Cursus samen met Evy staat bij mij in het teken van pijn. Iedere les kom ik bont en blauw weer terug. Is het niet, omdat ze mij om ver heeft getrokken en ik daardoor blauwe knieën heb, dan heb ik mij wel zodanig verstapt dat mijn enkel dik is of de lijn in mijn handen/vingers heeft gesneden (we hebben echt een hele zachte lijn, maar als ze maar hard genoeg trekt gaat die vanzelf snijden). Mijn vingers zitten altijd onder de pleisters en ik ga met tegenzin naar cursus. Ik vind dat het moet, dus ik blijf gewoon gaan, maar ik weet niet hoe lang ik het nog vol ga houden..
We hebben met Evy nu de volgende cursussen afgerond:
- Puppycursus (Martin Gaus)
- Basiscursus (Martin Gaus)
- Vervolgcursus (Martin Gaus)
- Ringtraining (Kynologen Vereniging)
Op dit moment hebben we alleen jachttraining (Jachtschool) en we wachten totdat de nieuwe cursus gehoorzaamheid (basis werkhond begint bij Martin Gaus), zodat we wanneer Evy 1,5 is behendigheid kunnen gaan doen.
We hebben dus bij drie verschillende hondenscholen les (gehad) en die hebben allemaal het probleem geobserveerd. Evy is disrespectvol naar ons toe en ze heeft nog wel het meeste respect voor mij. Aan mijn broertje en vader heeft ze geen enkele boodschap en mijn moeder is voor het eten, dus daar luistert ze nog redelijk naar. Ik ben degene die het meeste met haar doet en ik heb daardoor nog de meeste controle over haar. Hier waren alle scholen het mee eens, maar dan nu de verschillende oplossingen die ik te horen heb gekregen:
Martin Gaus: Gentle Leader om, dan kan ze niet meer trekken. Ondertussen de focus leggen op de aandacht en gaan oefenen met het negeren op alle andere dingen, je moet zelf leuker worden.
Kynologen Vereniging: Zelfverzekerder worden, recht op lopen, kort en krachtig zijn. De aarzeling in je stem hoort ze en ze is niet bang om daar misbruik van te maken. Duidelijker corrigeren, ze kan echt wel tegen een stootje.
Jachtschool: Duidelijk je grenzen aangeven, want daar heeft ze geen enkel respect voor. Je zult haar nu hard moeten aanpakken, want anders krijg je een onhandelbare hond. Als ze teveel in de lijn gaat hangen, een duidelijk "nee" en een ruk aan de lijn. Als ze je om ver trekt of zo hard aan de lijn trekt dat je je handen grijpt, beet pakken in haar nekvel en een duidelijke "nee", op dat moment zit haar hoofd te vol en moet ze gekalmeerd worden. Ze is op dat moment niet meer te bereiken.
Al met al hebben ze redelijk dezelfde boodschap: consequent, duidelijkheid, rechtlijnigheid, grenzen aangeven, alleen de manier er naartoe is anders.
Nu zit ik er zelf een beetje mee dat naar mijn gevoel sommige methodes niet echt vriendelijk zijn, zeker het in haar nekvel beet pakken. Aan de andere kant merk ik aan haar dat ze er het beste op reageert, maar ik ben bang dat het onze band kapot maakt. Ik ben het er wel absoluut mee eens dat er dingen moeten veranderen en haar gedrag is de afgelopen twee maanden sinds we dit probleem aanpakken al ontzettend verbeterd, maar we zijn er nog lang niet.
Achteruit lopen wanneer Evy trekt heeft geen enkele zin, ze trekt gewoon harder de kant op die zij wil. Ik heb een hond van 30 kilo aan de lijn die mij gewoon omver trekt als ze daar de behoefte aan heeft. Als zij ergens naartoe wil, dan doet ze dat gewoon. Als ik dus achter uit ga lopen, gaat zij gewoon harder vooruit trekken en dan komt de lijn strak te staan. Ik neem haar dan mee, maar dat accepteert ze niet en dan geeft ze een keiharde ruk aan de lijn, met als gevolg dat ik op de grond vlieg. Ik ben er inmiddels redelijk bedacht op, waardoor ik de klap kan opvangen, maar mijn enkel verzwik.
Hebben jullie nog andere meningen/ideeen? Welke methodes kan ik in dit geval het beste gebruiken? Hoe moet ik grenzen aangeven en toch diervriendelijk blijven? Hoe kan ik er voor zorgen dat ze meer respect voor mij krijgt?
Brand mij asjeblieft niet af, want eerlijk is eerlijk.. daar hebben een aantal mensen nogal een handje van. Ik ben op dit moment de draad kwijt.. soms is ze zo ontzettend lief. Dan loopt ze netjes los naast mij, negeert ze alles en iedereen en staat mij vrolijk kwispelend aan te kijken. De dag er na sleurt ze mij door de zaal, trekt ze naar alles en iedereen toe en doet waar ze zelf zin in heeft. Ik kan zo hard terug trekken als ik wil, daar heeft ze complete maling aan. Ze heeft geleerd dat als ze maar hard genoeg trekt, ze vanzelf op het punt komt waar ze wil. Heel hard AUW schreeuwen als ik op de grond val doet haar even om kijken en daarna loopt ze vrolijk verder.
Belangrijke toevoeging, dit gedrag vindt eigenlijk alleen plaats op cursus of als ik op een nieuwe locatie kom. Hier in het park heb ik er (bijna) geen last van en thuis al helemaal niet.



3 doggies




ik heb 10 jaar paard gereden dus ik dacht, eitje
maar ze gebruiken hun kracht op een hele andere manier. ik heb ook het idee dat ze hun kracht nog niet kennen (iig nouri) die kan mij ook met gemak meeslepen.












