Als we honden tegen komen tijdens het uitlaten

Hoi allemaal,
Gezien Skylar nog net een pup is maar even hier.
Eigenlijk gaat alles helemaal prima. Het is elke keer wel weer een verassing hoe ver die bananen nu weer in zijn oren zitten maar goed, daar gaat het nu even niet om.

Elke ochtend gaan we naar een losloop gebied zodat hij ff lekker kan uitrennen. Niks mis mee, alleen maar helemaal heerlijk!  Maar nu komt het. Gezien hij nog niet volledig luistert heb ik hem vast als er andere honden lopen om nog even te checken of het kan of niet. Ook omdat hij nogal lomp is... Maar nu sinds een paar weken doet hij het volgende:

Hij loopt netjes naast mij aan de riem tot dat er een andere hond in zicht komt. Zodra deze op ongeveer 10 a 15 meter afstand is staat Skylar stil en gaat heel laag bij de grond staan/liggen. Dan opeens gaat hij ( probeert in ieder geval ) er als een speer op af. De houding die hij aan neemt lijkt op een kat die gaat jagen.

Behalve dat ik dus geen idee heb waarom hij dit doet is het ook gewoon rete irritant gezien het feit dat hij tot een paar weken gelezen dus gewoon mee liep. Overigens doet hij dit alleen bij honden die los lopen. Als een hond vast is krijg ik hem nog wel redelijk mee en wil hij wel naar die hond toe maar dan vertoont hij het bovengenoemde gedrag niet.

Iemand enig idee wat dit is / kan zijn en vooral hoe ik aan de slag moet om dit af te leren?

Weet niet of hij gek is van balletjes of wat lekkers. Maar dan zou ik dat meenemen en als je een loslopende hond tegenkomt zijn aandacht daarmee trekken en er dan gewoon langsheen lopen.Als dat niet lukt draai je voortaan gewoon meteen om en laat hem dan netjes volgen met een speeltje of wat lekkers. 
De link moet dus worden (loslopende) hond  --> Aandacht naar de baas. 

Kan me goed voorstellen dat je dit gedrag niet echt waardeert bij een Tibetaan, zijn ze toch een beetje groot voor he 

Nee het enige waar mee ik hem af en toe kan paaien is een stok maar ja dat laat ik zo veel mogelijk achter wegen want als ik training heb dan gebruik ik een stok als speeltje haha. Met wat lekkers? Dat werkt eventjes, verder denkt hij ook je vreet het zelf maar op.

Opzich mag hij gewoon los van mij want anders leert hij het ook nooit. Dus dat daar gelaten. Vaak als ik merk dat het wel kan laat ik hem dus ook gewoon los.
Maar niet iedereen kan het waarderen dat hij er als een speer op af wil. Nu is het in ieder geval niet goed voor hem omdat hij dan ook nog aan de riem zit.

En groot? Ik vind hem niet groot :P Totdat ik hem naast de labrador van de buren zie hahaha.


Maar ik vraag me dus eigenlijk vooral af waar dit ineens vandaan komt omdat hij het daarvoor dus niet deed.

Waarschijnlijk heeft hij positieve ervaring voor je hem vast hield,met loslopende honden en denkt hij speeltijd???

Ik zie dit wel vaker in de puberteits periode. Waarschijnlijk heeft hij succes gehad met honden die dan wegrenden.

Bora riep ik vroeger bij mij zodra ik een hond zag. Soms ging ik dan het bos dieper in lopen en ging wat leuks doen.Een speur of zoekspel of niets. Eerst riep ik haar al op grote afstand bij me, later maakte ik de afstand kleiner tussen de honden en riep haar dan. Ze wist dan dat ik iets leuks ging doen. Heel soms doe ik dit nog wel eens maar dat is meer dat ze last heeft van haar rug. Zie ik een hond die druk doet dan loop ik so wie so weg.

Gek dat Skylar dat nu ook doet. Misschien heeft ie dat van Juno geleerd. Die 'besluipt' hondjes ook.... om er dan OF op af te stormen of om toch maar plat op zijn buik te gaan liggen.

Misschien helpt het om eens naar een vreemde omgeving te gaan, wellicht dat hij het gedrag dan niet vertoont.

Wanneer gaan we weer es wandelen met onze hondjes?

Geen idee, zeg het maar Rondje jagersveld is inmiddels in de ochtend weer standaard voor ons alleen wordt het een beetje klein... Loop het rondje zelf in zo'n 10 min...

Hoi Suzetje,

Wat leuk je hier op de hondenpage zit met Skylar!

Over dat gedrag van Skylar ik ken het van onze TM reuen
in hun puber jaren.
Het heeft volgens mij iets te maken met plagen, aan het schrikken maken, beetje stoer doen van kijk mij eens.
Ze gaan puberen merken dat ze indruk maken.

Net als die puber jochies die op de fiets de voorband
optrekken, met handen los fietsen.

Onze reuen Tarim en Fang deden het dus ook toen ze jong waren.

Heb het toevallig van Fang op de foto:

Liggen...


Rennen....


Stoer er bij staan...



Meestal was het liggen, overeind springen en laatste stuk racen. Soms was het liggen, wachten, en op het laatste moment in eens overeind komen als de kleine hond er is, dat die dan schrok van de grootte.
Ik kon zweren dan de ogen te zien twinkelen van haha en plezier.
Volgens mij vinden ze het leuk om beetje indruk te maken.


