slecht nieuws ontvangen via email nestgenoot

Eindelijk iemand kunnen contacteren met een broertje van Isis om eraan te vragen of hij ook problemen heeft ondervonden omdat de angst die ze heeft buiten gewoon niet normaal is en ik ten einde raad ben  ik kreeg dit als antwoord van die persoon


Ik vrees dat de pups NUL socialisatie kregen : zijn antwoord was dat' de pups hun eigen volk zagen , punt aan de lijn' . Dus geen ervaring met de straat of vreemde mensen . Verder gaat hij er niet op in .

Je kan :

1. counter conditioneren : of lijnruk bij vlucht : niet ideaal volgens mij

2. motivatie wissel : de vreesbron 'ompolen' tot? iets aangenaam , telkens spelen als een vreemde nadert

3. DAP gebruiken .


Nu vraag ik mij dus af.. hoe kan ik dit nog aanpakken dan? blijkelijk is het dus ook mijn fout niet.. en wat nu? 650 euro betaald voor een mechelse herder pup met stamboom dat eigenlijk voor de rest van haar leven in angst moet leven? niet fijn voor mij niet fijn voor Isis... ik voel me echt boos/teleurgesteld en verdrietig... ik ging voor een fokker die stamboompups verkocht net om zulke dingen te vermijden en niet aan broodfok mee te doen en dan krijg ik voor 1ste x in mijn leven zo'n teleurstelling...

edit : PS. het vetgedrukte is geen accusatie van mij maar wat er in een ontvangen email stond
edit :  uit slecht en onbedoelde titel keuze heb ik deze verandert, ik vond hem te agressief en niet volledig toepassend, deze topic heeft me veel doen nadenken en ik had niet mogen impulsief reageren op die ontvangen email en men temper moeten rustig houden, ik zie ook in dat de fokker hier niets aan te wijten is en dat desondanks ik de email toch verschietachtig vond, wat mij betreft mag dit topic op slot/verwijdert of wat mods maar willen mee gedaan worden... mijn gal en frustratie zijn al lang over en ik accepteer het zoals het is en geloof in het goede  en weet ook dat niemand hier ten schulde bewust van is.

Heb je de fokker zelf gecontacteerd toen je dit probleem opmerkte ?

ja die had van de week gebeld om te zien hoe het ging en toen ik hem uitlegde dat het niet zo goed ging en de problemen zei  dan werd hij gewoon erg stil en zei hij dat hij het niet snapte en vreemd vond...

helemaal begrijpen doe ik het niet Kevin, je schreef eerder in een topic dat deze hond de enigste in het nest de angst had, de anderen totaal niet, zelfs al in africhtings waren , is toch niet de schuld van de fokker zou ik zeggen. ook schreef je dat de angst eropeens was, iets gebeurd ?

socialiseren doet een fokker met al de pups niet met een niet.... zelf zou je verder kunnen gaan met socialiseren als er geen medische kwestie is.

Ik snap je teleurstelling. Wil je het zo goed doen en dan nog gaat het verkeerd.

Maar waarom zou Isis de rest van haar leven in angst moeten leven? Vanaf welke leeftijd is ze bij jou? Een slechte socialisatie in de eerste weken is erg jammer maar het kan een heel eind goed komen hoor, wel met veel moeite en geduld.

Ik heb Denzel, kruising Mechelse herder, gekregen toen hij 11 maanden oud was. Hij kwam uit Spanje, was overal bang voor en heeft slechte ervaringen met mensen. Nul komma nul socialisatie gehad, sterker nog, hij had nog nooit in een huis gewoont.....

Ik ben met hem aan de slag gegaan. Ik heb hem duidelijke grenzen, rust en leiderschap gegeven en heb hem niet zielig gevonden. Het is ook afhankelijk van hoe je zelf op dingen reageert. Het verleden is het verleden. Veel waar hij bang voor was is ook gewenning geweest. Nooit gewend geweest aan fietsers, auto's, harde/vreemde geluiden enz, enz. Ik reageerde buiten alsof het de normaalste zaak van de wereld was en bij elk vreemd obstakel liep ik er eerst naartoe of ik bleef tussen hem en het obstakel inlopen. Ik zei niets tegen hem maar liep rustig door zodat hij merkte dat er niets is om bang voor te zijn. Ik heb geen extra aandacht besteed aan zijn angst maar ik brn altijd rustig gebleven en als het echt niet ging nam ik meer afstand van het " enge " ding..........

