Sommigen van jullie weten waarschijnlijk wel dat onlangs bij Karel een blokkade in zijn rug is vastgesteld door onze DA die toevallig ook chiropracticus is. Karel heeft sindsdien pas één behandeling gehad, maar jeetje... wat een verschil al!
Karel is eigenlijk sinds zijn puberteit best wel "ingekakt". Hij sliep veel, hield niet van wandelen... Het was een jonge hond, maar hij gedroeg zich als een oudje. Nadat ik vele malen met hem bij onze vorige DA had gezeten heb ik het uiteindelijk maar geaccepteerd als iets wat bij hem hoorde. Maar dat blijkt dus absolúút niet het geval! Die zenuw zat hem blijkbaar dwars!
Voorheen trof ik 's ochtends een wat zielig hoopje hond aan dat pas na een halfuur wat tekenen van leven ging vertonen en zich verstopte als ik met hem naar buiten wilde. Nu kom ik de woonkamer in en rent hij fanatiek op zijn speeltjes af en begint hij me woest uit te dagen met wat hij dan ook in zijn bek heeft. Overdag slaapt hij wel, maar is hij tegelijkertijd alert. Gewoon zoals het hoort. Geen hond die sloom en compleet lusteloos over de rand van de bank hangt, maar een hond die me met stralende ogen aankijkt als ik hem roep. Geen hond die zijn kop van ellende onder mijn arm wegstopt, maar een hond die al genietend tegen me aanhangt en me af en toe met zijn poot op mijn been mept als hij niet genoeg geaaid wordt. Jeetje, had ik dit maar eerder geweten!
Hij ligt weer, net zoals vroeger, in een rolletje op schoot als ik op de bank zit. Dat deed hij al jaren niet meer! En ik dacht dat hij dat gewoon "ontgroeid" was, maar blijkbaar deed die houding hem pijn. Hij racet en sjeest met glinsterende pretogen het hele huis door. Pepijn weet niet wat hem overkómt. Zo kent hij zijn broer niet!
Ineens heb ik dus weer twee jonge, energieke honden. Het is even wennen (en Karel probeer ik toch nog wel wat rustig te houden), maar het is heerlijk! En ik vind het zo fijn voor het kereltje... Al voel ik me tegelijkertijd ook wel erg rot dat ik dit niet eerder gezien heb. Maar helaas kan ik de tijd niet terug draaien voor hem. Volgende week hebben we de volgende behandeling en ik hoop voor hem dat dit doorzet en hij uiteindelijk helemaal pijnvrij is!
(Als hij in deze houding lag te kauwen op iets ging hij de afgelopen weken steeds helemaal door de grond. Ik dacht dat hij kiespijn had.
Maar nu ligt hij zo al weer lekker relaxed op zijn flosje te kauwen!)



3 doggies






















