Hoi,
Wat een ellende met mijn lieve Casper sinds afgelopen juni... Hij was bijna 12 en hij moest voor een routine onderzoekje en inenting. Omdat ik pas verhuisd ben naar een nieuwe dierenarts. Die voelde aan zijn testikels, één bal was een stukje groter en zij vond het beter de hond daarom preventief te castreren. In mijn hoofd een stemmetje dat zei - volgens mij is dat geen goed idee, zo'n oude hond - maar er toch maar op vertrouwd dat de dierenarts het beter wist.
Casper dus gecastreerd. De dierenarts vergat een kap om te doen en om een lang verhaal kort te maken. De wond is vreselijk gaan ontsteken en uiteindelijk naar mijn oude dierenarts gegaan die na maanden van zalven de boel weer geheeld kreeg. Maar het hele gebeuren was een aanslag voor zijn imuuunsysteem en er werd een mysterieuze ziekte getriggerd (w.s. een auto imuunziekte) die ervoor zorgde dat zijn spiermassa in heel rap tempo verdween. Bijna tien kilo verloor hij van zijn gewicht. Het enige wat de zaak stabiel houdt is nu prednoral. Hij krijgt een half tabletje per dag en fysiek gaat het nu aardig, op chronisch scheten laten na. De hele dag door laat hij stinkwinden, ik moet af en toe gewoon de ramen even tegen elkaar openzetten anders is het niet te houden.
Maar veel erger nog is dat zijn karakter flink veranderd is. Van een bescheiden eter en redelijk gehoorzame hond veranderde hij in een hond die alles eet wat los en vast zit. Sneeuw, en poep van katten en honden. En dat ligt overal natuurlijk. Het drijft me tot wanhoop. Wat ik ook doe, niets helpt. Ik krijg hem er niet vanaf. En door dat poep eten is hij natuurlijk regelmatig niet lekker en is dan aan de diaree of kotst in huis vieze bruine smurrie.
Ik ben ten einde raad. Heeft iemand ideeen hoe ik hem van die vieze gewoonte af krijg? Het volgende heb ik zelf al geprobeerd:
* meer eten geven
* duur eten van de dierenarts
* dure Royal Canin
* eten verdeeld over de hele dag
* eten geven voor we gaan wandelen
* banaan
* ananas
* bestraffen gelijk nadat hij poep eet
Niets heeft ook maar enig effect. Mijn stemmetje zegt - hij zal iets missen in zijn voeding?! Maar wat??? - Maar de dierenarts zegt dat dat fabeltjes zijn. En ik voel me echt beroerd als ik een hond van 12.5 jaar nog een tik op te neus moet geven.
Behalve de vraatzucht luistert hij buiten ook nauwelijks meer. Hij moet altijd aan de lijn blijven want anders doet hij gewoon wat hij wil. Hij loopt zo weg en gaat bij mensen in de tuin op zoek naar poep. Of hij gaat zwemmen, net zolang hij zin heeft. Hij trekt zich niets meer van mij aan, behalve de lijn die hem dwingt mijn kant op te lopen.
Het enige wat ik zelf nog kan bedenken is een muilkorg maar dat lijkt me erg stresvol voor hem.
Groet,
Michel





Ze was dus ziek maar was heeeeel erg gefixeerd op ontlasting, zowel van dr zelf, moest ik heel snel zijn met oprapen en haar ervan weghouden.










