Ruzie met man over mijn hondjes

Volgens mij is t.s. al verdwenen??

Maar als ik zo'n man had ging ik toch maar eens ernstig denken of ik in de rest van relatie wel waardeer.
Ik vindt dat je moet vechten voor je relatie, zeker als er kinders in betrokken zijn, maar je hebt ook recht op geluk, en zoals ik dit lees zal hij je dat willen ontnemen, en als je je hondjes weg doet zal ongetwijfeld het volgende punt komen.
Zou het hem toch maar aan zijn verstand zien te praten dat relatie geven en nemen is, als hij alleen wil nemen zal je zelf uiteindelijk de conclusie moeten trekken of je daar mee kan leven en gelukkig van wordt.
Veel sterkte en hoop dat hij ziet dat het zo niet werkt in relatie

wel .... een keus maken is 1 ding maar het willen of kunnen doen vooral met kids .... is iets anders. 
hoop dat ze eruit komen en dat manlief inziet het hoe en wat en iets meer wilt geven.

Sorry voor mijn harde mening maar als mijn man mij die keuze zou opleggen wees ik hem direct de deur, sterker nog, ik pak zelfs zijn koffer in. Wat een zielige vent. Never nooit dat er een dier weg gaat voor een man, als mijn man mij hetgeen waar ik zoveel om geef zou willen afnemen dan is hij me niet waard. Kids of geen kids, hij gaat eruit of hij gaat aan zichzelf werken en accepteren dat de situatie niet zal veranderen. Een behoorlijke egoistische man vind ik het.

sabine ben ik het  helemaal mee eens hoor

Het staat NIET in de koffiehoek hoor! Het staat gewoon bij Volwassen honden!!
HondenForum > Volwassen hond > Ruzie met man over mijn hondjes

Over de situatie,
we kunnen allemaal wel een oordeel hebben over de man van de TS, maar ik denk niet dat dat eerlijk is.
Naar mijn mening is er nog veel meer aan de hand dan alleen dit en ik zou als ik de TS was, eens rustig met hem om de tafel gaan zitten en vragen wat nu werkelijk het probleem is.
Misschien dat hij zich nu pas realiseert dat hj een gezin heeft, dat hij verantwoording heeft voor een gezin en dat dat opeens wel heel eng is.
Kom op zeg, er kan heel veel aan de hand zijn. Wie zijn wij dan om deze man te veroordelen?

De TS is (helaas) gast maar ik hoop wel dat ze de goede tips eruit kan halen en eens gaat praten met haar man. Wat is de achterliggende gedachte, waar zit hij mee, waarom nu pas...............het zijn allemaal vragen waar hij alleen een antwoord op kan geven.

Sterkte en veel wijsheid!

Normaal gaat het over dominantie bij honden, maar nu toch echt wel bij de man.Jij had deze hondjes toch al. Vind dit heel raar om hier tussen te moeten kiezen. Mijn mening hierover is, als hij voor jouw kiest ,
Dan ook voor jouw leven zoals je het had. Moet er wel bij zeggen dat ik bepaalde dingen wel zou snappen als hij er in negatieve zin last van heeft. 

Maar misschien moet hij het eens vanuit een andere wending bekijken. En niet omdat hij meer een kattenmens is , de honden al in het algemeen niet ''moeten".

Extreem maar maak het soms ook mee thuis.. Mijn vriendin vond men honden nooit leuk.. we hadden ze samengekocht en wie mag er achteraf voor opdraaien "ja inderdaad ikke" zij doet nooit iets hoor.. ja zeuren tegen me..  ooh ze spelen weer, ooh dat haar, ooh altijd voor de voeten lopen... ze heeft tegen mij ook al gedreigd om te kiezen  ik zei toen tegen haar... een hond ziet je altijd graag  een lief kan je zomaar dumpen of bedriegen...   ze had de boodschap snel gesnapt.. ondertussen is het gebeterd en begint ze haar ook te hechten...  ik weet hoe vervelend het is.. maar ik zie men dieren liever als mensen eerlijk gezegd

Mijn (inmiddels) ex-vriend vond honden ook absoluut niets!. Honden waren vies, onbetrouwbaar bla bla bla bla. Niets aardigs kon hij erover zeggen. En zelfs de grote mooie ogen van Lobbes deden em niets..

