf- verkeerde beslissing heeft genomen?? Zo ja, dan ben je waarschijlijk nog heeeel jong...

Snap de reacties wel, het is inderdaad heel confronterend om dinsdag die vrolijke berichtjes en aandoenlijke foto's te bekijken van TS...Jippie, een nieuwe kans voor dit oudje...Soms loopt het totaal anders, de klik is er niet en hondje heeft 'nare' gewoontes....Het is kort keren om dit hondje na een paar dagen terug te sturen, dat is waar, maar de TS heeft misschien niet de juiste instelling om dit hondje te helpen, niet iedereen beschikt over de nodige tijd en vaardigheden...Spijtig... maar...TS had goede bedoelingen, wou het wel maar zag al vlug haar misrekening in...veroordeel haar niet te hard, iedereen maakt fouten, laten we vooral duimen dat dit oudje vlug een eigen mandje krijgt op een plaats waar ze de hele dag op haar wenken bediend mag worden zoals een oudje wenst.

Is er ergens nog een foto van Pipa? Of is het de foto van profiel?

Misschien in het Teckel Pipa topic?

ok ... heb dat topic gemist thnx

Natuurlijk maakt iedereen fouten, dat is menselijk, maar sorry hoor..dit is wel een levend wezen en daar ga je zo niet met om. Ze had haar nog geen twee volle dagen en ze gaf het al op. Ik zal wel slecht wezen, maar dan is mijn begrip dus totaal weg.

Ik sprak er nog met de medewerkers over in het asiel en zoals ik al dacht, was ze perfect op de hoogte gebracht van het feit dat Pipa blafte en dat daar zou moeten aan worden gewerkt. Dan had ze toen moeten beslissen dat ze daar geen zin in had en niet Pipa mee nemen en terug dumpen zonder het geprobeerd te hebben. Mensen worden verondersteld na te kunnen denken en dingen overwegen, je gaat niet impulsief een oud hondje mee nemen en als je dan ergens tegenaan loopt, dit lieverdje gewoon snel snel terug dumpen. Iedereen weet dat 2 dagen niets is, daar gaat een langere tijd over heen en is inzet voor nodig.
Ook met een pup kan je dingen voor hebben die onverwacht zijn, dan geef je toch ook niet op. Een hond moet je enkel nemen als je geduld, inzet en liefde voor de dieren hebt, anders laat je het maar ! Ach, zal de moderne tijd wel wezen..."het is toch niet wat ik me er van had voorgesteld en oh, het kost wat moeite..dus weg ermee".

Maar Pipa werd de dupe en dat verdient ze niet. Zoals Eline al zegde, ze is erg aanhankelijk en hunkert naar liefde en aandacht. Gedumpt in het asiel op zulk een leeftijd en ingeruild voor een pup, is niet niets om te moeten mee maken voor zo'n hondje.

* Mijn onderstaande reactie komt te laat zie ik *

Hallo

Geef niet op!
bouw het langzaam op.. Ik heb hetzelfde meegemaakt.
Onze hond was 9 toen we hem uit het asiel haalden. We waren toen nog niet klaar met het huis verven en had in de gang een emmer (10 liter) verf staan voor de muren. De deuren zaten dicht, en ik heb hem in die week een paar uur alleen thuis gelaten.
je kunt je niet voorstellen hoe het huis eruit zag. de verf zat hoog op de muren, deuren gordijnen, aanrecht, ramen, de bank, en het laminaat in het HELE huis was geverfd. Hij had geen plek overgeslagen..

Uiteindelijk hebben we het opgebouwd met een varkensoor geven, eventjes alleen laten met boodschappen doen, en zulke dingen.
Het gaat nog steeds niet van harte als we weg zijn, maar hij is nu stil en doet alleen nog maar alle deuren open. Ook heeft de bench hem geholpen, dit is nu zijn eigen veilige plek..
Ik was zelf eerst tegen een bench, maar ik heb inmiddels ontdekt dat als je de ruimte niet al te groot laat als hij alleen is dat het overzichtelijker lijkt, en de hond meer tot rust komt als wanneer hij 'het hele huis in de gaten moet houden' (om jou te zoeken)

Waarom vind je dat ie buiten moet blijven?

Ja onze Pipa..
Heb haar zaterdag meteen om mijn schoot gezet, wat vind ze dat heerlijk!
Maar ik merkte wel dat ze zich wat op de achtergrond hield, normaal kwam ze mee overal kijken maar ik zag nu wel dat ze wat triets was. Ze zal er niets van begrijpen..