chagerijniger naarmate ouder worden...???

Hallo allemaal,

Mijn oudste hond is in januari 10 geworden. Hij is nog heel enthousiast en gezond maar wel steeds minder fit.
Hij slaapt veel meer, heeft minder energie etc. Als we 'uit' gaan veranderd hij altijd weer even in een puppie en dat doet hij ook als er spelletjes gespeeld worden.

Toch heb ik een zorg. Hij doet sinds een jaartje steeds vaker chagerijnig en lelijk tegen vanalles en nog wat. Tegen bijvoorbeeld iedere hond die hij tegen komt op straat en vaak ook tegen mensen die op traat lopen. Hij gaat dan grommen, blaffen en trekken. Daarnaast heeft hij nu in een redelijke korte tijd ook 2 x lelijk gedaan tegen bezoek. In 1 van die gevallen stond ik er met mijn neus bovenop en het betreffende bezoek was er al 3 uur en deed niets verkeerd. Ze stond naast hem en liet hem aan haar hand snuffelen, daarna haalde ze hem aan en maakte hij een hapbeweging met een grom. Hij heeft haar gelukkig niet echt gebeten maar ik schrok er wel van.
Verder wordt hij hevig beschermend/waaks/boos als ik en mijn man stoeien of als mijn man mij optilt gaat hij ook hevig tekeer.

Dit zijn dingen die hij nooit eerder had, hij speelde met de meeste honden altijd heel gezellig, nooit agressief naar ons geweest en ook naar met bezoek.

Zijn dit gewone gangbare ouderdoms verschijnselen die bij zijn leeftijd passen en waar we rekening mee moeten houden vanaf nu of is er wellicht iets anders aan de hand?

Ik denk dat het misschien tijd word voor een ritje naar de dierenarts.
Kan goed zijn dat je hond ergens pijn heeft maar dit niet zo snel laat merken.
Honden kunnen heel hard zijn voor zichzelf.

Kan nooit geen kwaad om bij een wat oudere hond regelmatig een kleine check te doen

Ik zou ook denken, misschien ergens pijn? Mijn eerste oude bikkel bleef even lief en eigenwijs maar was wel minder fit en werd tot zijn verbazing ineens ondersteboven gelopen door andere honden, daar heb ik eigenlijk nooit wat gemerkt aan chagerijn (wel poten likken, minder goed lopen en bv struikelen) maar mijn tweede oude hond begon zich terug te trekken en kon duidelijk minder hebben van de jonge honden in huis. Achteraf had hij buikpijn...

Ik denk ook aan pijn. Ons Witje was ook niet altijd meer even vriendelijk op het laatst, gelukkig herkenden we al aan andere symptomen dat ze HD had. Het was dus niet verwonderlijk dat ze andere honden wegsnauwde, ze was veel te bang dat ze op haar heupen zouden springen (wat ook een paar keer is gebeurd ).

Overigens hoor je wel vaker dat oudjes chagrijnig zijn, gewoon omdat ze wat ouder worden en meer rust willen hebben. Sara kon op het laatst sowieso minder hebben, ze wilde vaker met rust gelaten worden (m.n. door Kobus) en zonderde zich af.

Toch kan het nooit kwaad om eens langs de DA te gaan, zeker omdat ik vind dat je hondje best heftig reageert. Een grom om iets duidelijk te maken vind ik toch wel wat anders dan dat er meteen een hap en een snauw komt.

Ik zie 't regelmatig. Oudere honden willen over het algemeen wat vaker met rust gelaten worden. Komt ook vaak voor dat bij oudere honden de ogen wat achteruit gaan waardoor ze zenuwachtig worden omdat ze de situaties niet meer goed kunnen inschatten en er misverstanden ontstaan. Knuffelen lijkt dan al snel op vechten of spelen en dergelijke.

Wat Robbie zegt, zat ik aan te denken.
Inderdaad dat het zicht wat achteruit is gegaan, misschien zelfs het gehoor.
Mijn hond is ook op leeftijd en reageert soms schrikkerig, omdat ze me niet hoort en ik sta ineens achter haar. En uit gewoonte ,wanneer ik dus voorbij loop, aai ik ze altijd even. En dan vliegt ze nog net niet omhoog.

Bedankt voor jullie reacties!!! Ik vind het moeilijk te beoordelen of hij wel of geen pijn heeft. Het is idd een sterke hond die dat niet snel zal laten merken maar ik heb getest of ik overal aan mag zitten en dat is geen probleem. Alleen zijn pootjes trekt hij weg als ik eraan kom.
Ik zal binnenkort eens een afspraak maken bij de da voor een check up maar bij de da is mijn hond altijd heel gestrest en sterk waardoor we niks kunnen als we 'm niet met 3 man vasthouden. Ik vind dat zielig en doe 'm dat liever niet aan.

