Dag Iedereen
Bij onze hond Darko is bot- en lymfeklierkanker ontdekt.
Alles begon 4 weken geleden, we zagen toen hij in de tuin liep dat hij begon te manken...we zijn er dan ook mee naar de dierenarts geweest, die dacht aan een scheur in de kruisband. Ze hebben hem toen 10 dagen op een ontstekingsremmende/pijnbestrijdende medicatie gezet. Dit ging niet over...de poot verslechterde zelfs! Toen zijn wij terug bij de dierenarts gegaan en zijn er foto's genomen, de dierenarts zei dat wss de kruisband helemaal doorwas en stuurde ons door naar een orthopedist. Wij zijn toen 3 dagen later bij de orthopedist mogen gaan, toen hij voelde aan de poot was dit volgens hem veel te vast om een kruisband te zijn en opnieuw zijn er foto's genomen...de ortopedist had teveel twijfels en de dierenarts en ortopedist waren het dan ook oneens met elkaar. Onze hond heeft dan terug een kuur medicatie gehad...ondertussen waren we al kerst en nieuwjaar. We hebben dan uiteindelijk naar de universitaire dierenkliniek gebeld om duidelijkheid te hebben. En vrijdag mochten we dan eindelijk naar daar. We gingen daar bij de ortopedist en alle aanwijzingen gingen ook uit naar een kruisband die door was maar ondertussen op die drie weken was z'n hals en keel verschrikkelijk opgezwollen en dat vonden ze daar heel raar...de onderzoeken begonnen...8u lang hebben wij in de dierenkliniek gezeten. Ze hebben alle soorten onderzoeken gedaan bij onze hond en zijn dan tot de conclusie gekomen dat hij bot- en lymfeklierkanker had...Voor ons was dit echt even onze wereld die instorte! Het is zo'n prachtige hond, in de dierenkliniek was hij daar al iedereen z'n vriend! We zagen allemaal mensen gelukkig buiten gaan en wij waren verschrikkelijk aangedaan van dit alles. Hij is 8j en had nog zoveel mooie jaren te gaan...had het alleen de botkanker geweest dan konden ze zijn poot nog amputeren maar doordat het 2 kankers waren was er niets meer te doen...chemo kon ons max 10maanden bijgeven maar wat voor leven is dat dan nog voor hem? We geven hem nu zware pijnstillers en cortizone, zolang hij hier nog een goed leven mee kan hebben en dat de pijn draagelijk is blijven wij volhouden. Wanneer hij zelf vind dat het genoeg is zullen we een hartverscheurende keuze moeten maken. Wij kunnen momenteel met ons verdriet geen weg...het was echt een schat van een hond! Een grote beer met een klein hartje...We proberen hem iedere dag een zo'n aangenaam mogelijke dag te geven... Wat allemaal maar leek op een gewoone gescheurde kruisband was nu een ongeneeselijke ziekte geworden....Wij hopen dat we hem nog even bij ons mogen hebben en gaan van iedere min dan ook genieten zolang hij nog bij ons is!

















