Ik moet zeggen dat ik ook bijna altijd thuis ben, hoor.. Vanwege mijn autisme zit ik ook erg veel thuis. Dit is ook de reden dat Winnie bij mij zit, er waren maar weinig kandidaten die haar deze structuur konden bieden. Maar bijvoorbeeld afgelopen zondag, vroeg een vriendin of ik kwam BBQen. Ja, dat gaat dan niet, da's dan wel jammer! Maar goed, da's zo'n incident dat eens in de maand voor komt, maar toch. Je moet er altijd rekening mee houden.
Windhonden zijn inderdaad hele fijne honden, ik denk dat veel mensen een verkeerd beeld van ze hebben. Ze zijn niet knuffelig, want ze hebben geen dikke vacht en zijn zo dun! Nou, het liefst liggen ze de hele dag tegen je aan, of nog liever, kruipen ze IN je. Ook denken veel mensen dat windhonden ontzettend veel energie hebben en veel beweging nodig hebben, maar het zijn korte-afstand-sprinters, dagelijks even de benen strekken is genoeg, en aangezien Winnie los kan, hoef je zelf niet te fietsen of zo, gewoon een veilig plekkie zoeken waar ze even los kan en gaan met de banaan!
Haar ziekte is inderdaad echt haar enige probleem. En sommige mensen kunnen haar jachtinstinct misschien als een probleem zien, maar dat valt echt wel mee, gisteren kwamen we een kat tegen en stond ze in de startpositie en ik zei, Winnie nee! En toen bleef ze netjes bij me. Dat zie je inderdaad zelden bij een windhond! Maar het is inderdaad een duur grapje, de insuline kost ongeveer een euro per dag (dus zeg, 30-35 euro per maand) en dan krijgt ze dus nog dieetvoer en met enige regelmaat een check up bij de dierenarts. Dat is gewoon duurder dan een gewone hond, zo is het nu eenmaal. En als je eigen hond suikerziekte krijgt, dan is dat nog anders dan bewust een hond met suikerziekte adopteren.
Maar ja, hopelijk vindt iemand een plekje in z'n leven en in z'n hart voor onze Winnie 