Samenwonen : honden kunnen niet samen

Binnenkort willen mijn vriend en ik gaan samenwonen. Dit zou leuk moeten zijn, maar dit alles heeft een negatief randje gekregen...
Hij heeft een stafford teef, ik een chihuahua reu.in eerste instantie dacht ik altijd dat de stafford weleens voor problemen kon zorgen. Ik geef toe dat dit wellicht wat bevooroordeeld is. Mijn chihuahua is een wat onzeker hondje, die af en toe fel kan zijn tegen sommige honden en mensen. Hij is chemisch gecastreerd wat helaas dit gedrag heeft verergerd. Dit zou nu bijna uitgewerkt moeten zijn.

We waren zo ver dat de honden samen in het bos los kunnen. We laten de chihuahua eerst los, even de energie kwijt. Soms rent ie op de stafford af (uitdagend) maar doet verder niks. Na een tijdje mag de stafford ook los. Deze lijkt totaal niet geïnteresseerd in mijn hond. Die is te druk met de frisbee en stokken. Zodra we thuis zijn is het mis. Tenminste, de chihuahua blijft uitvallen en blaffen en grommen. We hebben het dus nog niet aangedurfd ze samen los te doen.

Tot afgelopen dinsdag....

We kwamen net uit het bos. We wilden proberen ze in de tuin samen los te laten. Ging allemaal prima. Totdat de chihuahua naar zijn etensbak ging. Ik kreeg al gelijk schrik, en riep hem terug maar dit was te laat. De stafford heeft mijn chihuahua gegrepen. Oorverdovend gegil en bloed. We zijn erop afgestormd en hebben de stafford eraf gehaald. Waar ik zo bang voor was is gebeurd. Het is verschrikkelijk om zoiets mee te maken. Ik denk dat als we niet, of te laat hadden ingegrepen mijn hond er niet meer was. Ik voel me nu zo schuldig... Dit had niet hoeven gebeuren.

Snel naar de dierenarts. Mijn chihuahua had zijn kaak gebroken. Deze zou met twee bruggen en pinnen weer aan elkaar gemaakt kunnen worden. Hij moest een nachtje blijven en nadat hij de volgende dag stabiel genoeg was is hij geopereerd. Ik, en kenzo zijn flink geschrokken, bijna traumatisch zou je kunne zeggen. Ik vind het dan ook fijn dat ik het hier ook een beetje van me af kan schrijven.

Maar goed, wat nu?! Ik wil nog steeds graag samenwonen, maar ja. Hoe moet dat dan...? Ik zit met mijn handen n het haar...ik wil niet constant bang hoeven zijn in mijn eigen huis. Ik weet bijna zeker dat als dat eten niet was geweest, dit niet was gebeurd. Maar na wat er nu is gebeurd twijfel ik hieraan. Ik voel heel sterk dat ik mijn kleine ventje moet beschermen. Dit mag niet weer gebeuren. Ik weet niet of ik eraan toe ben ooit om weer een poging te wagen ze samen te laten. Voorlopig sta ik er niet voor open in ieder geval.

Ik vind dit zo moeilijk! 

Heeft er iemand advies, of tips? 
En mbt de stafford.. Ik snap dat ie het eten beschermd. Maar is bet normaal om daar zo ver in te gaan? Het leek er niet op dat ie vanzelf los ging laten. Ik heb geen idee hoe hij reageert als mensen aan zijn eten komen. Ik denk dan bijv, had hij niet gewoon een waarschuwing kunnen geven? Ik weet wel dat honden anders denken, maar ergens probeer ik het te begrijpen..

Alvast bedankt voor het lezen!

Wat spijtig voor jullie en voor de honden. Ik heb er zelf geen ervaring mee... Maar volgens wat ik van anderen die dat wel hebben hoor kunnen jullie het echt niet riskeren.

Hetgeen mij verteld is door kennissen is dat het ook zo'n beetje zoals bij jullie ging... Het ging... Maar niet echt helemaal goed en het verschrikkelijke is er gebeurd. In een moment van "jalouzie" is de chi gegrepen, en heeft het niet overleefd.

Ik hoop dat jullie een oplossing vinden, want het zou spijtig zijn dat je niet kunt samenwonen met je vriend omwille van de hondjes. Kun je je hondje niet bij je ouders laten en regelmatig bezoeken en mee uit nemen ? Niet zo leuk... Maar voor hem en voor jou heeel wat geruststellender.