Ik kan me niet voorstellen hoe die relatie zou zijn uitgedraaid eigenlijk al is het daarom niet stukgelopen. Ik kan mezelf niet voorstellen dat ik later in een huishouden zou wonen waar ik geen honden zou mogen hebben. Mijn huidige vriend heeft nooit honden gehad maar er wel altijd veel mee omgegaan toen hij jong was. Onze golden heeft voor hem denk ik toch wel echt de ogen geopend.  Nu vindt hij ze echt geweldig! En oh wat was hij ontzettend dol op Lobbes. Ik merk nu ik ouder ben eigenlijk dat ik wel een hond nodig heb in m'n leven ik kan niet zonder ze! Ik ben geen mensen-persoon ik heb veel houvast aan m'n beestjes en vooral aan m'n honden. Zoals mensen eerder al schreven.. honden zijn zo fijn in de omgang. Ze zullen nooit zomaar een oordeel over je hebben, of je gek aankijken als je een verkeerde kleur broek aan hebt. Ze zullen nooit achter je rug om dingen over je zeggen, ze zullen je nooit kwetsen!

Aan TS zou ik zeggen.. denk er nog eens over na! Ik zou het absoluut niet kunnen namelijk in zo'n relatie...

Jeetje... krijg er gewoon kippenvel van.

Dat iemand uberhoubt zo'n uitspraak doet in plaats van 'n compromis te sluiten of samen tot 'n oplossing te komen is wel heel hard hoor en redelijk respectloos naar jou en jouw viervoeters.

Lieve Saar, niemand kan hier echt 'n antwoord op geven, alleen jij en ik wens je heel veel kracht en sterkte toe want dit is niet niks.

mijn ex-man had zo'n hekel aan de honden dat ik ze zelfs uit moest gaan laten toen ik net was bevallen. de kraamhulp stond met grote ogen te kijken. hij is niet voor niets mijn ex-man.

Helemaal eens, voor een man is het ook vaak een grote verandering om vader te worden. Beter om daarover in gesprek te gaan. Man er uit is wel meteen erg extreem, er zijn twee kinderen in het spel!

Weet je, het gast niet alleen om jou, je man en je hondjes maar ook om een kindje en haar vader.
Dus of je man of je hondjes vind ik niet helemaal juist. Je neemt ook een beslissing voor je kindje. Wat betekent het voor haar als ze later hoort dat er een keuze is gesteld tussen haar vader! En de hondjes. Met kinderen erbij wordt het wel complexer.

Dus mijn advies zou zijn, de hondjes even uit logeren zodat er wat rust en ruimte komt voor een goed gesprek.
Kijk eens naar alle mogelijkheden en consequenties, als jullie beiden bereidt zijn om eruit te willen komen, dan lukt dat zonder of dit of dat. Dat slaat een open gesprek dood.

Ik wil hier even een berichtje achterlaten..
Voor mensen die later erop googlen en voor de ts die nog kan komen opdagen.

Heb ongeveer het zelfde ervaring er mee.
Alleen ben ik niet gedreigd gelukkig.
Mijn man kwam dagen thuis dat het te druk wordt in zijn hoofd met dat kind en hond combinatie.. En dat hij na werk rust zou willen.. En weg zou willen van al die hondenharen. Als we naar het strand gaan zit ik met het hond te spelen en hij heel appart.
Het is gewoon dat hij geen extra gewicht wil dragen op zijn rug. Teve verantwoordelijkheid vindt hij zelf. De dierenarts kosten mogen oplopen tot de 5000 hij sprint naar de dierenarts als er wat met de hond is. Hij komt thuis en geeft de hond een knuffel. Laat de hond naast hem op de bank en blijft met de oortjes masseren etc. MAAR het uitlaten, al het haren zien, dat kwispellen van 'laat je me uit?' En vooral het staren van 'mag ik ook een koekje, hapje van je brood' oid.

Hoe hebben wij het aangepakt?
IK laat de hond uit in het meeste gevallen.
HIJ gaat af en toe met haar naar de sport.
EN. We hebben een leuk idee bedacht.. In plaats van 3x in de week naar fitness. Gaat hij 2x in de week naar fitness en 1 x in de week met de hond (en in het begin en nog af en toe met mij voor dat extra steuntje joggen)

Hij houdt ECHT wel van het hond.. Bij man man is het echt alleen het extra verantwooddelijkheid..

+ Kom gaan we op vakantie (heel blij)
- En de honden dan? (Wat ik zeg..)
+ Ohjaa pfff.

