Recht op andere honden afstormen

Ik denk dat dit een héél verhaal wordt en ik hoop dat ik alles duidelijk uitgelegd krijg.
In ieder geval alvast bedankt voor jullie enorme geduld!

Wij hebben 2 honden, golden retriever. Eén van 9 jaar en een pup van 20 weken. De pup is er gekomen, omdat onze vorige golden van 14 jaar gestorven was.
Het zijn allebei schatten van honden, 4 pootjes op één buik.
Er is alleen één ding waar met onze golden van 9 graag aan willen werken.

Onlangs zijn we verhuisd en is er in de buurt geen mooie wandelroute meer om met onze honden te gaan wandelen. Waar we eerst woonden waren er velden en bos waar we ze stiekem ook konden los laten lopen en zelden iemand tegen kwamen.
Daarom gaan we nu naar een losloop gebied waar onze honden zich eerst goed kunnen uitleven en daarna gaan we verder aangelijnd wandelen.
Hoewel onze golden van 9 vanaf het begin steeds heeft samengewoond met een andere hond en gesocialiseerd werd (hierover later meer) en nu ook zonder problemen samenleeft met een andere hond, loopt het tijdens de wandeling toch niet helemaal zoals het moet met vreemde honden.
Een beetje achtergrond informatie: hij was enige in zijn nest en al 5 maanden toen we hem gingen ophalen. Niemand wilde hem (wat een gemis, want het is echt een droomhond, op de wandeling na dan ) en wij wisten helaas niet eerder van zijn bestaan af.
Qua socialisatie was ik nog jong (18) en bracht ik hem wel in contact met andere honden, maar omdat ik op het platteland woonde, achteraf bekeken, wellicht niet genoeg. Maar goed, het is een vriendelijk ras en hij is gewoon braaf naar andere honden, vooral als we vb. naar familie of vrienden thuis gaan en die hebben een hond. Hij zal niet snel spelen met een andere hond, behalve diegene die hij goed kent, zoals onze pup (wij hebben ogen getrokken hoe speels hij ineens is), maar hij heeft wel geduld met andere honden.
Qua karakter is hij vaak onzeker (wellicht te lang alleen geweest als pup?), gehoorzaam, aanhankelijk en gigantisch lief!

Oei! Nu heb ik een héél verhaal geschreven en de helft is niet doorgekomen...
Nog even geduld, deel 2 volgt opnieuw...

Wordt het een heel boek?

Medisch: kerngezond, niet gecastreerd.
Wij castreren nooit, tenzij er een medische reden voor is (zoals onze vorige golden die op 11 jaar een vergrote teelbal kreeg). Maar nu hoorden wij van een vervangend dierenarts dat dit "standaard" zo is, vanwege het risico op prostaat problemen. Is dit zo? Zijn al jullie reuen standaard gecastreerd?
Met onze golden van 9 doen we het in ieder geval niet meer, zeker omdat hij al onzeker is... Maar hoe zit het met onze pup?

Het probleem: Wanneer onze golden van 9, al loslopend een andere hond tegen komt, stormt hij er altijd recht op af (hij is sowieso wel "explosief", bij het apporteren loopt hij ook altijd zo snel mogelijk naar het speeltje, om dan nog sneller terug te lopen. Misschien belangrijk om te weten.), wij geven dan snel het commando "rustig" waarop hij afremt en de hond op een normaler tempo benadert. Vervolgens neemt hij een grote houding aan, waarop de andere hond zich telkens onderwerpt (houdt zich laag, gaat liggen, gaat zitten met zijn kont/rug naar onze golden, ...) waarom onze golden hem/haar besnuffelt en dan is het goed. Kan hij niet goed snuffelen, dan achtervolgd hij de hond net zo lang tot het lukt. Dit keuren wij niet goed en we corrigeren dan en als hij het blijft doen, lijnen we hem aan.
Spelen doet hij niet met vreemde honden, maar soms een rondje hardlopen kan er bij de juiste hond wel vanaf.
Hoewel hij zich niet agressief opstelt, maar wel defensief/conflict-vermijdend (zo zien wij het althans), vinden wij het allerminst beleefd gedrag.
We hebben eigenlijk nog nooit klachten gehad van andere baasjes, hoewel wij ons kunnen inbeelden dat ze zich toch eerst rot schrikken? Blijkbaar zijn hondenbaasjes erg tolerant naar stormende honden. '

Wat wij willen: een beleefde hond = dat hij andere honden rustig benadert en zich minder defensief opstelt.
Hij heeft nog nooit een andere hond gebeten ofzo, maar toch ben ik er telkens bang voor.
Eén keer was er een jonge dobermann die hem wilde berijden en toen hield hij zijn kop lager, oren plat ertegen en gromde lichtjes met ontblootte tanden (alle tanden) en toen stopte die dobermann meteen en hadden ze een verstandhouding.
Als andere honden hém bestormen dan draait hij zich zijdelings, blik afgewend, maar nog steeds de hoge houding. Hij wilt een conflict dus wel vermijden, maar ook tonen dat hij zich zal verdedigen indien nodig? Uit onzekerheid?

Deel 3: aan de lijn...

