Heel veel sterkte gewenst Roosje... Laat je verdriet maar even de vrije loop, want het is een gemis! Maar zorg daana eens heel goed voor jezelf en neem eerst de nodige rust zodat je er daarna weer tegenaan kan.
Ook ik kan het me zo voorstellen... De voortdurende zorg... het machteloos toezien als Rex feller bloedde... Het bijna enige wat je voor hem en voor jezelf kon doen : Alles weer eens wassen en schoonmaken... zodat het even leek alsof het niet zo erg was...
Even was er geen bloed meer.
Je hebt absoluut het juiste gedaan. Dit was geen weg van "volhouden, dan komt het weer goed en is alle ellende vlug vergeten". Dit was een weg waarop het voor Rex voor jou en voor de omgeving enkel maar droever en pijnijker werd. Jij leefde mee met je hondje en ik ben er zeker van dat je hem geen moment te vroeg en geen moment te laat hebt laten inslapen.
Ja, je hart is nu gebroken en littekens zul je hier zeker aan overhouden. Maar het zullen geen lelijke littekens zijn. Wel littekens waar je trots op mag zijn en waarover je je als de wonde geheeld is gelukkig mag voelen. Want ze zijn het bewijs van wat je kent en voelt en van wat je gehad hebt... liefde die je kon geven en krijgen... een band die er voor altijd is. Rex die voor de rest van je leven met je meeleeft.



3 doggies






