Zo gaat dat. Hij zal het echt moeten accepteren dat er honden waren voor hij je kende.. En er nog jaren mee zal moeten leven. Doe je diertjes niet weg is mijn mening. PRAAT met hem. Wij zijn toch ook geen dier? We hebben een mond kunnen overal wel een oplossing voor vinden. Als dat praten ECHT niet lukt.. Dan ligt het probleem meer bij hem dan bij de hondjes. Ok het sporten met een chihuahua (x)... Gaat niet. Maar er is vast wel iets dat bij jullie situatie past. Desnoods haal de honden uit zijn buurt. Bijvoorbeeld als hij eet.. En doe ze er juist bij als hij tv kijkt.

Ik heb een tijd mijn man als een hond gezien.. En maakte zo in mijn hoofd regels hoe ik dingen zou moeten aanpakken. En als mijn man iets negatiefs zei.. Voelde dat minder pijnlijk als dat ik hem als 'een man' zou zien


iig succes! En denk HEEL GOED na.
Er zijn hele mooie tips gegeven. Waarbij iedereen ongeveer het zelfde mening heeft.

Doe je hondjes NIET weg!!!!!!!

Awel Seyma, hier heb ik niks meer aan toe te voegen!! Dit vind ik het meest volwassen antwoord wat hier gegeven wordt. Er samen uitkomen, en het samen bespreken zodat het voor beide dragelijk is, dat is wat men moet doen! Niet elkaar aan de deur zetten om vervolgens te 'kotsen' op elkaar. Nee, aan een relatie moet men werken, als iets niet aan staat hoort men daar over te praten en niet gelijk een partner aan de deur te zetten.

Ja, vind ik ook

Als het eerst niet was en nu wel is dat een beetje vreemd.
Zijn jou hondjes wel het daadwerkelijke probleem?

Heeft hij stress op het werk?
Loopt hij op zijn tenen?

Ik heb hetzelfde omgekeerd soms met de katten van mijn vriend en ik ben dus geen katmens.
Maar ze horen er wel bij en blijven tot het hun tijd is.

Als er veel onrust stress of spanning is stoor ik me sneller aan het gemauw etc. soms tot bijna ondragelijk aan toe, maar dat ligt niet aan de diertjes, maar moet ik mezelf tot de orde roepen. Waar is de spanning/stress opgebouwd en wat kan ik ondernemen of doen om te ontladen en rust te vinden.

Misschien eens samen onderzoeken of de hondjes voor hem wel echt het probleem zijn of dat er puur sprake is van projectie.

Als de problemen er sinds de baby zijn, zou het daar dan niet aan liggen? En dan bedoelmik niet dat die de deur uit moet

Dat heb je mooi gezecht.
Meteen de deur aanwijzen.. Vindt ik overdreven. Er kan ECHT overal wel 'wat' aangedaan worden toch? Wij weten niet wat er meer speelt in de relatie enz. Dat man van ts heeft gereageerd dat ze een keuze moet maken tussen de honden of haar is natuurlijk niet te accepteren. Maar moeite moet er gedaan worden. Ik ben er zeker van (wat ik ook veel hoop) is dat dat gedoe al voorbij is.. Maar toch het honden-last er bij zit. Daar moet nou wat aan gedaan worden. Mijn oma zei altijd :

"WIE ZOEKT NAAR DE JUISTE MAN, ZAL ALLEEN STERFEN"

Geen idee of het jou (jullie) wat doet.. Maar mij wel. Dit betekent NIET dat je voor alles stil moet zitten. Nee.. Maar een oplossing bedenken EN elkaar en de situatie accepteren.. Zo niet, helaas zal de relatie na een tijd ook niet voortzetten.



-
Ik hoop dat ts nog is langs komt om wat van zich te laten horen.

Als een man echt van je houd, dan zou hij je geen dingen willen ontnemen die belangrijk voor je zijn. Dit klinkt hard, maar hij is je niet waard als hij jouw geluk kapot wil maken, zeker niet als hij ook nog dreigt om je te verlaten als je niet alles opgeeft voor hem. Ik heb ook zo'n vriend gehad en dat gedrag heet narcisme!

Um... sorry hoor, maar is dat zoiets als "ik ben de papa van je kinderen, dus je moet alles doen dat ik wil want anders ga ik weg!!"

Uh... nee. Gewoon nee.
Als hij ook maar iets om jou of je dochter gaf, dan zou hij niet iets kapot willen maken dat jullie zo gelukkig maakt, of het nou om een hond gaat of een hobby als schilderen, schrijven, dansen, surfen etc.  Het is alsof je dan zegt dat zij zich aan zijn voeten moet onderwerpen omdat hij toevallig de vader van haar kinderen is. (kinderen wiens gevoel hem blijkbaar ook niet echt kan schelen)

In elk geval zou ik ook relatie therapie aanraden, want het komt vaker voor dat een baby zwaar valt bij papa's. Ze reageren het dan op andere dingen af (vrouw, hond, werk) en daarover moet worden gepraat. Maar hem zijn zin geven in dit geval is als een verwend kind elke keer zijn zin geven. Dan doet hij het de volgende keer weer om zo zijn zin te krijgen. Success.