Het heeft wel een tijdje geduurd maar hij is overal aan gewent. Ook wilde hij overal achteraan jagen en dat heb ik nooit geaccepteerd. Ook dat is goed gekomen. Behalve katten......

Dussss, geduld, geduld, geduld en geduld. Zoek anders iemand met verstand van zaken die je kan helpen. Ik weet niet waar je woont maar ik weet ook nog wel iemand.

Ik zou nog niet opgeven hoor, ze is nog hardstikke jong!

ik vraag me af hoor, maar hoeveel pups hebben met 8 weken wel al straat, auto's, trams, treins en bussen gezien......... ??

niet veel hoor, tis toch vaak echt de beschermde omgeving bij de fokker waarbij natuurlijk wel veel indrukken in en rond het huis worden opgedaan, maar het echt socialiseren/gewennen op de grote buitenwereld, en dan zeker aan de lijn, gebeurd toch bij de 1e eigenaar.

dus of dit nu de reden is waarom ze zo reageert als ze aan de lijn loopt.......
en zeker gezien het feit dat andere pups uit het nest deze problemen niet schijnen te hebben
ik wel schijnen hoor Kevin, want mensen geven niet gauw graag toe dat het misschien niet zo lekker, terwijl jij er heel erg eerlijk in bent, dus ik zou die verhalen een beetje loslaten, jij hebt Isis, en jullie samen moeten het gaan "doen".

ik denk zelf trouwens dat je het hartstikke goed doet, blijf positief !!
maar een beetje hulp is misschien wel handig, iemand die even meekijkt of ze wel echt zo bang is, of omdat er bv ook verzet bij zit zo gauw ze aan die lijn zit.

wat echt wel goed kan helpen is oplopen met iemand met een echt stabiele volwassen hond
ten eerste krijgt ze dan het goede voorbeeld, en ten tweede ben je als baas dan vaak wat minder gericht op het gedrag van je hond, waardoor de situatie wat minder gespannen wordt.

Rupert is de eerste weken ook opgegroeid bij de fokker in een buitenkennel en weinig tot geen socialisatie.

Ik heb hem echt alles moeten laten wennen en in het begin zelfs in een draagzak op mijn borst, zó bang was ie. Nu gaat hij vlot overal mee naar toe, boot, trein, bus, winkelcentrum etc. geen probleem.

Je kan dus zelf ook heel veel doen, dus ik denk niet dat je alles op de fokker kan schuiven en blijf vooral samen hard werken

Je hebt al goede reakties gehad, ik snap je teleurstelling, maar Isis hoeft zeker niet nu haar hele leven in angst te leven, ze heeft jou toch om haar stapje voor stapje in haar eigen tempo de dingen te onderzoeken en te leren.

Blijf positief, rustig en geduldig en geniet vooral van haar.

Denk dat het vooral ook erg ligt in het karakter van de hond/pup hoor.
Denk niet dat de "schuld" zomaar naar de fokker geschoven kan worden.

Zelf heb ik en Hollandse herder met Stamboom alles erop en eraan. Kreeg net zoveel socialisatie als dat Kayla ook heeft gehad bij de fokker. Andor is zelfs op puppy cursus alles geweest, maar hij is onzeker, vooral tegen andere honden. De angst voor de grote boze buitenwereld is hij nu van af, zelf heb ik gewoon altijd in rust gelopen, niks van aangetrokken als hij schok, ben doorgelopen, echt van, is niks, zie niks hoor niks, hup door.

Kayla heeft ook wel is momentjes dat ze iets even eng vind, maar hier hetzelfde, ik loop gewoon door, ga er geen aandacht aan schenken. Als ze echt iets eng vind sta ik even stil en binnen enkele seconden loopt ze er dan al op toe om kennis ermee te maken.