Aan de lijn blaft hij altijd wild naar andere honden, om hun aandacht te trekken wellicht, want zodra hij ze weer heeft kunnen besnuffelen is het over.
Dit vinden wij onacceptabel en dus mag hij aan de lijn geen andere hond begroeten. Ook willen we hem niet de kans geven te beginnen blaffen en zich op te winden, dus laten we hem zitten, naar en naar ons kijken tot te hond gepasseerd is. Helaas is hij tijdens de wandeling niet te motiveren met eten (hij spuwt het gewoon terug uit. Onzekerheid?), maar gelukkig is hij wel erg baasjes-gericht.
Dit lijkt wel, langzaam maar zeker, te werken, alleen zijn we nog niet op het punt dat hij andere honden aan de lijn gewoon negeert. Misschien lukt dat wel nooit, maar als we hem zo kunnen laten zitten en hij daarna gewoon verder wandelt, is het ook goed.
Met onze pup, die we van in het begin perfect kunnen opvoeden, zijn er geen problemen, hij vertoont geen enkel kopieergedrag, maar om zeker te zijn, laten we hem ook gewoon rustig zitten wachten voor een snoepje tot de andere hond gepasseerd is. Dat is ook wel beleefd naar de andere hond toe, dan wordt die ook niet nodeloos afgeleid of opgejaagd.

Zo, dat was het.
Nogmaals dank om àlles te lezen.
Zijn er nog vragen?

Als ik dit hele verhaal zo lees, dan denk ik vooral dat er iets mist aan consequentie en techniek om op het juiste moment te corrigeren, motiveren in het gedrag wat jij verlangt en vooral het niet de kans te laten benutten gedrag aan de lijn bijv. nogmaals te vertonen. Je hebt een intacte reu, daar zul je naar moeten handelen (wel met respect). In plaats van de hond op een andere hond te laten afgaan met 'rustig', zou het voor de hond zelf een stuk duidelijker zijn dat hij gewoon bij moet blijven, zonder de andere hond uit zichzelf te begroeten. Het begroeten wat je ziet, is vaak aftasten van een situatie waarbij zijn libido om de hoek komt kijken waar menig andere hondeneigenaar en hond last van kan hebben. In plaats daarvan zou je op een bepaald moment 'vrij' kunnen geven als hij bij je gezeten heeft, zodat je ook de kracht hebt om hem weer terug te roepen omdat de afstand verkort is. Jij bepaalt, heel simpel.

Bedankt voor je reactie en inzicht!
We gaan er mee aan de slag.

Op zich loopt hij nooit ver voor ons uit (10 meter max.) en komt hij vaak teruglopen voor een aai. Hij loopt ook niet van heel ver al op een andere hond af, maar vanaf de andere hond zo'n 20 meter binnen zijn "bereik" komt. Als honden opeens (vanuit een bosje ofzo) al binnen een omtrek van 4 meter zijn, dan snuffelt hij een keer als de hond hem benadert (anders zelfs vaak niet, dan boeit het hem ineens niet meer), maar doet verder gewoon ontspannen. Ik maak me net de bedenken of het dan niet eerder territoriaal gedrag is?
Zelf vinden wij het moeilijk te beoordelen hoever hij last heeft van zijn libido, hij maakt geen onderscheid tussen reuen of teven en wij hebben zelf altijd 2 reuen bij elkaar zonder concurrentiestrijd (thuis hebben we wel 100% controle en leiderschap, maar het is dan ook een vertrouwde omgeving). Ook met oppashonden thuis is er geen interesse meer.

In principe heeft het afstormen op honden an sich niets met libido te maken en zou ik bij geen 1 hond tolereren, reu, teef, gecastreerd...het 'hoort' niet. Het ritueel wat daarna plaatsvindt kan wel met libido te maken hebben. 2 gelijkwaardige reuen bijv. zullen elkaar gaan aftasten en vaak komt daar gerommel van. Een hond mag zijn roedel beschermen, maar fixatie of uitlokken van conflicten zou je dan moeten zien te voorkomen. Een reu die regelmatig 'succes' heeft gehad in zijn mate van beschermen en fixatie naar andere honden, zal daar een grote mate aan zelfvertrouwen aan overhouden. Erg vaak zal een stabiele zelfverzekerde hond niet zonder meer op een andere hond afdenderen en juist er voor kiezen om bij de roedel te blijven. Die rol heeft hij niet nodig en kan met hele lichte signalen zijn statement naar een naderende hond kenbaar maken. Ik denk niet zozeer dat het territoriaal gedrag is en onzekerheid kan zeker een rol spelen. Maar dan zou je het gehele gedrag van de hond moeten beoordelen, ook aangelijnd. Hier geldt in elk geval 1 motto, aan de lijn wordt niet geblaft, gejankt en uitgevallen naar een 'concurrent', wie het dan ook is. Onderscheid in karakter maak ik hierbij niet, aangezien dit gedrag is wat ik echt niet wil zien als ik met meerdere honden aangelijnd loop. Goldens zijn geen watjes, als je ziet dat jouw aanpak niet loont en je hond continu weer vervalt in zijn oude patroon, dan moet je op zoek gaan naar iets effectiefs. Deze hond zou ik dan bijvoorbeeld niet laten zitten als je weet dat hij terug valt. Dan loop je bars weg van de situatie en geeft de hond geen gelegenheid meer om te fixeren. Maar goed, echt beoordelen kan pas als je zo'n hond ziet, want het is makkelijk iets te vertellen van achter een PC.