Heb je hem er al eens mee geconfronteerd dat dit is vanaf dat de kleine er is?
Loopt ie op zijn tenen sinds de kleine er is, vraagt het alle energie en twijfelt hij op de een of andere manier aan zijn verantwoording. Alles wat oploopt zal hij mogelijk aan irritatie op de hondjes koppelen, omdat hij het niet aan het kindje gekoppeld wil zien?
Dat zou mogelijk aan de hand kunnen zijn, maar kan ook met andere zaken te maken hebben, maar kan me niet voorstellen dat het probleem daadwerkelijk bij de hondjes ligt want dan was dat vanaf het eerste moment een probleem geweest.

Ik ben net als een aantal anderen van mening dat geen enkele relatie over rozen gaat en dat een relatie net zo goed bestaat uit iets waar je steeds weer samen aan moet blijven werken. Als beide partijen dat willen en in staat zijn erover te praten/communiceren is er hoop. Komt de wil om erover te praten en er aan te werken maar van 1 kant, ja dan is het zonde van de energie. Het moet ten alle tijde van 2 kanten komen, mijn inziens.

Ik hoop dat tussen al deze berichten die iedereen gepost heeft dingen staan waar je misschien iets mee kan of die je misschien helpen de situatie overzien.
Ben erg benieuwd of je er met je man al over gesproken hebt en hoe het er op dit moment voor staat.  
Mocht je niet meer reageren wens ik je alle goeds toe.

Bij jou plaats ik ook een grote NEE. Zonder dat ge-uh.. Ik zou misschien wel mijn leven eronder hebben geleiden als mijn ouders zouden scheiden door 2 honden. Dat is toch te gek voor woorden? Tuurlijk is het niet normaal om je eigen vrouw bij de keuze te stellen dat ze moet kiezen tussen de honden en hem. TS is nog steeds niet verschenen. Ik zou mijn eenmalig gebeurtenis door al het frustatie ook kunnen uiten op een forum.. Dit wil niet zeggen dat daadwerkelijk omdat haar man heeft aangegeven dat ze moet kiezen dat er dan ook HUP 1 2 3 iemand de deur uit moet. Zonder eerst even te denken.. En te praten een keuze maken.. Dan ben jij de eerste persoon... De deur uit of niet.. Zal leiden in je eigen domme fout. Wat ik van jou vindt is dan ook dat je een teveel 'vooroordeel' hebt maar dat kan komen omdat je bijv. Een te snelle keuze hebt gemaakt bij je (ex) man? Oeps heb ik ook een vooroordeel?

Ga er maar op los.

Iedergeval hoop dat je wel heb begrepen wat ik bedoel met meteen zo bot doen en gelijk de keuze voor je ogen stellen. Er kan hier van alles aan de hand zijn. En ik denk niet dat de TS daar veel aan heeft. Mijn hond zal ik nooit weg doen voor zoiets. Maar mijn kind en man? Sorry. Hoe veel ik ook een dierenvriend ben en hoe vaak ik ook eerst aan mijn hond denk en aan mijn kind.. Ga ik mijn man de deur niet uitgooien. De TS heeft aangegeven dat hij verder veel doet voor de honden enz. Dus laat wel moeite zien. Hij mishandeld ze niet? HIJ HEEFT LAST. Dit kan tig redenen. En als ik er goed over na moet denken. EN HET ECHT NIET VALT TE PRATEN. Dan helaas gaat mijn hond bij mijn zus of een ander famillie lid. Mag ze daar zelf wat bijkomen en gaan wij kijken hoe het hier thuis gaat. En wat we verder moeten doen.

Dat ts de man heeft aangeven dat ze een keuze moet doen betekent dus niet dat er 1 meteen de deur aangewezen moet worden.