Socialisatie doe je zelf, natuurlijk, 1 fokker neemt ze wel mee naar een winkelcentrum, de ander niet. Maar zelf heb je toch het belangrijkste aandeel in de socialisatie, voor de pup is het toch weer anders of ze alleen zijn of met heel wat broers en zussen.

Helemaal eens !

Ik denk dat je hier niet meer de schuld bij de fokker kan leggen. Als het goed is heb je goede research gedaan en de pup vaker gezien voordat je de pup ophaalde. Dan heb je ook kunnen inschatten hoe het met de pups ging en wat er aan socialisatie werd gedaan. En natuurlijk kan je een deel socialisatie verwachten maar niet dat de hele jonge pups tot 8 weken overal mee naar toe werden genomen. Daar ligt voor jezelf een grote uitdaging zeker van 8 tot 12 weken en daarna blijven herhalen.

In mijn ervaring gaat een goede fokker met de pups op pad, lopen aan de lijn, indrukken opdoen met verkeer, mensen, liften, autorijden etc etc.Als ie dat allemaal niet gedaan heeft, dan kan je dat ook best nog vanaf 8 weken zelf gaan doen. Al vind ik het persoonlijk wel echt een must dat een fokker dat doet!

 Is er echt niks gebeurd waarom de hond zo bang is?

je kan niet alles bij de fokker neerleggen. Vanaf welke leeftijd ben je de pups gaan volgen? Vaak sturen fokkers foto's of verhalen op wat ze met de pups doen.

Nu kun je gaan werken aan de socialisatie. Nou, dat had meteen ook bij jou moeten gebeuren. Fijne ontmoetingen hebben, niet over de grens heengaan en zeker niet met een onzekere hond IPO gaan doen. Eerst rust en aan een basis werken en als de hond stabiel is een sport gaan toevoegen.

Wat je kunt gebruiken is de methode BAT. Bij BAT ga je het gewoon kijken naar een hond belonen. Ontspannen kijken = een goed zo van de baas = afstand nemen van de prikkel. Dit oefen je totdat je de hond langer kan laten kijken en dan ga je wachten na het kijken naar een kalmeringssignaal. Dus kijken en daarna bv. kop afwenden of gaan snuffelen en dit beloon je ook weer met een goed zo.

Timing in dit verhaal is essentieel. Vandaar het advies ook om dit samen met een trainer te doen die hier al ervaring in heeft. In welke provincie woon je?

In mijn ogen moet je angst nooit straffen maar juist gaan begeleiden.

was bij onze pup ook niet gebeurd hoor
was midden in de winter, en hoewel volop huiselijk verkeer maar dat was het toch wel
laatstaan (fokker woonde heerlijk rustig) dat onze pup was voorbereid op het wonen in de stad
met trams, treinen, brommers etc etc 

van mij hoeft de fokker dat ook niet, die kleine pupseltjes moet je niet zoveel indrukken geven, daar zijn ze mentaal helemaal nog niet aan toe, ze zijn bezig met het ontwikkelen van hun communicatie naar mensen en andere dieren, maar nog wel in een beschermde situatie.

maar onze hond is nooit heel bang geweest, tuurlijk de puppie terughoudendheid, maar met een
drang tot observeren en onderzoeken, bovendien vaak in gezelschap van andere honden

die hond was voor de duvel nog niet bang, nooit geworden ook

ik denk dat veel in het hondje zelf al zit, en dan is het de baas die zal moeten gaan zorgen
voor gewenning op basis van vertrouwen.... maar dat komt vast wel goed.

