Ik kreeg dit filmpje net doorgestuurd, over een blonde Labrador die contact probeert te maken met een kindje met Down syndroom. Hoeveel geduld en zachtheid laat deze hond zien ! Ik vond het ontroerend en wederom is het een feit dat wij, het menselijk ras in het algemeen, een voorbeeld mogen nemen aan honden die niemand veroordelen. En ook mogen wij vice verca wel wat meer respect tonen voor dieren. Heb het natuurlijk niet over de dierenliefhebbers hier, maar mensen in het algemeen, als je ziet hoe de mens soms omgaat met dieren....
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Hoe lief een hond wel kan zijn..." praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Heel erg mooi, ik geloof zelf heel erg in de helende kracht van hondenknuffels!
Ik vind het mooi om te zien hoe het kind in het begin moeilijk contact maakt, de hond eigenlijk afwijst en wat verder weg kruipt, maar uiteindelijk wel contact zoekt!
Ik zou in zo'n situatie wel altijd erg dichtbij blijven (naast of achter het kindje bv.) Mijn ervaring is dat kindjes (maar dan voor bij autisme) soms heel raar of venijnig kunnen reageren op iets dat ze niet kennen. Dan moet je onmiddellijk kunnen ingrijpen.
Dat was gewoon mijn bedenking , voor de rest alleen maar mooi!
Ik zat de vorige keer dat ik dit filmje keek ook al te bedenken, hoe geweldig stabiel die hond wel niet is met kinderen. Zeker niet elke hond had de "knuffel" van het jongetje zo makkelijk geaccepteerd.
Ik heb hem ook op mijn FB. Hoe vaker je het bekijkt, hoe ontroerender.
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Hoe lief een hond wel kan zijn..." praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
De HondenPage maakt gebruik van cookies. Dit zorgt er voor dat onze website voor jou als bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken en advertenties.info / verbergen en toestaan