Jeetje wat heftig joh.Heel veel sterkte,denk dat het beter is om ze niet meer samen te laten denk die van jou ook erg bang is nu voor hem.Maar oplossing voor t samenwonen...tja die heb ik niet echt.Hoop jullie er uit komen.Zal me hondje iig nooit weg doen,maar dat betekent dus pas samen wonen als er 1 van de 2 er niet meer is(overleden)

Klinkt misschien vreemd, maar nee..
Ik ga in jullie situatie absoluut geen adviezen geven.
Ik zit hier achter m'n beeldschermpje, terwijl er bij jullie thuis van alles gebeurt, de energie, de signalen, jullie hebben misschien 50% gezien, als je geluk hebt.
(niet dat ik er meer zou zien hoor .)
Maar als jij nu iets moet doen, is het een GD inschakelen die bij jullie thuis komt, en de situatie kan zien, voelen, ruiken.
Dit is geen situatie die met een beetje advies van mijn kant ook maar iets zou kunnen veranderen, laat staan verbeteren.

Net als met de aanval, je zegt dat de stafford misschien voor problemen zou kunnen zorgen.
Maar wie zegt dat de stafford al niet een hele tijd toch signalen heeft gegeven dat het over en uit moet zijn.
Misschien dat elke andere gemiddelde stafford er bij de eerste 5 minuten al bovenop was gesprongen.
Dan inderdaad de "ellende" met het eten, (zelf's hier krijgen ze appart te eten..al...tijd.)
Nee, er kunnen zoveel dingen gebeurt zijn..

En,...nu ga je een hondje terug in huis krijgen ...die is "aangevallen".
Ik zou er toch sterk rekening mee gaanhouden dat 1 van de 2 hethuis zal moeten verlaten.
Ik hoop het niet, maar...???

Het is ook zo'n lastige situatie...  Mijn chihuahua is natuurlijk ook zo klein, die kan niks hebben. Dat maakt het alleen maar erger. 
Mijn vriend en ik willen ze allebei natuurlijk niet weg doen. Dusja, dat zal het ook niet worden helaas. Hij zou het wel doen zei ie, als ze dan allebei weggaan :( 

En niet samenwonen. Tja, dan moeten we denk ik nog zo'n 8 jaar (minimaal?) wachten tot 1 van de 2 overleden is... Zo moeilijk

De hond naar mijn ouders doen is geen optie.. Die wonen in Duitsland.

Ja een goede GT die ook werkt met Kalmerende Signalen lijkt me geen overbodige luxe.
Voor wat je er van kan inschatten achter je scherm...
Je eten verdedigen is echt normaal voor een hond,wat van hen mogen ze houden én ook verdedigen.
Waar het mis gaat is dat een Chi natuurlijk véél te klein is om een correctie lichamelijk aan te kunnen van een Stafford(of welke grotere hond dan ook),het is gewoon geen match.
Heeft de Staf 1 snauw/hap gegeven of zat de Chi in haar bek en werd er misschien ook geschud?
Zo niet ,dan was het echt alleen een waarschuwing van :weg wezen,dit is mijn eten.

In de toekomst zeker voorkomen dat er eten 'slingert' ,krijgen ze een kluifje of eten,dan geef je dat in de bench,in ieder geval gescheiden.En daarna ook zeker een half gescheiden houden.

Na een wandeling ook niet samen laten(niet om te spelen in ieder geval),door een wandeling doen honden veel prikkels op,die moeten ze verwerken door goed te slapen/rusten,doen ze dat niet,dan gaan ze overlopen van vermoeidheid,kunnen veel minder hebben,omdat ze gewoon moe en overprikkeld zijn geraakt.

Het makkelijkst is dus eigenlijk,samen wandelen(gaat oke),thuis komen=lekker eten (In de bench),daarna goed rusten.
Het slapen mag het dubbele zijn van de tijd dat ze wakker waren,bijv: 1 uur wakker =2 uren slapen/rusten.

Beterschap met het kleintje.

Ik ben al in contact met de trainer waar ik op cursus heb gezeten, tevens gedragdstherapeute. En zij werkt inderdaad ook met kalmerende signalen. Heb het boek nu ook aangeschaft. 
Hoe het precies ging vind ik lastig te zeggen. Het ging zo snel. Fractie van een paar seconden zeg maar. 

