Spot en de reeen - beetje raar maar het werkte...

Vanochtend tijd voor weer eens een heerlijk blubber wandeling. We besluiten om een wat langer stuk te lopen, waarbij we door het "reetjes bosje" komen. Het is een wat moerassig stuk waar de reeen hun schuilplaatsen hebben (en de jagers hun hut). Ben bang trouwens dat de reeen wat last hebben van wateroverlast in huis, maar goed. Wij lopen daar en Spot ruikt wat. Nou hebben we al wat 'pauzemomentjes' achter de rug, met terug lopen, even zitten, brokjes geven en het gaat redelijk maar nu is Spot "weg". Figuurlijk dan he, uiteraard zijn ze aan de lijn. Dat kan bij Spot heel snel gaan, binnen een seconde voor mijn gevoel. Mijn man heeft het even niet door en loopt verder met Shadow. Het is er nogal glibberig en Spot is bijna niet te houden. Zodra ik weer begin te lopen, vliegt hij er vol in en lig ik bijna onderuit. Manlief hoort slecht, roepen heeft geen zin. Hmmm, hoe ga ik dit doen? Even 'bijrennen' mijn andere tactiek, gaat niet lukken want dat wordt bijglijden..... Daar sta ja dan, in de regen en de drup, hoe ga ik dit doen zonder dat Spot succes heeft met zijn gedrag, zonder dat mijn huid een modderbehandeling krijgt en zonder dat de frustratie ons allebei uit de oren spuit.... Ik besluit tot een noodmatregel en pak hem op. Met 22 kg wat schaapachtig uit zijn ogen kijkende husky glibber ik naar manlief. Net op dat moment kijkt hij achteloos over zijn schouder. En kijkt nog een keer, huh, wat doe jij nou??? Tot mijn grote verbazing werkt het als een tierelier. Spot blijft rustig zitten en op het moment dat ik hem neerzet is alles spanning uit zijn lijf en loopt hij weer netjes mee. Ik herhaal het nog een keer op een ander punt in de wandeling en vraag mij nu oprecht af wat beter gaat zijn voor mijn rug. Het is wel krachttraining en je krijgt het er heeel warm van. En oh ja, jas en broek mogen nu in de was..... En heel eerlijk gezegd, weet ik ook niet helemaal goed wat ik hiervan moet denken en wat ik er mee ga bereiken. Ik wil denk ik toch een andere techniek gaan gebruiken om de spanning eruit te krijgen tijdens de wandeling. Zeker met twee tegelijk zie i me dit nog niet doen, Shad onder de ene en Spot onder de andere arm?? Dan wordt ik een soort bodybuilder

Mreille

Haha, ik had er wel een foto van willen zien!!

Hier ook zo'n bosje met reeen, ik loop er vaak heen om die zelfbeheersing te oefenen, gaat steeds beter maar ook hier is het super blubberig nu, dus dat is oppassen ja.
Santa is tussen de 32-35 kg, ik zie me het niet doen, Mireille!

Haha,dat is een niet-voordehandliggende oplossing,maar wel effectief dus. Waarschijnlijk was'ie zo verbaasd...Maar inderdaad,een andere oplossing zou ietwat praktischer zijn

Hahaha! Nu ben jij zo'n til-je-hond-op-mevrouw!

Tja, glibberen of tillen. Ongecontroleerd of gecontroleerd. Goede keuze gemaakt. Al was het niet zo praktisch.

OMG ... had dit ook graag gezien en hier ook allerlei reeen en een blubber en modder zooi dus ik kan me vast voorbereiden of trainen voor als Luna volwassen is  
Maar ben benieuwd welke andere techniek je gaat gebruiken hoewel ... mocht je er onder elke arm 1 meenemen vraag even of manlief foto maakt

Word een beetje zwaar he
Weet niet of je al geprobeerd hebt om wat lekkers op de grond te strooien...is meestal wel kalmerend!

wel aangezien hij het dragen rustgevend vind d8 ik eh .... een heerlijke knuffel of zoiets dergelijks maar in ieder geval een innig lichamelijk  contact????

Hihihihihiiiiiii. Ik vind het leuk! 
Husky geprikkeld? Husky even op de arm nemen. 

Wat een lollige oplossing!

oh dat ken ik! Sky heeft dat met konijnen. Je kan dan hoog laag springen, dansen, worst hebben, knakworst, ze draait zelfs haar hoofd weg. Bij Skippa als het gebeurd, dan snaait hij het uit mn handen zonder maar ook naar me te kijken.

Mooi voorbeeld van goede correctie!

De hond krijgt aan de hand daarvan ontspanning ipv nog meer inspanning. Vind ik leuk om te lezen dit, ook al is het een positief opvoed forum.

ja precies! Alleen met Sky is het nog zeer frustrerend. Als ze los loopt besta ik niet meer, als ze vast zit en ze ruikt wat, hoort wat, of ziet wat besta ik niet meer. En dan kan je koekje hebben, zwaaien, springen, gillen ,rennen, dr aanraken. Maar echt niet :P maar met geduld komen we er wel.

Was met Chenak ook zo, is trouwens ook nooit helemaal 'goed' gekomen. Zelfs oud en kreupel ging hij er nog vandoor in de week voor zijn dood.. ( alleen kon mijn man hem toen inhalen...)
We hebben toen vaak tegen elkaar gezegd, als we deze van pup af aan hadden gehad, dan hadden we het vast beter kunnen doen... Nou, Spot is mijn testcase (zucht...)

Mireille

haha ja dat heb ik dus exact met Sky. Nu weet ik dat haar opvoeding pas begon met 7 maanden, maar ok. :P

Mireille troost het je als ik zeg dat je niet de enige idioot op deze aardbol bent?

Met dan ook maar bewijs:


Laatst nog buiten, til haar zo weg als het me te ver gaat en ze niet meewerkt. (Oke, ik ben aan het opscheppen. Til haar niet zo even op, zo sterk ben ik niet haha.)

Ik zeg volhouden als het werkt!

hihi ik loop geregeld in huis met Sky op mn arm hoor. Legt ze dr koppie in mn nek, lekker kroelen. Skippa til ik ook op als hij niet snel genoeg luisterd in huis en hij is niet te motiveren. Koda heb ik ook 1 of 2x op getilt, maar die weeg 30 kg. Breek mn rug dan Skippa is maar 25 en sky 22