Ongelukjes

Wat voor een ongelukjes heb jij gehad door je hond?

Ik een keer snok een 20 meter lijn om mijn enkel, een week ofzo geleden. Dat was een beetje pijnlijk bij de pees boven de hiel.

Van de week waren er een stel etters van in de 20 die merkten dat Dobby dolgraag achter hun voetbal aanging. De eerste keer hield ik hem. Toen liet diegene die de bal vasthad de bal los en schopte hem weg toen ik het niet verwachte. Lijn schiet door mijn handen, resultaat brandblaren en een open wijsvinger. Da's nog niet genezen.

Vandaag kwamen we in het park langs een veld waar mensen aan het spelen zijn. Er gilt een kind en weer *snok*. Nu had ik paardrijhandschoenen aan voor de grip en om te voorkomen dat ik me brandde aan het touw. Resultaat? Zo'n goeie grip dat mijn ringvinger iets mankeert. Ik kan hem niet buigen, typen doet zeer maar gaat wel en ik kan weinig met die hand omdat veel dingen in die vinger zeer doen.
Geen idee of mijn vinger gekneusd, verstuikt of gebroken is. Ik heb nog nooit wat gebroken, dus... als ik het niet vertrouw ga ik maandag wel naar de huisarts...

Jaren geleden op vakantie een keer mijn pols verstuikt omdat ik over de hond struikelde toen ik met deze aan de lijn over de camping liep. Ook zo iets fijns.

Honden en ongelukjes gaan geloof ik samen. Zeker als ze (nog) niet los kunnen.

Och jeetje Wilma, hopelijk gaat het gauw beter met je vinger. Ik heb gelukkig nog geen ongelukjes gehad door Raki. Onze eerst hond heeft me wel eens door de straat gesleept als ze een kat zag of een teefje waar ze een hekel aan had. Dan moest ik echt flink trekken aan de riem om haar vast te kunnen houden... Poeh, je vingers worden dan rood hoor hihihi .

auw dat klinkt pijnlijk allemaal.

Ik heb gelukkig nog nooit een ongelukje gehad met de honden.Hoop toch maar dat het zo gaat blijven.


Groetjes marianne

Ik nam mijn hond in Nederland wel eens mee met de fiets. Hij vond het zo lekker om een keer goed te rennen. Ging ook altijd super! Hij rende mooi naast de fiets! Tot die ene keer .... Normaal gezien liet ik Hektor altijd eerst plassen voordat we echt gingen fietsen, deze keer was ik dat vergeten en Hektor dacht tijdens het fietsen, ik ga mooi voor de fiets door naar het gras aan de andere kant van de weg .... Hij nam mijn fiets mee en ik viel klats op de grond ... in het water (na het vele regenen was alles nat), en ik had mijn enkel gebroken :(! Was een beetje mijn eigen schuld, maar was toch wel heel erg vervelend! Sinsdien ben ik nooit meer met Hektor samen gaan fietsen!!!

Oh bah,dat is echt pijnlijk zeg je enkel breken. Kan me voorstellen dat je de fiets niet meer opgaat met hond.

Groetjes Marianne

Auw Inge! Dat klinkt niet fijn! Hoe heb je dat opgelost met hond en ziekenhuis?

Soms bedenk ik me, nu als er zoiets gebeurt heb je mobieltjes. 15 jaar geleden nog niet (de meeste mensen toen niet tenminste).

Hoop dat het gauw beter met je gaat, tja ongelukjes zitten in een klein hoekje.

Een paar maanden geleden wilde ik van Lola een foto maken in het park, was eigenlijk net ziek en zwakjes, maar dacht het gaat wel. Toen ik door mn knieen ging kwam Lola enthousiast aanlopen en stootte tegen mij aan, ik verloor mn evenwicht, gewoon omdat ik nog zwak was van de griep en pats het fototoestel klettert tegen een steen......kapot, gelukkig dus geen ongeluk met mij maar met het fototoestel.

Nee was inderdaad niet fijn! ,, Dus inderdaad mijn mobieltje gebruikt en mijn vriend is met auto mij en Hektor komen ophalen! Zonder mobiel had ik wel klein probleempje gehad ja, dan had ik daar mooi gelegen in middel of NoWhere !..

nou eerst maar eens beterschap met je vingers
ik heb het een keer gehad met mijn eerste hond die hield van papier snipperen en die had een papiertje kapot gescheurd en ik wou dat oprapen en buk dus met dat ik mijn hoofd naar beneden doe deed hij zijn harde kop naar boven en kwam hij met een hele grote vaart tegen mijn neus die werd dus helemaal blauw en heel dik lekker die was dus helemaal gekneusd en het was net schaats weer dus mocht ik niet schaatsen ik was toen nog een jong meisje dus mocht ik aan de kant zitten kijken heel fijn maar verder valt het wel mee hoor

Toen Spike nog jong was en ik genoeg had van het getrek, trok ik hem terug, beetje hard...tegen mijn knie aan...
Ik heb een week op krukken gelopen...

En mijn vader en moeder hadden Spike te logeren. Het ongeluk was hun eigen schuld, maar het gevolg was een scheurtje in haar pols --> 2 weken gips.

Ze liepen in het bos, mijn moeder had Spike aan de riem.
Mijn vader stond een eindje verderop achter mijn moeder en riep Spike. Spike rent naar mijn vader, moeders maakt een halve draai, valt en dan nog ongelukkig met haar pols op een steen...
Komen wij terug van vakantie en zit ze met haar arm in het gips...

Groetjes, Anita.

Op de hondenvereniging was ik naar een uitleg aan het luisteren toen mijn hond opeens ergens naar toe wilde rennen. Ik kreeg toen een onverwachte ruk aan mijn arm die ik niet aan zag komen. Gebeurde op een vrijdag en zondags kon ik mijn arm niet meer bewegen of omhoog krijgen, dacht nog dat er iets gebroken was.
's Maandags naar de dokter bleek dat het een slijmbeursontsteking was in mijn schouder door die onverwachte ruk.

Vandaag toch maar even naar de dokter geweest, en mij ringvinger zit nu aan mijn middelvinger vastgetaped. Waarschijnlijk is het gewrichtje verstuikt ofzo. Als het over een week niet beter is moet ik terug.

Het is nu dik, blauw en onbuigzaam...

Jeetje Wilma toch! En dan ook nog kunnen typen; knap hoor!

BETERSCHAP!

Groetjes, Anita.

Veel beterschap Wilma!

Oh Wilma, vervelend zeg! Nu dus even rusten !..
Succes en beterschap