Ik deed het volgende:

Als ik een andere hond zag komen keek ik meteen naar de lichaamshouding van ze. Zag ik dat de blik van ze ging fixeren op de hond, attent, kop iets naar voren, soms poot wat omhoog, dan gaf ik al een kort rukje aan de riem. Dus voor ze gingen liggen. Je kon er vanuit gaan dat het dan ging komen. Als ze eenmaal liggen is het zo lastig ze omhoog te krijgen.
Dus bij de intentie te gaan liggen al klein rukje aan lijn voorzien van "nee", lijn meteen weer slap laten hangen. Gingen ze toch liggen dan pakte ik ze aan de halsband om omhoog te laten komen en ging de andere kant op dus in tegenovergestelde richting van de andere hond. Na stukje andere kant op lopen maakte ik weer een boogje terug in de richting van de hond en probeerde het weer. Weer op tijd corrigeren bij intentie om te gaan liggen voorzien van "nee". Toch weer liggen, omkeren van de hond af en andere kant op.
Deden ze het niet meer bij de volgende poging dan liep ik natuurlijk door. Schouders recht, arm ontspannen.

Dit consequent volgehouden.
Even vervelend kost wat extra tijd maar het wint zich later weer terug.

Het ging toen eigenlijk wel zo weer over. Ook toen het puberen helemaal klaar was.

Mijn ervaring was ook dat afleiden totaal niet werkte of wat lekkers. TM's zijn niet omkoopbaar en vaak niet zo van de speeltjes als ze puppy fase af zijn.

Was vooral niet gefrustreerd of geïrriteerd of zo al kan ik me dat voorstellen. Het is menselijk en ik moest daar ook om denken. Ik ruimde gewoon de tijd in voor de wandeling dat ik niet gestrest raakte van oh dat gaat even duren en ik moet zo weg. Ongemerkt gehaast of ongeduldig dan volgen ze je niet.

Succes en geef Skylar een knuffel wil je.
Hij is prachtig.

Ik heb wel eens een tibentaan op les gehad, geweldige hond. Deze eigenaar wilde ook wel eens corrigeren, bij mij uit den boze, deze hond ging dan alleen maar met de rug naar haar toe staan.

Wat je natuurlijk ook kunt doen is het splitsen, dus er tussen gaan staan. Dat is voor de hond een duidelijk signaal en hondvriendelijk.

Er tussen gaan staan heb ik geprobeerd. Dat deed ik in het begin al. Dat werkt totaal niet. Het enige wat hij gaat doen is om mij heen kijken...
En je hebt corrigeren en corrigeren he? Een 'rukje' aan de riem is anders dan een stevige ruk eraan geven wat hij zelf al doet als hij er vandoor gaat. Dus ik ben hier niet helemaal mee eens. Zolang je alles normaal doet kan het geen kwaad. Ik heb mijn zoontje ook echt wel eens een tik op zijn vingers gegeven...

Hoi Claudia,
Heel fijn om te horen dat ik niet de enige ben die dat heeft (gehad) .

Het is niet dat ik de tijd niet neem voor het uitlaten hoor We zijn over het algemeen bijna een uur weg ( mag 50 min lopen nu ). En ik raak er niet gestrest onder ofzo hoor Het is meer dat het me opeens opviel.

Nu probeert hij aan de ene kant hartstikke stoer te doen... Aan de andere kant laat hij zich ook weer 10x door dezelfde hond bereiden... Het is gewoon een mega sukkel

Maar je hebt heel goed verwoord wat ik bedoel Dank je wel hier voor. Enne de wereld is klein

Hoi Suze,

Ja klein wereldje he.

Mooi dat je er niet gestresst of zo door wordt hoor. Had ook niet de indruk maar noemde het voor de zekerheid dat is een fout die gemaakt wordt in het algemeen.

Hopelijk heb je wat aan de tip om te keren als ze gaan liggen en de andere kant op te lopen. En proberen op tijd te voorkomen als ze al van plan zijn te gaan liggen.


Voor Mimi,

Ik doe echt niet hond onvriendelijk hoor. Heb ook geen slipketting of zo waar ik wild aan zit te rukken.
Het is gewoon een halsband. Zeg rukje dat was misschien niet goed verwoord, laat meer stoppen en dat ze naar me kijken. Dat ik de aandacht weer had en zei nee. Stelt echt totaal niets voor.

Tuurlijk heb ik ook geprobeerd er voor te gaan staan. Kijken ze gewoon langs je benen heen en doen het toch.

Ik ben helemaal met Tibetanen opgegroeid sinds mijn tiende jaar. In 1988 hadden we al onze eerste TM reu.
Vooral een van de reuen was echt een leiderstypetje.
Die was van de honden afgezien van paar keer zijn hele leven altijd het hoofd van de honden op het hondenveldje om het maar zo te zeggen. Denk maar niet dat die er zich wat van aantrok hoor als je er even voor gaat staan. Zijn grote ruwe honden erg bezig met rangorde.

Een makkelijk klein middelgroot hondje of zacht ras of zacht gevoelig hondje vraagt weer een andere aanpak. Dan zal het vast perfect werken.