Het was de eerste keer dat ze thuis los waren in dezelfde ruimte. 

Bedankt voor je reactie

Volgens mij ging het best goed met de honden samen,maar de etensbak samen delen ging te ver.

Je vraag is o.a. of dat normaal gedrag is grijpen, nee. Toen ik mijn beagle kreeg bleek dat ze bezitsagressie had en zelfs het voer van mijn andere hond wilde opeten. Mijn hond begon te grommen werd even snuwen bekvechten naar elkaar maar grijpen nee. Ik voer ze vanaf toen dat gebeurde nu altijd in aparte ruimtes al weet ik dat mijn beagle dit na zoveel tijd dat ik haar nu heb dit gedrag niet meer zal vertonen als ik erbij ben maar standaard zo gegroeid ik laat het zo aparte ruimtes. Dus nee dat grijpen en niet loslaten is geen standaard normaal gedrag. Zo ver hoeft het niet te komen, kon ook alleen met een waarschuwing gegrrom gaan. Ik zou er geen vertrouwen meer in hebben ze samen te laten want je zult dit niet alleen hebben met voer maar ook met speeltjes of kluifjes, eigenlijk niets kun je laten slingeren wat van de een of ander is. Met ans op weer. En je hondje is zo klein zo teer. Dat samenwonen hoe nu verder ik heb geen idee,  moeilijk.

Stom ik sta hier geregistreerd heb ik niet ingelogd per ongeluk anoniem gedaan.

Als ik jou was zou ik de honden gescheiden houden wanneer er gevoerd wordt en wanneer jullie er niet zijn om toezicht te houden, allebei in een andere kamer zodat ze elkaar niet kunnen uitdagen. Geen speeltjes of botjes laten slingeren wanneer de honden samen zijn want blijkbaar is delen niet iets waar ze aan toe zijn. Zo te lezen kunnen ze prima samen verder dus je hoeft echt niet constant bang te zijn in je eigen huis.

Ben het met Soraya en Anoniem eens. Ook al zijn 2 honden de beste maatjes dan kan er door voer, kluiven, speeltjes altijd spanning ontstaan.
Dus geen speeltjes laten slingeren en met eten en kluiven de honden apart doen.

Een goede GT erbij halen lijkt me ook een goed idee. Wij zien heel gauw dingen over het hoofd en het is altijd goed om een buitenstaander met je mee te laten kijken.

Succes in ieder geval!!

Ik zou heel erg oppassen en het niet doen

Hier ook een Chi Normaal formaat 3 kilo en een labrador van plm 34 kilo

Mijn Chi kan van alles uit Luna der bak pakken wat ze wilt ,zolang het brokjes zijn ,maar als Luna vlees heeft en Yentl wilt dit jatten gromt ze en hard ook
Yentl weet dan haar plaats en gaat weg

Als Luna een kluif heeft kan Yentl aan het andere uiteinde mee kluiven geen probleem dat laat ze allemaal toe


Veel succes en sterkte met je kleine mannetje

Heb geen advies maar wil je wel veel succes met de gd wensen.

Poeh, moeilijke situatie. Wat betreft het voer, ja, dat is hier ook het probleem. Zelfs met een koekje geven of zelfs als we met ons eigen eten in de keuken bezig zijn en de reu en teef zijn beide in de buurt, kan ik er vergif op innemen dat de reu de teef pakt. Verder gaan ze prima met elkaar om en is er eigenlijk nooit een confrontatie. Maar wat eten/koekjes betreft, krijgen ze allebei in eigen bench. En sinds dat de reu op de teef geklapt is in de keuken, komen ze daar ook allebei niet meer als we daar bezig zijn. Alleen bij jou vind ik het nog wel even een ander geval, een aanval van een staff op een chi, heeft wel hele andere consequenties als een bull op bull. Maar het blijven hele moeilijke situaties. Ik weet wel een hele goede gedragstherapeut, hij heeft een website, mocht je interesse hebben, laat het maar weten. Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe

het was de druppel, zijn eten, afblijven, de stafford is genoeg geplaagd.

het is geen partij natuurlijk, de stafford als die echt kwaad had gewild was het zo gebeurd, hij heeft gebeten van... wegblijven van mijn eten.

de chihuahua is op zijn plaats gezet , jammer genoeg goed.

