Ik hoop alvast dat het langer zal duren, niet omdat ik vind dat je niet weet wat je doet, maar omdat ik en alle andere forumleden die hierop gecomment hebben en je proberen helpen hebben het beste voor hebben met jou en je toekomstige hond. Ik zit nu in het 5e middelbaar, nog een jaartje en ik ben klaar met het middelbaar. Iedereen is anders en jij kan misschien vinden dat mijn leven zal blijven veranderen maar ik weet van mezelf dat dit niet zal gebeuren (in grote mate): hiermee bedoel ik dat ik weet wat ik moet verwachten op vlak van leerstof, toetsen, examens, vrienden, lief, uitgaan etc. Toen ik 13 of 14 was dacht ik hier helemaal niet aan. Leerstof van het 2e middelbaar/3e middelbaar kan je ook niet vergelijken met dat van de hogere jaren, dat is een hele verandering en dan kan het zijn dat je zeker in de problemen geraakt. Je zegt zelf dat je zou zorgen voor een goed huis, als je hem weg doet? Dus je houdt die mogelijkheid voor waar? Je rekent erop dat het kan gebeuren? Dat zegt al veel. Ik ben van nature verantwoordelijk, en zelfs voor mij was het een aanpassing en van tijd tot tijd heb ik al eens gedacht van: zou ik hem niet beter een paar jaar later gehaald hebben, nu kan ik dit dat niet meer doen! Daarbij mag je in vele hondenscholen nog niet trainen met je hond onder de 16, dus als je dat al niet zou kunnen doen, en alleen thuis zou doen zal je gegarandeerd een hond krijgen met gedragsproblemen. Zie het zo: jij wilt je leven behouden, je wilt vrienden hebben, sporten, leuke dingen doen enz enz (wat ook logisch is) maar je hond heeft ALLEEN JOU. Mechelse herders zijn zeer baasgericht, hij zal veel aandacht van jou vragen, veel doorzettingsvermogen en geduld. Een hond opvoeden (en ik ben nog bezig, bij jou zal het een stuk langer duren reken maar zo'n 2/3 jaar dacht ik voor de grotere rassen) is het moeilijkste wat ik tot nu toe gedaan heb, geloof me. Ik wil je alleen maar helpen dus ik zou het op prijs stellen mocht je ook luisteren naar wat ik te zeggen heb en met ons advies rekening houden. Ten slotte ga jij het zijn die hem moet verzorgen, socialiseren, met hem moet trainen, als hij eens ergens vuils in gerold heeft moet wassen, en ga zo maar door, het is een hele lijst. Daarbij, wat zal je doen tijdens de examen? Of als het wat drukker is? Of als je een kater hebt? Ga je hem dan opzij schuiven voor je eigen plezier? Je hond die enkel jou heeft?
Ik heb Koji nu al 9 maanden en nog leer ik elke maar dan ook elke dag bij. Ik lees verschillende boeken, praat met vele baasjes, zit vaak op dit forum en nog weet ik nog maar de helft van wat volwassen ervaren baasjes weten! Velen die jonger een hond nemen, hebben of ouders die honden gewend zijn (zoals mijn vader) en die er ook voor willen zorgen als je een drukkere dag hebt (wat bij mij ook nog gebeurt, planning is zeer belangrijk! je zult een schema nodig hebben) of zijn volwassen die een situatie zitten waar ze werk hebben en hun leven stabiel verloopt. Meisjes van 14 waarvan hun hele leven voortdurend in verandering is zijn geen ideale baasjes voor een hond, laat staan een mechelse herder. Als je dan toch een hond wilt, zou ik zeggen rond minimum je 16e en absoluut geen hond met veel pit en veel energie. Eerder zoals boven beschreven: een corgi, collie enz. Er bestaan honderden rassen, rassen die veel beter bij jou en je situatie zullen passen dan het ras dat je nu in gedachte hebt. Kijk verder, meestal duurt het jaren voor je effectief klaar bent voor de hond van je dromen. Mijn droomhonden (naast de shiba) waren de Siberische Husky, Malamute, Saarloos/Tjechoslowaakse wolfshond, of Chesapeake Bay Retriever (mijn favoriet), maar ik wist dat ik niet klaar was voor honden van zo'n kaliber. Net zoals een mechelse niet bij jou zou passen. En dat is op zich geen probleem, je hebt nog veel tijd en je hele leven voor je om op een dag een mechelse herder, net als ik een husky/malamute/chessie wil, in huis te nemen.