Teef rijdt op baasje

Een vriend van me heeft sinds kort een 2-jarige Husky teef uit het asiel gehaald, ze was gevonden als zwerver dus er is niets bekend van haar geschiedenis. 

Ze zit nu pas drie dagen bij hem en is nog niet tot rust gekomen (lijkt me logisch, in drie dagen) en is volgens mij gestresst. Plast en poept binnen, is helemaal geobserdeerd door de ratten (doet overigens niets aan de kat in huis) en hijgt veel. Maar ze rijdt nu ook op hem. Als hij in bed ligt, of op z'n hurken zit om de kat te aaien, of tijdens het spelen. 

Nu heb ik op 't forum gelezen dat sommige mensen zeggen dat rijden uit dominantie is, en sommige zeggen dat rijden uit overprikkeling is. Het lijkt mij veel logischer dat het uit dominantie is, aangezien het geen stressvolle situaties zijn, maar juist situaties waarin hij zich LETTERLIJK lager plaatst dan de hond. Spelen is in mijn optiek ook een vorm van kijken wie er dominanter is.

Ik heb dus als advies gegeven om het niet te negeren maar te corrigeren. Maar aangezien ik geen expert ben twijfel ik lichtelijk aan mijn eigen advies. Wat vinden jullie ervan?

Wat versta je onder corrigeren?

De hond streng toespreken, desnoods een fysieke handeling (hond terug omlaag duwen o.i.d.) aangezien ik het idee heb dat deze jongedame weinig gaat reageren op een boze stem..

Omdat de hond al heel erg gestresst is mag degene een stabiele leider worden. Doordat je streng toespreekt wordt geen stabiele leider.

Zelf zou ik eerst beginnen met omdraaien zodra de hond begint te rijden. Als de hond dan evt. via de achterkant het gaat proberen dan weer omdraaien. Bij het omdraaien zou ik niets zeggen, rustig blijven en de hond niet aankijken.

Aankijken kan bedreigend werken maar ook uitnoding tot contact. Met je lijf zeg je, dit wil ik niet maar als je dan de hond aankijkt dan wil weer contact in de hond zijn ogen. En dan ben 2-ledig en dus niet duidelijk.

Ik denk dat het spanning is. Mijn hond begon er mee, toen hij jong was. Hij reed dan op mijn dochtertje, tijdens het spelen met een bal o.i.d. Ik weet dat hij haar geen kwaad wilde doen, maar het was puur de spanning van het spelen. Overigens heb ik het hier snel de kop ingedrukt. Op een gegeven moment zat hij met zo'n 30 kilo boven op mijn meiske van 20 kilo, ze viel dus om en hij deed haar pijn. Ik ben toen ff heel boos geworden, en hij was zo onder de indruk, dat hij het nooit meer gedaan heeft.

Het klinkt mij absoluut niet dominant in de oren...., die hond staat nog stijf van de stress, dus is momenteel permanent overprikkeld.
Ik zou ook weg draaien en als het door blijft gaan de hond (verplicht) laten rusten...., met een botje op haar plek leggen en ze valt waarschijnlijk als een blok in slaap.

Deze aanpassingsperiode kan bij sommige honden best lang duren, de stress van alle veranderingen en terecht komen in een 'nog niet' veilige situatie heeft tijd nodig.

Rust ,rust,rust..., is volgens mij het enige advies in deze.

Inderdaad, drie dagen is erg kort en bij lange na niet genoeg om te wennen of tot rust te komen! Het lijkt mij echter niet de bedoeling dat ze zulk gedrag gaat aanwennen.. 
Overigens heb ik hem dat ook meegegeven. Rust, stabiliteit, vaste dagindeling, etc.