PRATEN EN OPLOSSEN

@Sayma (gast): Sorry als ik verkeerd overkwam, maar het ging met niet om de hond/man de deur uit keuze. Maar mijn punt was vooral dat ik het onrechtvaardig vind dat hij háár zo behandeld. Van wat ik begrijp uit haar tekst gaat het hier om een man die in staat is haar te verlaten als ze niet iets opgeeft dat haar en haar dochter blij maakt; sterker nog; iets waarvan hij al wist dat het er was bij de start van de relatie. Het klinkt een beetje als "er is een baby dus we dumpen de honden" als je het mij vraagt, maar dat was niet eens mijn punt. Mijn punt was dat als die man zijn frustratie gaat afreageren op zijn vrouw's geluk zonder rekening te houden met het feit dat hij haar iets wilt ontnemen dat haar gelukkig maakt, dat er wel degelijk meer aan de hand moet zijn. Wij (dus ook jij) kunnen niet alles vanuit onze computerstoel beoordelen omdat we niet genoeg details weten, maar ik blijf bij mijn standpunt dat een man zijn vrouw niet zo narcistisch hoort te behandelen. Het gaat me niet eens om de honden, het gaat om de basis-chantage ("als jij dit en dit niet doet dan ga ik bij je weg"). Dat ze toevallig samen een kind hebben betekend niet gelijk dat haar gevoelens niks uit maken en zij maar moet doen wat hij wil maar zijzelf niet. Het enige waar ik je wel gelijk in geef is dat ze moeten praten, desnoods met een relatietherapeut, maar dat had ik ook al eerder gezegd. 

Dat jij schrijft dat de man veel om de honden geeft geeft alleen maar aan dat jij de tekst niet goed hebt gelezen. Ze schrijft duidelijk dat hij dat alleen in het begin deed, maar sinds de komst van de baby hij ze niet kan uitstaan. Dat hij inééns abrupt zoveel problemen heeft met de honden na geboorte van het kind, geeft naar mijn mening al aan dat hij andere problemen heeft. Problemen waarvan wij misschien niks weten (werk stress, baby stress, rekeningen misschien? Wie weet!) maar logica zegt gewoon dat er meer is dan dat. Daarbij bevestigd TS dat door te schrijven dat het gewoon super goed opgevoede, heel lieve en kindvriendelijke honden zijn die niet schooien, neit springen, zelden blaffen en ze daarom niet begrijpt dat hij er zo'n probleem van maakt.

Jij stelt de vraag: zou jij je man opgeven voor de honden?
Maar ik stel de vraag: zou een man die van je houdt jou en je kinderen verlaten voor twee mini goed opgevoede honden? 

Als hij zijn persoonlijke problemen afreageert op honden en haar zelfs dreigt aan de kant te zetten om haar goed opgevoede honden, dan zegt dat voor mijn part al genoeg; het is niet TS met het probleem hier, maar haar man. Je zou dan eigenlijk niet eens kunnen zeggen "moeten we uit elkaar gaan voor de honden?" maar meer "moeten we uit elkaar gaan omdat hij zo egoïstisch doet?" want de hond kon ook bijv. iets anders zijn waar ze om gaf, dat maakte dan niet eens uit. Het gaat om het feit dat hij haar voor een keuze stelt tussen hem en iets wat haar gelukkig maakt. Als hij echt om haar gaf, dan zou hij zoiets niet doen, vooral niet omdat hij haar kind daar ook pijn mee doet.

Ik ga daarom nog steeds mee met de mening van de rest; hij zit fout. Niet zij. Ik zeg niet dat ze 1,2,3 moeten scheiden; ik zeg dat er hulp bij gezocht moet worden of ten minste erover gepraat moet worden. Zoals iemand anders al zei...

Hmm,
"Wie zoekt naar de juiste man, zal alleen sterven" (= citaat Seyma)
Tja, ik zou zeggen: liever alleen sterven, dan met de verkeerde man leven.
Maar ja, dat is mijn mening. Hoeft niemand het mee eens te zijn.

Ik ben het volledig met je eens Ans...

Ik ook Maar ze kunnen het ten minste proberen op te lossen voordat ze conclusies trekken.

als ik het goed begrepen heb is hij met jouw in relatie gegaan en had je je hondjes al
dan wist hij waar hij aan begon ! mijn persoonlijke mening !!!!
ik ben nu vrijgezel maar ik kweet wel de eerste man die tegen mij zegt ik of je hondjes
die man vliegt zonder pardon de deur uit. hij kan zijn plan trekken op zelfstandig gebied mijn hondjes niet.mijn hondjes boven alles !
en ik heb er voor gekozen voor mijn hondjes van pup tot aan de dood dit zal geen enkele man mij moeten als keuze stellen Nooit !.
mannen he grrrr !!!!!

Tuurlijk ieder zijn mening. Ze bedoelt denk ik, de PERFECTE man. En nee,dan kun je lang zoeken.... Net als de man die naar de perfecte vrouw zoekt