als je het nog eens wilt proberen, geen eten meer laten staan en apart eten geven, geen beloningen dat er strijd gevoerd wordt door beiden. dan is er echt nog een kans dat het samen zal gaan, maar dat is dus het punt, niet verzaken, ook buiten niet, geen eten geven waar ze beiden samen zijn.

nog even wil ik het aanhalen, ik heb hier een newfoundlander waar je alles van kan afpakken, een andere hond erbij ? er wordt niets gegeven, niets, niets uitlokken, er zijn honden die de dikste maatjes zijn en honden die dat niet zijn en toch samen kunnen leven, alleen als er een contstant geplaagd wordt, dat geef je aan, dan is er snel een aanleiding, en de aanleiding was het eten, voor de stafford was het genoeg, genoeg geplaagd...ik denk dat IEDER RAS wat voor zich zelf opkomt dit gedaan had bij het eten. niet en nimmer meer samen eten geven. zelfs geen brokje uit de hand of op de grond als beloning, niets.

jE komt raad en advies vragen, meer vraag je niet, geen beschuldigingen van jouw kant tegenover de staff. niets wat ik opgemerkt hebt.

Janine, ik zeg net als andere dat advies door een beeldscherm heen niet verstandig is. Hartstikke goed dat je zelf al een gt hebt ingeschakeld.
Hopelijk kan ze snel langs komen.

Tot die tijd geen eten, botjes, speelgoed en andere dingen die dit gedrag kunnen uitlokken laten slingeren in huis.
Voer op bepaalde momenten en apart.
Dus de ene hond in de ene kamer en de ander in de andere kamer zodat ze elkaar niet kunnen zien.
Bakken weer opruimen voordat ze bij elkaar komen.

Je Chi is natuurlijk geen partij voor de andere hond maar dat wilt niet zeggen dat het nooit samen kan. Je zei zelf al dat je Chi onzeker is en dat de chemische castratie het versterkt heeft.
Gelukkig maar dat het chemisch was want dat werkt natuurlijk weer uit.

Wat ook heel erg belangrijk is (en dat voelen de honden ook!) is jouw emotionele staat.
Als jij al zenuwachtig en gestrest door het huis loopt zullen de honden ook niet rustig zijn.
Jij loopt waarschijnlijk continu te controleren waar ze zijn en wat ze aan het doen zijn en schiet in de stress zodra ze bij elkaar zijn.
Dat vangen ze op en zal het voor hun ook extra spanning opleveren waardoor het eerder escaleert.
Het is dus niet alleen dat er aan de honden gewerkt moet worden maar je moet ook aan jezelf gaan werken. Je moet weer vertrouwen krijgen in beide honden en dat heeft eventjes tijd nodig.

Heel erg veel sterkte met je Chi, hopelijk is ie er snel weer bovenop!

En Boots, you made your point!!
Misselijk zoals jij berichten brengt.
Niemand is perfect!! Maar om nou iemand zo een trap na te geven is echt ontzettend laag!

ik ben inderdaad bang dat jullie de signalen niet hebben gezien ( had ik toen ook niet) als ik met onze vorige hond ging lopen kwam ik altijd mensen tegen met 3 poedels ,die liepen altijd misty uit te dagen op een gemene manier ,tot dat op een onbewaakt ogenblik zij aan de lijn achterlangs mij ging en zo 1 van de poedels greep ,ik heb toen contact gehad met onze da en het verhaal uitgelegd , hij zij toen ook ( en dan zie je dat wij weel verder denken dan nodig is ) als je iedere dag gepest wordt en je hebt een mogelijkheid om terug te slaan wat doe je dan ? zo heeft  1 van jullie hond ook gedacht

Eerlijk gezegd, je chi mag continue uitvallen en uitdagen. Fysiek gezien kan hij de stafford niet grijpen om écht te vechten, maar in zijn kop wil hij het wel. Dit tollereert de stafford constant en dat vind ik erg chapeau!!!
Je gaat je chi niet moeten beschermen want volgens mij is de stafford perfect sociaal maar heeft juist enkele werkpunten (eten delen,...). Je gaat jou chi grenzen moeten opstellen: de stafford uitdagen of aanvallen is NOT DONE. Gewoon voor zijn eigen veiligheid. Jou chi kan die stafford misschien niet doden maar andersom heeft de stafford maar een hap nodig.