Santa heeft dit de 1e 9 maanden bij ons gedaan, vooral bij mijn man, en wij kregen als advies hem een time out te geven in de gang.
Hielp in mijn ogen niet omdat hij soms, niet altijd, bij terugkeer in de kamer gelijk verder ging....
Het omdraaien, wat Esther adviseert was hier ook niet voldoende, er ontstond alleen een soort dans....
Op een gegeven moment zagen we patronen, wanneer het gebeurde, en aan zijn houding dat ie het wilde gaan doen. Dan gaven we hem bv commando zit, en liepen we weg.
Meer om zijn aandacht naar iets andere te verleggen.
De laatste paar maanden van die 9 konden we het al zien aankomen, en zeiden we ' nee, niet doen' op duidelijke, rustige toon en dat was voldoende.
Voor je vriend zou ik inderdaad vooral rust aanraden, en ook zorgen dat er zo min mogelijk situaties ontstaan waarin ze het kan doen, dus niet op de grond gaan zitten, hurken etc.
Ik geloof dat ik pas na een jaar op de grond kon gaan zitten, of liggen, en dan nog korte momenten.
Santa kon daar absoluut niet mee omgaan.

Wat Ina aangeeft kan ik beamen. Veel rust, rust, rust en een duidelijke dagindeling kan zorgen voor meer stabiliteit.

je beschrijft, zelfs in bed ... stel regels , niet op de bank op bed , en geef een plekje in huis waar de hond zich terug kan trekken. of zelve of verplicht.

rij gedrag ? niet fysiek corrigeren , nergens voor nodig, haal hem met geduld eraf en geef de hond een timeout , hier heeft ook de hond gereden, op mij, niet omdat ze de baas wilde zijn, maar gewoon uit opgewondenheid, lekker gegeten of blij was om mij te zien, heus met geduld bereik je meer dan met fysieke aanpak.

Het kan heel goed een combinatie zijn. Pas drie dagen bij iemand in huis is heel erg kort. Er zijn ratten waar ze duidelijk stress van heeft. Alles nieuw, niets heeft haar geur.
Onzindelijkheid kan ook wijzen op stress.
Dat deze hond veel spanning heeft, dat lijkt me duidelijk. Maar honden kunnen dat op een verschillende manieren uitten. Zij uit haar stress direct op het baasje. Dat zegt iets over de hond. Een andere hond zou het kunnen richten op je bankstel, of speeltjes slopen, soms op zichzelf door heel veel te likken of bijten op eigen poot.
Deze hond gaat rijden op de mens in huis. Daar kun je dus wel wat mee.
Ik zou heel veel stabiliteit creëren, dus vaste uitlaattijden, vaste voertijden, vaste regels. Je mag ook best laten weten dat je niet wilt dat er op je gereden wordt.. door haar inderdaad van je af te halen en met een lage stem 'nee' te zeggen.
Verder ook zorgen voor veel ontspanning, lekker het bos in om uit te rennen en te snuffelen. Samen dingen ondernemen, op een positieve manier oefeningetjes leren, werken aan apporteren: een band opbouwen met de hond.

Ook kan de vriend er rekening mee houden dat een hond ongeveer twee weken nodig heeft om ergens te wennen. Over het algemeen zie je bij een hond dat ze na twee weken meer durven en ondeugend worden. Verstandig is om dus nu al vaste regels te hebben en een band met de hond op te bouwen.

Ik ga met Margje mee. Meestal zie je pas na twee weken de kat uit de boom kijken dat een hond echt wat begint te testen, ondeugend te zijn. Dus ik zou dit rijden niet direct op dominantie willen schuiven maar eerder op stress. 

Het onzinlijk zijn kan komen omdat ze gewoonweg niet geleerd heeft zinlijk te zijn maar bekijk het ook even op deze manier: als hond ben je een geurendier, alles heeft een geur en jouw eigen geur is het vertrouwdste. De geur van dat menspersoon waar je nu vaak in de buurt bent is nog niet vertrouwd, die van de kat niet, niks van de geuren die je nu ruikt stelt je gerust. Alleen je eigen geur. Dus zorg je ervoor dat je je omringd met je eigen geur. Tegen dingen aanwrijven, eventueel met je genitalien ergens overeen gaan (dat kan o.a. door ergens op te rijden) of je ontlasting ergens neerleggen (grote bron van je eigen geur). 

