" heey meid,
ten eerste: je hebt Evy echt niet verpest, maar je hebt wel fouten gemaakt, dat is normaal met je eerste hond, ik ben nog nooit iemand tegengekomen die zijn eerste hond perfect had opgevoed. ook met je 2e en 3e hond enz. zal je nog fouten maken, dat is menselijk en dat doet iedereen hier op het forum.
iedereen moet met zijn eerste hond nog veel leren, ook al heb je van te voren veel gelezen over honden, de praktijk is soms toch anders als in de boekjes

het duurt vaak dan ook een tijdje voor je een opvoedmethode hebt die bij je past, en voor je er de handigheid in krijgt om probleemgedrag in een vroegtijdig stadium te signaleren en om te trainen voor het een echt probleem wordt. met jouw lichamelijke beperkingen erbij is dat toen ook niet mogelijk geweest, en dat is niet jouw schuld!
bovendien heeft Evy er niks aan als je je schuldig voelt, dus accepteer dat jij en de situatie niet perfect is geweest en dat dat ook mag. en ga er nu lekker aan werken.
ik ga nu mijn opvoedstijl uitleggen, en zeggen wat ik zou doen. je kan dan zelf bedenken of dat iets is dat bij jou past. mijn opvoedstijl is het best te beschrijven als een ouderschapsmodel. ik heb zelf veel op kinderen gepast, heb 2 stiefkids, en veel gelezen over opvoeding van kinderen, en verschillende opvoedingsprogramma's gekeken, en ik ben ook al een heel aantal jaar met honden bezig, veel gelezen, ik fok inmiddels en ben sinds kort ook trainer op de plaatselijke KC.
Nu is mij opgevallen dat er veel overeenkomsten zijn in het opvoeden van kinderen in de peuter/kleuter leeftijd en het opvoeden van honden. uiteraard probeert men tegenwoordig zowel honden als kinderen overwegend positief op te voeden, door het stimuleren en belonen van goed gedrag. in de hondentraining is daarbij gekomen dat slecht gedrag genegeerd moet worden, en bij kinderen is dat gedeeltelijk zo.
bij het voorbeeld van binnen de lijntjes kleuren is het ook heel goed positief aan te leren, en klinkt het vrij vreemd om een kind te gaan straffen. laten we ons echter nu eens een ander scenario voorstellen. je hebt een kind dat je slaat. dan ga je niet zoals bij het binnen de lijntjes kleuren alleen belonen op momenten dat het kind niet slaat. de meeste ouders zullen ook hun kinderen corrigeren op het moment dat ze slaan. dit veroorzaakt niet meteen dat je kind doodsbang van de ouder wordt. maar het is voor het kind wel duidelijk dat je sommige dingen maar beter niet probeert, en dat die dingen ook niet effectief zijn om je zin te krijgen.
ik voed mijn honden dus overwegend positief op, maar ik zou het zeker NIET accepteren dat een hond mij omver trekt, dan krijgt hij toch zeker wel op zijn donder. nu is mij omver trekken al ver over mijn grens heen, dus mijn honden krijgen al eerder een signaal dat ze moeten oppassen, en trekken mij dan ook niet omver. maar uiteraard probeer ik ze eerst positief zover te krijgen dat ze helemaal geen interesse hebben om mij omver te trekken, omdat ze namelijk veel liever bij mij zijn in plaats van van mij af te lopen.
een ander belangrijk aspect hier is dat het trekken van Evy waarschijnlijk beloond wordt. ze wint van jou,(ze sleurt je mee of trekt je omver) en kan dus op dat moment gaan waar ze naartoe wilde. op die manier wordt het trekgedrag dus beloond, niet dmv een snoepje van jou, maar wel doordat ze dus bereikt wat ze wil.
je moet dus of zorgen dat ze niet kan bereiken wat ze wil, of je moet haar corrigeren zodat ze het niet meer in haar hoofd haalt. er zullen vast ook dingen zijn waarvan jij weet: dit moet ik echt niet gaan proberen bij mijn ouders, dan heb ik echt zooooo'n groot probleem (bijv. uitschelden of slaan van je ouders) toch ben je hoogstwaarschijnlijk niet doodsbang van je ouders, maar heb je wel respect en hou je ook van ze.
ik hoop dat ik je wat stof tot nadenken heb gegeven, en dat je een manier vindt die past bij jou en bij Evy. als je nog vragen hebt hoor ik het graag. maar blijf niet hangen bij de fouten die je in het verleden hebt gemaakt, maar heb er vrede mee dat je niet perfect bent, dat zijn we geen van allen
"