Laat nu eerst je chi rustig herstellen en ga dan naar een gedragstherapeut. Verwen je chi niet te veel en stel grenzen op. Eten laat je best ook niet meer zo staan maar geven jullie op bepaalde tijdstip(pen) en om te beginnen beide in een aparte kamer.

Ook moeten de honden juist geïntroduceerd worden in het huis. Ze moeten meteen snappen dat er in dit huis grenzen zijn waar ze zich aan moeten houden. Vechten in huis is dus bijvoorbeeld een van die dingen dat niet mogen. Ik zou echt een gedragstherapeut inschakelen om beide honden te analyseren, hier en daar wat aan werken met jullie om ze nadien bij elkaar te krijgen en juist te introduceren in huis. Want nu heb je ze gewoon los gelaten in je tuin en gekeken. Er was al spanning tussen de twee dus toen was het gewoon wachten op het gevecht. Verder zal ook jij je emoties even de baas moeten kunnen. Paniek of angst kan een gevecht veroorzaken.
Verder waren de wandelingen echt goed, dus ze kunnen wel bij elkaar

Maar nu eerst goed je chi laten genezen, maar probeer de twee nu als gelijke te zien
Succes!

Ik neem aan dat jullie beide het beste willen voor de honden.? (en niet voor jullie zelf)
En ook al is dat dan misschien een keuze die jullie niet leuk vinden, blijf altijd naar de honden kijken.
Honden verplicht samen onder 1 dak laten leven , terwijl 1 van de honden de hele dag in onzekerheid, angst, woont is alles behalve diervriendelijk.

Lukt het jullie om de honden bij elkaar te houden, zonder al te veel stress,?...geweldig.
Maar blijf wel naar de echte situatie voor de honden kijken, hoe vinden zei de situatie.
Dus je eigen gevoel even aan de kant in het belang van de honden.

allereerst heel vervelend dat een incident tussen de twee honden een tripje naar de dierenarts tot gevolg moest hebben. 

Wat ik eigenlijk lees is dat jou hondje de chi mag uitvallen, vervelen en dit alles in het huis van de staff van je vriend. Dit begint al tijdens de wandeling, in het bos mag hij er op af rennen en stormen, thuis mag hij uitvallen als de staff opgesloten zit. Die tot heel veel conflictvermijdend gedrag laat zien door jou chi eigenlijk te negeren. Eten is altijd een delicaat punt bij elk ras. Zelfs hier bij mijn eigen twee honden heeft het een heel tijd en energie gekost dat ik niet meer als politie agent hoef op te letten met eten. Ik denk ook echt dat het eten voor de stafford van je vriend de druppel was die de emmer deed overlopen. Sterker nog hoe rustig Dusty (kruising maltezer) kan zijn met eten in de nabijheid van Gaya. Zo voernijd kan hij hebben op moment er "vreemde" honden bij zijn. Er zijn genoeg honden in roedels die gewoon weg niet samen kunnen eten. Zijn gewone eten is niet zo heel speciaal maar zijn snacks of botjes zijn hem heilig en zal hij met hand en tand verdedigen tegen honden die op bezoek komen. En daarom geef ik dus snacks apart op moment dat we een loge over de vloer hebben. Het is een soort stressmoment die je zoveel mogelijk moet willen voorkomen om de rust bij alle honden te bewaren. 

Maar goed ik sluit me eigenlijk aan bij meerdere hier, van achter een schermpje is het heel moeilijk om advies te geven over dit soort dingen. Want immers kunnen bij alleen oordelen over het verhaal wat je schrijft, we zien niet de signalen van de honden, hun houding en hoe jullie er mee omgaan. 
Een goede gedragstherapeut kan hier oplossing bieden. Die kan jullie observeren en de honden en daarop samen met jullie een plan van aanpak opstellen. Zie het in iedergeval niet te zwaar in, als er ook momenten zijn waarop ze gewoon met elkaar om kunnen gaan zit er genoeg potentie in om ze als een stabiele roedel te krijgen 

Heel veel beterschap voor je kleine kerel.

met een goede gedragstherapeut zou je het kunnen proberen.......

maar persoonlijk zou ik het niet aandurven, een ongeluk zit in een klein hoekje....... ben je er echt 100% zeker van dat het niet meer zal gebeuren?

de enige optie zal zijn om de honden gescheiden te houden, als je toch samen wilt wonen.
neem geen risico's meer, de volgende keer loopt het misschien minder goed af.