Die van mij werd later ook wel wat chagrijniger. Ze wou niet echt veel meer van ons weten en leefde in haar eigen wereldje.. afstandelijk en wou niet meer echt knuffelen, hoefde van haar niet meer, maar vals was ze gelukkig nooit. Denk dat het er een beetje bij de leeftijd hoort.

ouderdoms verschijnselen ? zelf vind ik de tien jaar nog niet oud, tuurlijk is het bejaard maar om daar nu chagerijnig van te worden op deze leeftijd, nee.

er is misschien wat meer aan de hand, onzekerheid, dat is een feit, de hond wordt ouder en kan zich niet meer redden zonder jou of anderen.

steun je je hond ? een oudere hond kan niet meer zelf zijn gedragingen aan. en wordt daar onzeker van, gaat van zich afzetten, hoe ga je daar mee om.

thuis chagerijnig ? dat zou niet moeten, misschien is er wat aan de hand, tien jaar een check laten doen bij je dierenarts is niet raar, doen er vele, er zijn zelfs dierenartsen die het aanbieden.

wat meer beschermend voor je hond dat mag op deze leeftijd, zie je dat tie in de aanval gaat naar mensen of honden leid je hond af. ga een andere weg in op dat moment. houd de hond kort bij je, zodat er geen uitval kan gebeuren.

een oudere hond zal wat meer slapen, meer steun willen hebben, meer kroelen, iedere hond is anders, maar uitvallen naar anderen ? nee dat gebeurt niet vaak, toch ? onzeker en er kan wat meer aan de hand zijn.

Mijn dames zijn ook pas 10 jaar geworden, maar ze zijn niet sjagerijnig aan het worden, gelukkig niet en dat hoeft ook niet. 10 jaar is nog niet oud. Misschien dat je hond iets mankeerd dat hij daarom sjagerijnig is?

Ik dacht gelijk aan pijn.................want als een hond ergens pijn heeft dan kunnen ze zo uitvallen.
Even naar de dierenarts om een algehele controlE kan geen kwaad, je weet maar nooit!

Verder zou ik het bezoek je hond laten negeren, ook niet aan de hand laten ruiken en zeker NIET laten aaien.
Gewoon negeren alsof de hond er niet is en dan komt de hond vanzelf wel naar de visite toe als hij daar zin in heeft.

Laten ruiken aan de hand en dan toch aaien, nee...............ik laat mijn visite dat nooit doen. Negeren, niet aan kijken, net doen als of hij er niet is. Dat is het beste.

Verder kan een oudere hond zich perfect redden, maar de ene hond is de andere niet. Net zoals de mens, iemand van 70 voelt zich al oud terwijl iemand van 75 jaar zich nog jong voelt en zich daar ook nog naar gedraagt.

hier precies het zelfde, onze oudste is ook 10 nu en op moment alles wat kijkt, beweegt enz is hap.
op de club laat ik haar bewust niet met andere honden spelen omdat dan een gesnauw en gehap wordt.

we zijn nu met de training bezig om wanneer ze eng vind of wat ook mij gaat aankijken.
dit gaat redelijk goed maar je moet zelf heel goed op de lichaamstaal letten van je hond.
verder heel actief, volop mee met behendigheid, wel meer rust idd maar hier pitten ze toch beetje hele dag door.

Ons oudje is ook wel wat sneller op der teentjes getrapt tegenwoordig. Maar ja wat wil je? Ze hoort niet zo goed meer en ziet niet zo goed meer. Ze merkt het soms niet als je op der af komt en als je der dan wilt aaien en der laat schrikken dan doet ze wel eens moeilijk. Ze is ook niet zo snel meer.. dus alles wordt wat moeilijker voor haar.

Ze doet dit trouwens sneller bij mensen die ze iets minder goed kent. Bij m'n vriend b.v. doet ze dit vaker dan bij mij. Bij mij doet ze het eigenlijk zéér zelden.  Waarom weet ik niet...

hier hetzelfde, vito, snackt en gromt vanaf je aan hem komt, moet wel zeggen dat hij blind is, heeft slechte niertjes, rugpijn en artrose maar hij bijt nog steeds heel goed van zich af , zo goed dat lady(60kg en newfy) zelfs niet aan hem komt dan. hij slaapt heest de hele dag op 4 kussens die op elkaar liggen, meneer moet toch zacht liggen , als hij echt veel pijn heeft mogen we zelfs niet aan hem komen , en alleen dan geef ik hem pijnstillers anders niet, laat hem gewoon zijn gang gaan en zeg tegen bezoekers wat ze kunnen verwachten als ze hem aanraken, dan is de keuze aan hen

ik heb nog nooit een hond gehad die sjagerijnig werd
niet van ouderdom en ook niet van pijn
eigenlijk zie ik dat ze gewoon hun beperkingen accepteren
en hooguit wat aanhankelijker worden, wat zachtmoediger zelfs
maken zich minder druk

echt oude honden verdienen ook echt bescherming maar gehap of gesnap door pijn.....
en ik heb toch een hond gehad die had dusdanig spondylose dat de dierenarts van de
rontgenfoto's stond te rillen, de hond was de ene dag wat fitter als de ander, maar verder....

ik vind 10 trouwens helemaal niet oud (tenzij het een mega grote hond is)
mijn eerdere honden stonden op die leeftijd nog vol in het leven, maakten lange tochten mee
en genoten nog overal van

mijn huidige hond is nu 9 jaar en gaat ook nog volop mee op training
tuurlijk zie je dat de hond ouder wordt, maar gedragsgevolgen...... ik zie ze nooit zo

dan moet er echt wel iets heel bijzonders zijn, of acuut extreem pijnlijk

10 is ook niet echt oud over het algemeen, maar de ene hond takelt gewoon wat sneller af dan de andere. Die van ons was helaas met 10 jaar echt op. Haar geest wilde nog wel, heel erg graag zelfs, maar lichamelijk kon ze op het laatst niks meer. Haar heupen waren heel erg versleten, lopen ging bijna niet meer, poepen ook niet en plassen alleen nog met veel moeite. Ik had ook graag gewild dat ze nog langer had mogen leven, maar helaas, haar tijd was gekomen. Ook al was ze "maar" 10 jaar.