geen zin in kinderen..

Toen ik zwanger was hebben jullie me allemaal gerust gesteld
dat het allemaal wel goed zou komen met onze viervoeter en baba..
Bedankt allemaal,het is inderdaad niet zo erg geworden als waar ik me op voorbereid heb (worsed case scenario).
Maar onze Jess loopt niet zo warm met ons meisje,die kleine begint te kruipen en vind Jessy natuurlijk helemaal interesant,maar Jess moet er maar niets van hebben..
Ze komt weleens langs als ik mijn dochtertje vast heb,maar dat is dan meer uit eigen belang ,voor een aai bijvoorbeeld..
Ze heeft een beetje schrik van dat rare kleine lawaaierige mensje wat er in haar familie bijgekomen is..En ik heb d'r lipje ook al 1 x omhoog zien gaan,waarop ik er een grote FOEI uitgooide..
ik zorg dat Jessy altijg genoeg vrije ruimte heeft zodat ze zich niet ingesloten voelt door onze baba,en ik laat mijn dochtertje niet alleen bij mijn ander oogappeltje Jessy,maar het zou toch heel mooi zijn als het in de toekomst wat minder stroef loopt tussen die beide.
Hebben jullie misschien tips of ervaringen?

Ja dit is best lastig en lip optrekken is ook zeker niet goed in zoverre jou kindje berijpt de hondentaal niet dus zal niet zomaar stoppen. Zelf heb ik 8 kids 2 kleinkids en altijd honden gehad nooit problemen.
Heb jij je hond als pup gekregen? Anders zou deze al teveel meegemaakt kunnen hebben. Maar laat ze nooit alleen zelfs wanneer je naar het toilet gaat neem de hond mee de gang in of iets dergelijks. En de kans wanneer je kleintje gaat lopen dat ze er anders tegen aan kijken want dan is het ineens een klein mensje

Jessy is haar eerste drie levensejaren ZWAAR mishandelt geworden,en kende NIKS.Na 6 maanden asiel(wat ook niet veel goeds gedaan heeft)
hebben wij haar de wereld voorgesteld,en hebben we haar als pup behandelt en alles bijgebracht..maar kinderen had ze nog nooit gezien..Er was dus een goede reden voor de zorgen maar ze doet het eigenlijk naar omstandigheden redelijk.dat heet,ze doet haar best...
Maar het zou beter kunnen...Of ik daar nog iets extra voor kan doen??

Misschien net als bij een "jaloers kind" Jessy overal bij betrekken?

Oei..lip optrekken...dat is lastig.
Ik heb zelf geen ervaringen met kinderen en honden (heb geen kinderen) maar ik weet wel dat je het beste in zo'n situatie de hond niet moet corrigeren...dus ook geen foei. Anders gaat je hond je kind als negatief ervaren.
Andersom...een kind "straffen" waar de hond bij is...schijn je ook beter niet te kunnen doen.

Maar misschien heb je wat aan de info op deze website:
http://www.minderhondenbeten.nl/wcs/mhb/nl/6229/belangrijke-zaken-voor-ouders.html
Hier staat precies aangegeven wat je (het beste) wel en niet moet doen.

thanks Ina,
er zat niets nieuws bij,maar het is wel een hele goede site,
en het is altijd goed om zulk soort zaken nog eens door te lezen!

Denk dat je nog een paar jaar geduld moet hebben...gezien Jessy's onzekere gedrag en je 'onstabiele'(kruipt en gaat straks als een tuimelaar lopen) kindje.
Voor veel honden,zijn de kleinste kindjes te veel,ze weten niet wat ze er mee moeten.Ook kijken de kleintjes natuurlijk in hun oogjes wat voor hen ook dreigend is.

Wat gebeurde er nu precies toen Jessy haar lipje optrok(totale situatie)

die kleine zat bij mij op schoot,en ik was Jess aan het aaien
(juist zodat die kleine een positieve link gaat betekenen voor Jess.)
Jess kon gewoon weg lopen als ze dat wilde maar inplaats daarvan keek ze zo genieperig als honden dat kunnen doen achteruit en begon dat lipje van haar omhoog te trillen..

Ze vindt de baby gewoon nog te spannend en eng.Een lip optrekken is ook afstand vragen,ze ging zelf ook achteruit toch als ik het goed lees.Dan heeft ze het heel netjes gedaan,en vroeg op haar beurt met haar lip ook nog eens duidelijk om meer ruimte.
Voor sommige honden is het niet zo simpel om in bepaalde situaties weg te lopen waarvan jij als mens denkt;ze had toch makkelijk weg kunnen lopen.
In deze situatie was jij haar aan het aaien,maar daardoor was ze ook (opeens) heel/te dichtbij de baby en dat is iets wat ze(nog ) niet aan kan.

Hoe oud is je dochter inmiddels?

Mijn dochter is nu 2, maar mijn honden hebben ook erg moeten wennen aan de veranderingen bij de baby.
Ze ging meer geluid maken, kon zelf door de woonkamer heen, gillen als ze der zin niet krijgt en inmiddels rent ze door de woonkamer.
Elke verandering vonden ze lastig, ze hebben hier nooit de lip op getrokken, maar gingen haar wel uit de weg.