Ik zou die vriend aanraden om echt een vast ritme te maken met alles. Met eten, spelen, uitlaten, benchtijd (aanleren natuurlijk) etc. En tot ze elkaar beter kennen niet op de grond naast de hond gaan zitten etc. Je vriend moet juist in deze tijd duidelijk maken dat hij haar nieuwe baasje is en dat hij een vertrouwensband wil krijgen waarin ze haar problemen aan hem over kan laten. Om dat te krijgen helpt het om je vanaf het begin hoger op te stellen. Natuurlijk moet je die houding wel waar maken door ook echt de hond te beschermen als het moet e.d. Als je je als een betrouwbare baas/leider wilt profileren moet je dat ook waard zijn natuurlijk . Een eerste stap daarin kan zijn door je niet lager te plaatsen dan de hond zolang die er nog niet aan toe is (en het rijden maakt wel duidelijk dat ze er nog niet aan toe is dat hij zich zo laag opstelt zonder dat ze er misschien wel uit wil profiteren of er puur niet mee om kan gaan bijvoorbeeld). 

Het allerbelangrijkste is denk ik rust, duidelijkheid en tijd. Jullie weten niet wat deze hond meegemaakt heeft dus laat haar eerst bekomen. Doe alleen het nodige zoals uitlaten, eten geven en 'leef' voor de rest alleen maar. Niet gaan trainen met alles etc, laat haar eerst maar even tot rust komen. Pas als er een bepaalde mate van vertrouwen is kan je vriend met haar gaan trainen oid maar nu nog niet. Drie dagen is heel kort en er komt ontzettend veel op de hond af dus laat haar eerst maar even bekomen van alles. Duidelijke regels, consequentie en niet te veel eisen.

Je gaat een hond die rijdt toch niet corrigeren(of dat advies geven),nooit niet ,maar zeker niet een hond die er net 3 dagen is,en dus nog aan álles moet wennen en het haar allemaal duidelijk te veel wordt,te veel prikkels.
Heel gewoon meer rust geven en leren herkennen in welke situaties zij het doet,of het afneemt naar mate de tijd vordert (en dan denk ik eerder aan 2/3 maanden dan weken,omdat wennen een lang proces kan zijn)
En inspelen op wat zij wel/niet aan kan.

Ja inderdaad corrigeren is toch niet het advies wat je gaat geven? Dat honden rijden doordat ze overprikkelt of dominant zijn is een aanname, en hoeft dus helemaal niet van toepassing te zijn op deze situatie. Mensen die heel veel lezen/leren over dominantie zullen gauw de conclusie dominant gedrag trekken en mensen die veel lezen/leren over stress zullen snel conclusie trekken die hier weer betrekking op hebben.

Wat ik zou doen in zo'n situatie is mijn conclusies over bepaald gedrag even opzij zetten, de hond observeren in zijn gedrag en de hond nemen zoals hij gevormd is tijdens zijn leven. Ik zou mijn regels duidelijk maken op een rustige manier zodat niets een strijd kan worden tussen mij en de hond, dus poepen en plassen in huis neem je gewoon voor lief, want je weet van te voren dat dit kan gebeuren, ik zou alle ontlasting telkens weer gewoon op ruimen, zonder boos te worden, waar de hond bij is, en verder gewoon mijn dagelijkse wandelingen maken. Het rijden op de baas zou ik niet bestraffen maar ook niet toestaan, de hond kan gewoon met vier poten op de grond blijven, ik zou hem dus zonder strijd steeds weer met vier poten op de grond neer zetten, en dit allemaal vol houden. Want of dit gedrag nu van de stress komt of vanuit dominant gedrag(als een soort gesprek tussen baas en hond dus) beide heren verdient het mi geen correctie maar een rustig stabiel antwoord.