Ik kreeg Luna met vier en halve maand ze was nog nooit ver buiten geweest al dan niet bij de fokker of de vorige eigenaar.Toen wij met haar naar het station liepen ging het nog redelijk omdat het heel rustig was daar.
Totdat we in Den haag uitstapten en ik haar op de grond zette nou geloof me 4 poten wijd en ze lag echt vol angst om haar heen te kijken.
Heb toen toch haar een paar stapjes laten lopen. Weer opgetild en het station uit gegaan mijn man gebeld dat er 1 van de kinderen met een kinderwagen moest laten komen want tillen naar huis was geen optie aangezien ze behoorlijk zwaar al was. Maar ja toen kreeg ze nog meer aandacht onderweg want ja een beertje in de wagen wil iedereen aaien. Thuis heeft ze kennis gemaakt met mijn jack russels had er toen nog 2 en dat ging goed. Paar uur later moesten de jacky's naar buiten en zij ook en zowaar kwam ze ook naar de gang en gaf aan mee te willen. Prima zo gezegd zo gedaan en ze liep mee tussen de twee jacky's. De week die er op volgde ging het steeds iets beter en de zaterdag was de intocht van Sinterklaas en ik besloot omdat het op 10 min afstand was haar mee te nemen de drukte in. Reageerde bewust nergens op haar angst liet ik voor wat het was en ging door.Ook dat heeft ze goed doorstaan.
Vervolgens weer het openbaar vervoer trein trams en bussen. Nu had ik het geluk dat mijn man reisde met het OV en ben hem steeds op gaan halen eerst bij de tram daarna met de tram naar het station. En ik moet zeggen ze is de meest evenwichtige hond hier in mijn roedel ik kan haar nu overal mee naar toe nemen en ze straald dat ook uit ondanks dat ze ook in haar puppy tijd gepakt is door staffords e.d Ze speelt nu ook nog steeds met alles en iedereen.

Dus ik denk wanneer jij geen angst toont en ook niet denkt diep in je hart ach wat zielig want geloof me ze kijken echt in je hart dan komt het goed maar overhaast het niet geef haar de tijd die nodig is verleng elke keer door op vaste plekken iets lekkers te geven zodat ze weet als ik daar ben krijg ik iets lekkers en breid dat steeds verder uit

????

Fokkers hebben ook nog een leven en meestal een baan. De fokker van de ts zijn pup is daarnaast ook nog eens een africhter, dus daar kruipt ook heel wat tijd in met trainen.

Ik ga ook niet met mijn pups op wandel, ja, met diegeen die pas na 7 weken vertrekken doe ik wel eens een ommetje, maar daarvoor vind ik het echt niet nodig om met ze al te gaan klooien op wandeling en riemen.

De nesten zijn meestal ook behoorlijk groot (ik telkens +10) dus nee, ik zie me niet lopen met 10 riempjes met 10 pups aan... die lopen gewoon vrij rond en ontdekken zelf.

met mijn honden is bij de fokkers nooit op stap geweest, geen van ze hebben problemen.

TS: er moet toch ergens wel iets gebeurd zijn, zeker als de andere nestgenoten het wel uitstekend doen. (en de vader geeft toch alleszinds geen angsten door, er lopen al aardig wat pups en jonge honden van hem rond).
Zoals ik zei, even met een rustige stabiele hond op wandel gaan. Liefst iemand ook met verstand van omgaan met honden. het kan ook nog altijd zijn dat jij iets uitstraalt waar ze van onder de indruk ik. (onbewust hoor, maar mss denk je bij het zien van iets/iemand wel 'jeeee, daar gaat ze weer schrik van hebben' en merkt ze jouw ongerustheid op, waardoor ze dan ook angstig zal reageren)

Nou, neem me niet kwalijk, maar ik vind het toch echt een vereiste dat een fokker dat soort dingen WEL doet!

Eigenlijk heb je je hondje dus al even,
ondervond je problemen,
en indien de fokker niet zelf had gebeld om te vragen hoe het met je hondje ging,
had de fokker totaal niet geweten dat je hondje zo bang was.
Waarom nam je niet onmiddellijk contact op met de fokker wanneer er iets niet liep zoals verwacht.
Dan hadden fokker ook de kans gehad om onmiddellijk advies te geven.

Ik heb dat zelf ook niet gedaan met mijn nesten Bouviers. Ik had 10 en 14 pups. Ik heb ze om en om even meegenomen naar buiten, maar echt laten wandelen aan een riempje en zo, heb ik nooit gedaan. Wel had ik een roedel dieren, ook ander dieren in huis en dus konden zij daarmee in onze tuin hieraan wennen. van vogeltjes tot konijnen. En mensen kwamen ook over de vloer en kinderen toen dat uiteindelijk mocht qua leeftijd.
Maar wat Goja zegt, je moet niet te veel willen met die kleine puppies. Ze moeten daar wel aan toe zijn, voor het zelfde geldt werkt het averechts en dan?