Gewoon de honden gescheiden houden, en klaar.
Makkelijk gezegd? Nee hoor, wij doen het al 6 maanden.
Ik heb nl een macho lopen die met geen enkele andere reu kan...
Toen hij nog niet volwassen was kon het wel, toen woonde mijn andere reu nog bij mij.
Door omstandigheden is die verhuisd naar mijn vriend.

Nu wonen we samen, en mijn macho kan dus noch met de reu van mijn vriend, noch met die van mij die bij mijn vriend woonde.

GT kwam er niet uit en gaf aan dat de laatste hond die er bij gekomen was dan maar weg moest.
Aangezien dat geen optie is, hebben we er voor gekozen ze gescheiden te houden.
Is soms een beetje onhandig, maar werkt wel en we hebben vrolijke honden.

Wat raar. Ik had een reactie geplaatst maar die vind ik nu niet meer terug..
Anyway, bedankt voor de vele reacties tot nu toe. Ik kan er zeker wel wat mee. En vind het ook fijn om het een beetje van me af te schrijven.

Voor nu laat ik het sowieso nog even rusten. Eerst moet kenzo er helemaal bovenop komen en dan kijken we wel verder. We wonen nu ook nog niet samen, dus hij heeft nu gewoon zijn eigen plek hier bij me thuis.  

Ik lees al een tijdje over hondensignalen, omdat dit ook op de cursus aan bod kwam. Moet zeggen dat je dit wel een beetje moet leren, omdat je er snel overheen kijkt zeg maar. Je (ik in ieder geval) bent gewend te denken en te kijken vanuit je eigen perspectief. Pas toen ik me in signalen begon te verdiepen en begin je de taal wat beter te snappen. Ik ben ook niet perfect, maar ik wil graag leren en dingen weten om alles te kunnen begrijpen en beter te handelen.

Weet iemand een goede gedragstherapeut omgeving eindhoven/Tilburg?

Onze hond heeft een jaar geleden de hond van mijn ouders gegrepen. Sinds die tijd mag Mellow ook niet meer bij mijn ouders thuis komen en dat snap ik heel goed. 
Achteraf blijken er wel signalen geweest te zijn, héél klein, maar ze waren er. 
En sindsdien herken ik ze en zie ik ook wanneer ik haar uit een situatie moet halen. 

Helaas moest er, in beide gevallen (bij jullie én bij ons), wel eerst iets ergs voorvallen. 
Goed dat je je er nu meer in gaat verdiepen. Niemand is perfect, maar als je wilt leren dan ben je al een heel eind 

En anders gewoon lekker LAT-ten


Sterkte, ook (vooral) voor Kenzo.

Ik zie hier nog wel mogelijkheden in eigenlijk.

Natuurlijk met behulp van een gedragstherapeut en ontzettend veel volharding en geduld.

Het belangrijkste is te weten dat de Staffordteef niet gemeen of vals is geweest.
Het is het verschil in maat waardoor de verwondingen zo ernstig waren.
Zet maar eens een vent van twee meter ten opzichte van een heel klein iel manneke en laat die 1 dreun uitdelen. Zelfs als hij dat niet met volle kracht zou doen wordt dat ook een retourtje ziekenhuis.

Ik zou ze voorlopig gescheiden houden in huis. Wel samen wandelen en dan zoveel afstand houden dat de Chi niet meer reageert op de Staf.
Als je zover bent dat tijdens het wandelen de Chi de Staf negeert kan je de afstand verkleinen.

Het is zaak dat de honden leren elkaar te negeren.

Ik denk ook niet dat je moet verwachten dat deze honden ooit gezellig met elkaar kunnen spelen of samen in een mandje liggen. Wederom, het grootteverschil maakt dat te riskant.
Maar ik ben er van overtuigt dat ze zeker samen kunnen leven in één huis.

De vraag is alleen hoeveel tijd en geduld jullie daarvoor op kunnen brengen. Al met al kan het wel een jaar of langer duren voordat ze samen los kunnen. Hebben jullie daar zin in? Want er gaat een berg werk en energie in zitten.
Maar onmogelijk lijkt me het zeker niet.

Hier twee foto's van hoe ze het hebben gedaan bij 'm