De hond is waarschijnlijk nog lang niet op zijn plek, niets in huis ruikt/voelt/oogt voor de hond bekend. En dit zou als eerste een plekje moeten krijgen voor de hond(beetje vergelijkbaar wat wij doen wanneer we in bv. een vakantie huisje komen, als eerste richten wij dit ook huislijk in zodat wij ons op ons gemak voelen). Ook het verleden, dat is wat vorm heeft gegeven aan het gedrag van de hond, is iets waar elke hondenbaas die een herplaatser neemt, rekening mee moet houden, niet in de zin van "O wat is het erg wat je allemaal hebt beleeft" maar, de nieuwe baasjes zijn anders en hebben andere regels, en dan ongeveer zo van "op deze manier gaan we het nu doen" vergeten wat achter ons ligt(kan je toch niet meer veranderen ook), richten op het nu en de toekomst, ik heb respect voor de hond en daardoor krijgt de hond respect voor mij. En wees zeer geduldig, ik weet dat het op den duur goed gaat komen als je maar volhoud. Succes iig.

Je hebt al goede tips gehad, ik zou zelf nu nog niet gaan spelen met de hond daar is hij nog niet aan toe, zorgen dat hij niet kan gaan rijden, dus het voor zijn, lijkt me het beste, zoals iedereen al zegt heeft de hond tijd nodig.

Gewoon rustig en normaal doen, niet de hond overladen met aandacht, een rustige vaste dagindeling, korte saaie wandelingen, de hond rustig laten eten. Geen wilde trekspelletjes of gaan trainen onder druk. Wel leuke kleine ontspannen oefeningetjes of spelletjes als ze eraan toe is. Én heel veel rust om alles te verwerken de eerste tijd.

Mijn ervaring is dat het wel een heel poosje kan gaan duren voordat de hond gewend en relaxed en vertrouwen gevat heeft  hoor, dat zijn vaak geen weken maar maanden of zelfs nog langer. Dat is voor elke hond toch weer anders.

Ik ken het.. Mijn Podenco'tje begint nu net een beetje te wennen, ze is hier nu ruim 2 maanden. Ze is alweer ruim twee weken droog (even afkloppen) en begint steeds beter te luisteren (zich aan me te hechten?). Dus ik het er alle vertrouwen is dat het met die vriend van me en zijn Husky ook wel goed komt. 't Is alleen ook een beetje een pittig ras..

Overigens bedoelde ik met corrigeren er "iets" aan doen, dus niet negeren (als in, het beest maar gewoon gezellig op je laten rijden terwijl je zelf nog een kopje koffie achterover mikt..)

Nou ik corrigeerde dat rijgedrag wel en ging bij mij voor een time out in de hal, kom op zeg, meteen regels hanteren, niet eerst aahhh en dan nee, nee is nee, hoe duidelijker de baas is des te makkelijker is het voor de hond.

Verder leuke dingen met de hond doen om een band mee op te bouwen en ga elke ochtend maar eens een uur met de hond fietsen, dier moet beweging hebben, dan worden ze in elk geval al een stuk rustiger van

Het ligt eraan wat je onder corrigeren verstaat.
Maar het lijkt mij zeer onverstandig om gewoon stil te blijven zitten terwijl de hond op je rijdt...
De hond zet je in ieder geval van je af en aangezien het op jouw lijf plaats vindt mag je daarvan zeggen: ik vind dit niet fijn. Dat kan zonder boos worden of geweld gewoon gezegd worden.
En in de tussentijd zorg je dat de spanningen een andere uitlaatklep krijgen door lekker te wandelen in een bos waar ze los of aan een lange lijn kan. Waar ze kan rennen en snuffelen.

Ik zou al wel rustig beginnen met spelen en apporteerspelletjes. Honden die elkaar leren kennen doen dit ook vaak via spel. Zo tast je elkaar af en bouw je een band op.
Met name apporteren (en ik het begin lijkt het daar natuurlijk nog niet echt op, maar stimuleer je het achter een speeltje aangaan en het weer in jouw richting komen) is belangrijk om een band op te bouwen. Het is heel goed om samenwerken te stimuleren.