Verder zie ik het hier aan Sophie, die dus niets gewend was en altijd was opgesloten. Dat is een klein hondje, okee............ook al ouder, maar toch....................wel overal bang voor. Iets meer dan anderhalf jaar verder hebben we haar aardig op de rit, hoewel ze nu een kleine terugslag heeft. maar ook dat komt wel weer goed.

Ik denk dat er er iets gebeurd moet zijn, Kevin. Misschien iets waar jij niet bij geweest bent, of de situatie niet goed hebt ingeschat. Niet alles kan je aan de fokker toeschuiven, dat is niet eerlijk.

Met heel veel geduld en met kennis van mensen die weten wat je het beste kan doen, kan dit heus wel weer goed komen. Je bent teleurgesteld, dat snap ik maar aan de andere kant is het wel je hondje, en je wilt toch het beste voor je hondje. Dus ga je er van alles aan doen om de angst weg te nemen....toch?

Een fokker kan echt niet op alles socialiseren, de pups moeten ook bij kunnen komen van alle indrukken en er aan toe zijn. Er ligt ook een grote taak daarvan bij de 1e eigenaar, die de pup in huis neemt en verder gaat met socialiseren. Bovendien hoor jij toch als pupkoper te weten wat de fokker allemaal wel en niet heeft gedaan met de pups en daar mee verder te gaan?

Weet je wat ik niet snapje hebt de pup toch al een tijd lijkt me 
Dan had je die problemen in het begin moeten aangeven bij de fokker 

of zeg ik nu iets raars

Ik snap best dat een fokker niet met een pup van 5 of 6 weken gaat wandelen denk ff aan risico's waar voor ze nog ge-ent moeten worden en daarbij je zal er 12 hebben zeg nou lekker in de ren en/of tuin andere mensen erbij geluiden van buitenaf en de toekomstige baas mag verder zijn verantwoordelijkheid nemen. Maar dan vraag ik me een klein beetje af is het dan niet slimmer wanneer een pup goed zelfstandig eet en drinkt om het me 6 weken naar de nieuwe eigenaar te doen

Bij onze fokker komen mensen over de vloer, zijn de pups met acht weken al een keer meegeweest in de auto, hebben ze binnen verschillende geluiden gehoord, zijn ze buiten geweest op harde en zachte ondergrond maar zijn ze echt niet aan de riem mee geweest met wandelen en hebben ze meestal ook alleen andere huskies gezien. 
Ik heb twee nestgenootjes die dezelfde socialisatie hebben gehad, waarvan de ene op alle nieuwe dingen afstormde en nergens bang voor was en ik de andere op zijn eerste wandeling heb gedragen omdat meneer echt niet een donkere straat inliep . Spot was doodsbang voor een rioolbuis, een stel afgeknipte zonnebloemen, een plastic koe, rennende kinderen. Toch is nu rustig bij een schoolplein vol kids, loopt hij rustig mee dwars door Oslo op een drukke zaterdagmiddag en hoewel hij heel alert is (hij ziet verdorie alle fazanten en konijnen) is hij niet meer bang van onbekende dingen. In mijn ogen staat of valt dit met een vertrouwensbasis tussen mens en hond. Spot geniet niet in een drukke stad, maar loopt met mij mee omdat hij weet dat ik zorg dat hem niks overkomt. Dus Kevin, zet door, volhouden en blijf niet hangen in wat had kunnen zijn, maar ga naar die toekomst.
Ondertussen biedt ik Shadow aan voor een wandeling met jou en Isis, want voor hem is het leven een groot feest en is alles leuk en interessant

Een van de trainsters van MG in Rotterdam gaf ook aan dat ze haar pups graag met 7 weken had, zodat ze zélf alle nodige socialisatie kon doen. Dan wist ze zeker dat het goed ging en was ze niet afhankelijk van de fokker daarin.

Juist omdat die eerste belangrijke socialisatie periode relatief kort is kun je dan als je zelf ervaring hebt het gewoon goed doen terwijl je er ook de tijd voor neemt/hebt.

