hond als vriend

Heb lang moeten denken hoe ik dit het beste kon beschrijven, dit is denk ik wel goed.

Ik heb zelf behalve mijn honden geen vrienden of zo en dus zijn mijn honden niet zomaar honden voor me maar zoveel meer, hoe is dat bij jullie?

Bijv bij mijn zus die ook veel doet met haar honden toch de honden 'gewoon' honden, snap je?
En bij mij is dat zo anders, bij mij nemen ze een veel grotere plek in mijn leven,

kijk ik heb wel vrienden maar ik zou ook niet zonder haar kunnen. als ik even iets kwijt wil. dan vertel ik het aan haar en ik vertel ook altijd hoe het op school was. het lijkt of zij echt naar me luisterd. vooral als haar kopje dan zo schuin gaat. en aan het eind zeg ik altijd "snap je" en dan legt ze haar kop om mijn benen. zo lief ik heb ziggy nu nog maar bijna 10 maanden maar zou niet meer zonder haar kunnen.

ze is trouwens binnenkort jarig

Day is zo leuk als ze echt naar je lijken te luisteren

Mijn hond is mijn vriendin en een beetje mijn kind ook. Ik werk thuis dat kan af en toe best eenzaam zijn (meeste vriendinnen werken overdag, dus die spreek ik dan ook niet vaak), dus ben ik lekker met mijn hondje aan het praten en spelen. Merk dat ze bij mijn ouders en schoonouders ook wel als meer dan gewoon een hond wordt behandeld, ook een beetje als (klein)kind.

Zeker Cyra is echt mijn maatje en ook wel een beetje mijn kind ons kind

Ben gelukkig dus niet alleen die de hond als bijna een kind ziet

hoi annet
Taatje is mijn grootste vriendin vind alles goed
Ik heb ook geen kinderen
En taat is als een kind voor mij
Ik zou echt niet zonder haar kunnen
Ik heb wel een handje vol vrienden
Maar taat gaat altijd voor zei is mijn beste vriendin
liefs joke

Ik vind het niet zo gek ook om je hond een beetje als kind te zien. Wij hebben haar vanaf 7,5 week en ze is in het begin heel ziek geweest. We hebben toen constant op haar moeten letten en zelf vloeibaar voedsel moeten toedienen. Je bent toch ook aan het opvoeden en dingen aan het leren. We zijn ook wel streng hoor, het is echt niet zo dat zij de dienst uit maakt, maar het is hier in huis wel echt een familielid zeg maar.
En dat wij zelf geen kinderen hebben maakt volgens mij niet eens zoveel uit. Zie genoeg mensen die een hond en kinderen hebben en die hun hond ook echt als onderdeel van het gezin zien.

Ik heb een goede vriendin en een paar goede kennissen. Sinds ik chronisch ziek ben (nu al 11 jaar, ik ben 32) heb ik eigenlijk geen zin om de energie op te brengen om te werken om een relatie te starten of te behouden. Daarom: een hond is voor mij een levensgezel.

Ik heb ook zo'n beetje als Wilma.Ik heb ook geen man ofzo en heb ook de energie/behoefte er niet voor om een relatie te beginnen ik ben alleen niet chronisch ziek ik heb wel 3 kinderen en dan me 2 hondjes.Mijn honden zie ik ook een beetje als me kinderen en meteen zijn het ook me huisgenootjes.Het is ook net alsof ze me beter begrijpen als me ex-vriend ooit heeft gedaan hehe

Boy is mijn maat en mijn beste vriend. Ik heb lieve vrienden en vriendinnen maar die relaties zijn voor mij niet vergelijkbaar met elkaar.

Mijn honden horen helemaal bij mijn leven.Zijn met mijn vriend het belangsrijkste in mijn leven.Daar komt niemand tussen.
Heb door de jaren heen gemerkt dat "vrienden" gaan en komen. Vooral als je ziek word, dan blijkt vriendschap vaak een veel mindere sterke vriendschap te zijn dan altijd leek.
Moet zeggen dat,dat mijn vertrouwen in mensen er niet groter op heeft gemaakt.

Terwijl vriendschap van honden gewoon onvoorwaardelijk is.

Groetjes marianne

Neen hoor, heb dat net zo, mijn hondje is ook echt mijn kindje..

Ik heb overigens wel vrienden hoor..

Ja hoor, hier is het ook vriendschap, voor het leven!
We zijn trouw aan elkaar!
Echt genieten is het...

Groetjes, Anita.

Mijn honden zijn mijn maatjes, ik kies ervoor om bijna al mijn vrije tijd aan ze te besteden Ik ben liever samen met hen dan dat ik uitgaat

Honden kunnen iets geven wat mensen zelden kunnen: onvoorwaardelijke liefde en steun. Voor mij zijn ze ook heel speciaal.