Nu zijn ze er aan gewent, komen me ook niet meer halen als ze huilt (dit deden ze in het begin wel, zodat het geluid maar stopte).

Wij hebben de honden van pup af aan, maar toch waren ze niet gewent (wel gesocialiseert, maar dat is toch anders) aan kinderen.

Geef je hond vooral de tijd en ruimte om aan alle veranderingen van je dochter te wennen. Er zal de komende jaren nog veel meer veranderen, jou hond heeft alleen wat langer de tijd nodig om aan die situatie te wennen en dan gaan de veranderingen in huis (omdat de baby veel leert en kan in 3 jaar tijd) voor haar te snel.

Wij zorgen ervoor dat onze dochter nooit bij de kussens komt, nooit de hond in een hoek kan drijven, nooit in de keuken Komt als ze eten krijgen en nog veel meer van die regels. Ook wij laten haar nooit met de honden alleen, ook al denk je dat er niets gebeurt een ongelukje zit in een klein hoekje.

@ soraya
Jessy keek achteruit..ze ging niet achteruit..
ze had alle ruimte om te gaan,omdat ik haar die heel bewust geef..

Het is wel zo dat Jess 'duidelijk 'aangeeft wat er in haar omgaat..
Ze laat weten wat ze ergens van vind,en dat is alleen maar fijn..

veronique,jouw verhaal komt me bekend voor..
Je hebt dezelfde regeltjes als wij hier hebben en misschien is het inderdaad zo dat ik Jessy verder niet kan helpen en dat we gewoon de tijd moeten gaan afwachten..

als ze gaan lopen worden ze minder eng, maar het blijft oppassen.

Je zou eventueel samen met een Gt kunnen kijken hoe je het makkelijker voor Jess kan maken..

Moeilijk, ik begrijp je angst... Ik kreeg zelf een tweeling toen onze eerste hond bijna drie jaar was. Ondanks dat hij gewoon bij ons is opgegroeid was hij geen kleine kinderen in zijn omgeving gewend en had hij er ook moeite mee om dit te accepteren. Zeker toen ze gingen kruipen wist hij niet wat hij ermee aan moest en vertrouwde ik hem niet! Onze oplossing, naast de checklist van aandachtspunten zoals bekend, was om hem met een uitlaatservice mee te laten gaan.. Alhoewel ik thuis was kwam ik er niet aan toe om hem te bieden wat hij gewend was, namelijk trainen en veel lopen, dus alle aandacht was voor hem..  Let wel: dit werkte voor ons maar ik realiseer mij dat dit financieel haalbaar moet zijn en bij je moet passen... 
 In eerste instantie ging hij 1x later, later 3x per week. Voor hem werkte het: zijn sociale kant werd versterkt , hij was moe en tevreden als hij thuis kwam, was even uit het "gekrijs en de drukte" weg, kon dus meer hebben en last but not least hoefde ik zelf een aantal uren mijn focus niet op hond + kids te       
houden... Ontspanning alom en dat werkte positief.. Ik doe het nu al weer bijna 1,5 jaar zelf en nu is alles pais en vree maar de uitlaat heeft wel voor rust gezorgd. 
Sterkte ermee!

bedankt voor de reacties!
fijn dat meerdere mensen hetzelfde hebben doorgemaakt!
ik ga Jessy gewoon nog meer tijd en ruimte geven,we hebben hier zo'n reuze box bestelt voor de baba,meer om jess te beschermen als andersom
het lipje trok ze omhoog toen ze naar mij en mijn dochtertje was gekomen en net haar kont achteruit ingeparkeerd had voor een krabbel,en toen vond ze het ineens toch te eng met die kleine erbij denk ik en keek ze naar me(achteruit)en begon dat lipje van dr te trillen..ik heb toen de operatie maar af geblazen,maar ik moet niet vergeten dat de overige 500 keren wel allemaal goed gegaan zijn!
Jess krijgt genoeg beweging..we wonen in de alpen en hier kan ze rennen tot ze erbij neervalt!(theoretisch dan hé!!)
Eigenlijk zijn we allemaal happy,nou alleen nog even een vriendschap kweken tussen mijn oogappetjes!komt tijd komt raad toch??
bedankt iedereen!jullie hebben ons veel geholpen!
groetjes!

Mijn ervaring is dat met drie jaar ongeveer het kind bewust rekening leert houden met de hond. Nu si het nog onverwachtse bewegingen, speelgoed gooien etc wat niet bewust wordt gedaan maar waar dde hond wel op reageert.
Als je kindje iets ouder is, leert het anders met de hond om te gaan.
Je hond moet natuurlijk ook wennen. En met een hond met een geschiedenis is dat extra moeilijk.
We hebben ooit een hond gehad die nooit met kleine kinderen kon. Zolang ze met rust gelaten werd, was het okee.

In ieder geval wil ik veel succes wensen. Zo te lezen heb je goed inzicht in je hond.

http://www.dogsandbabieslearning.com/