Maar aan de andere kant... broodfokkers/handelaren doen ook niet aan socialisatie en pups worden hoogstens veel door vreemden aangeraakt. Ze zullen niet buiten komen, misschien zelfs niet in de tuin/ren. En toch komt het heel vaak goed met die hondjes. Ook herplaatsers uit Spanje die juist dan weer geen goed menselijk contact hebben gehad, daar komt het vaak nog goed mee. Daarom, ik denk niet dat het alléén aan de socialisatie ligt. Misschien toch een keer ergens heel heftig van geschrokken?

nee, want dat is ten eerste illegaal
en daarnaast, het meest belangrijke, tussen de 6 en 7 weken leren ze nog enorm veel van elkaar. Ze hebben dat echt nodig.

Zoals bijtinhibitie e.d. Helemaal mee eens Maart! Ik *denk* dat het misschien wel zou kunnen lukken met zeven weken, mits er andere stabiele volwassen honden in huis zijn die ook nog eens goed zijn met pups... en dat heeft niet iedereen.

Ik deed mijn pups altijd pas weg bij 10 weken. Omdat ik juist vind dat ze nog zo veel leren van hun moeder en de andere dieren die ik in de roedel had.

6 weken, dat gebeurd bij bf en zo. Zelfs 7 weken vind ik persoonlijk veel te vroeg.

Het is makkelijk te zeggen dat het probleem bij de fokker vandaan komt omdat daar de socialisatie niet goed zou zijn, maar is dit ook echt zo???

Wat heb je zelf allemaal aan socialisatie gedaan en hoe heb je op het gedrag van je hond gereageerd?

Doe je verder nog iets van training en wat gebeurt er gewoon normaal de gehele dag met de hond?

Misschien kun je hier iets meer over vertellen zodat de mensen hier je ook gericht advies kunnen geven.

De fokkers van mijn honden hebben wel al veel aan socialisatie gedaan met de pups maar als ik het hier zo lees is dat misschien wel uitzonderlijk.
Toch vind ik hier een stukje weggelegd voor de fokker om al simpele dingen met een pup te doen al is het maar aan een lijntje lopen voor op de stoep. Maar goed hier verdelen de meningen over en dat is prima.

persoonlijk vind ik het belangrijker dat een pup groot wordt tussen nestgenootjes, het liefst met
nog regelmatige sturing van de moederhond, dat is wat de pup nodig heeft voor de rest van zijn leven, de inprenting van zijn of haar hond-zijn.
daarbij gevoegd het veel contact hebben met die rare honden op 2 poten die dan mensen heten, liefst in meerdere maten, kleuren en vormen......

als dat goed zit, is later alles aan te leren, omdat de basis tot communiceren er in zit.

de hersens van een pup zijn nog heel erg onaf, het overvoeren met indrukken levert naar mijn idee alleen maar heel drukke pups op, die alles was ze maar moeten verwerken niet kunnen kanaliseren en dus ongewenst gedrag gaan tonen.

mijn vorige schnauz was 1x buiten geweest (buiten het terrein van de fokker) en dat alleen omdat de fokker wist dat een aantal pups een behoorlijk autorit moesten gaan doen, zijn ze er een rondje mee wezen rijden, en het hondje had een aantal malen kort een halsbandje om gehad, verder was het vooral thuis inprenten en socialiseren.

wij heben nooit angstproblemen met dat hondje gehad, met 8 weken was hij zo frank en vrij dat hij eigenlijk alles tegemoet huppelde, en was iets al even eng, was het na aanraking door ons mateloos interessant, het is ook nooit een angstige hond geworden, en hij is dwars door heel europa gegaan waar wij zijn gegaan, smalle paden, onbekende dingen...... het deed hem niets

ik denk dat Kevin en Isis er goed aan doen mensen te zoeken die ook ervaring hebben met jonge mechelse herders, toch honden die heel alert zijn, en heel duidelijk reageren, nerveus is niet direct het goede woord denk ik, maar heel alert zijn en snelle reactie hebben, hevig zijn..... zie ik wel in de mechelse herder. Die kunnen vast zien wat er nu precies verkeerd gaat bij het uitlaten met Isis als ze aan de lijn zit.