Vriendschap

De vriendschap van een hond
is vriendschap voor het leven
voor een ander niet te zien
hoeveel een hond kan geven

want ben je eens verdrietig
dan kijkt hij je aan
alsof hij zeggen wil
ik zal altijd naast je staan

en als je dan weer vrolijk bent
dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij zeggen wil
dat hebben we weer geklaard

zo`n vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo`n vriendschap kan geen mens
geen mens kan zoiets geven


liefs, iris

Praat me niet over mensen. Voor ik ziek werd had ik een groep van 13 vrienden. Daar is er een van overgebleven. Vertrouwen in mensen... weinig, zeg maar.

Bo is ook onze grote vriend. Bo hoort bij ons leven niks en niemand komt daar tussen.

Mooi gedichtje Iris!

Dat zegt het helemaal.

Lola en mijn vriend zijn voor mij ook de belangrijksten in mijn leven. Ik zou Lola nooit zien als zomaar een hond, ze is een individu net als ik en net als mijn vriend.

moet zeggen dat ik max ook als mijn beste vriend zie! heb ook vaak genoeg in kunnen zien wie mijn vrienden zijn, en als het erop aankomt blijft er toch maar een klein groepje over.

max blijft me altijd trouw en is de beste vriend die ik me voor kan stellen. mijn vrienden gaan nooit voor max, die gaan eerder met mij mee naar max omdat ze weten hoeveel hij voor me betekend.

mijn echte vrienden zijn dan ook wel hele lieve trouwe jongens en meiden die me nog altijd overal in gesteund hebben. maar met max is een heel andere vriendschap, die ik niet kan vergelijken, al zal hij wel altijd het belangrijkste zijn en op de 1e plaats komen.

Liefs, iris

wauw.. mooi gedicht Iris...

ik heb nu zelf geen hond maar ik weet nu al dat als ik later honden neem dat die zeker meer voor me gaan zijn dan gewoon honden.
honden zijn vrienden, maatjes.
ze zijn geweldig...

Ik heb dan wel vrienden maar de beste vrienden met de meest onvoorwaardelijke vriendschap dat zijn mijn honden. Ongetwijfeld

Kan me dan ook helemaal in het gedicht van Iris vinden. Heel mooi

ik kan me ook helemaal in dat gedicht vinden ik was op't internet aan het surfen en toen kwam ik dat gedicht tegen heb hem opgeslagen wat in vond het zo'n mooi gedicht !

Absoluut prachtig gedicht en wat jullie al schrijven er is geen liefde zo onvoorwaardelijk als die van een dier

kan het zo goed begrijpen, ik ben alleen met bamse.

bamse betekent voor mij heel veel, ik schrijf en lees met dr. mijn leven richt ik in voor mij en bamse, wat daar bij komt is voor mij bijzaak, en komt op de tweede plaats. bamse staat nr 1 bij mij. en ook voor mij is ze niet zomaar een hond.

Ik zie mijn honden ook als mijn beste vrienden hoor!

Ik natuurlijk mijn man en onze dochter, zij zijn samen met onze honden de allerbelangrijkste voor mij. Alhoewel mijn ouders eigenlijk ook bij dit lijstje horen.

Mijn man ziet de honden ook nog wel vaak als een belemmering, ik niet, ik vind juist dat het leven leeg is zonder mijn hondjes.

Ik ben nu een huismama en ik vind het heerlijk hoor, maar dat is afentoe best eenzaam. Ik vind dan heel veel vriendschap in onze honden. Vooral omdat ik een redelijk jonge moeder ben en er niet veel mensen van mijn leeftijd zijn die begrijpen dat ik niet meer zomaar even de stad in kan gaan, dat ik niet meer ga stappen (wil ik ook helemaal niet). Maar dan is het best moeilijk om een vriendschap te behouden. Daarnaast heb ik gewoon een hele andere levensstijl dan de gemiddelde persoon hier van mijn leeftijd, dus het past gewoon niet echt bij elkaar zeg maar.
Mijn honden zijn er altijd voor mij, door dik en dun. Ik heb genoeg dingen meegemaakt waarbij ik er toch elke x weer tot het besef moest komen dat je echte vrienden de honden zijn!

Ik zou echt nooit zonder kunnen en zie ze echt absoluut als mijn allerbeste vrienden, dus begrijp je helemaal.

Mijn "grootste" maatje heeft toch ook 4 pootjes en een staart hoor! Laatst vroeg een nieuwe collega of ik een vriend had en of ik samenwoonde. Ik, geen vriend maar woon wel samen... met mijn hond . Loekie is echt het belangrijkste en alles wat ik doe plan ik rondom haar.

Mijn honden zijn mijn alles!

Boedha is bijna 4 en wij hebben een speciale band. Zij begrijpt mij en ik haar. Ze is echt mijn meissie vanaf het 1e moment dat ze bij mij is. Storm is ook een lieve superhond en onze band word met de dag hechter.

Ik woon samen en mijn vriend grapt wel eens dat ik meer van de honden houdt en een vriend van ons zat erbij en die zei "kom je daar nu pas achter" hahahaha

mijn honden zijn mn vriendjes,kinderen,eigenlijk alles voor me