Fleur, ons cavaliertje van 9 jaar oud, heb ik deze nacht moeten binnen brengen in spoed in de dierenkliniek van Merelbeke. Wat een nacht was het toch...
Zaterdagavond had ik wat melkproduct (kwark) door haar eten gemengd. Ik wist verder niet (omdat ik normaal gezien niet diegene ben die haar eten geeft) dat ze intolerant was aan melk. De volgende dag liep ze de hele tijd te braken, diarree... Het ging maar niet over. 's Avonds was het echt één vieze smurrie die ze zelfs binnen liet lopen.
Ze wou ook niet eten, maar dronk wel genoeg. Fleur heeft wel vaker last van diarree en braken en meestal gaat het gewoon over, dus we keken het even aan.
Rond 10u 's avonds begon ze erg te janken, dus ging ik even kijken. Ik zag bloedspetters! Al helemaal in paniek opgezocht wat ik kon doen, maar ik heb geen idee hoe het hier zit in België met dierenartsen van wacht en dergelijke.
Ze was ook nog heel erg alert, janken ging terug over, ze stond te kwispelen.. Ik besloot maar beneden te slapen om het toch goed in de gaten te houden. Rond middernacht lagen er plots twee plassen bloed. Helemaal in paniek natuurlijk.. Ze wou toen ook niet meer drinken waardoor ik schrik had dat ze zou uitdrogen.
Heb toen info opgezocht over dierenkliniek in Melle en de spoed daar. Fleur begon ondertussen al haar drinken terug uit te braken en ook bij het braaksel kwam bloed (alhoewel het wat zwarter was). Ze roeg steeds om naar buiten te gaan en daar was het echt één slagveld van bloed die uit haar kwam (achteraf gezien was het vooral vocht dat ze verloor met wat bloed, maar al het vocht kleurde rood).
Naar de dierenkliniek gebeld en daar mocht ze direct binnen. Ik was bang dat ze, ondanks dat ze nog zo helder was, de rit niet meer zou halen. Het viel me wel op dat ze helemaal niet warm aanvoelde, eerder koud. Ook haar oren en neusje leken de gewone temperatuur te hebben. Ze zocht ook de hele tijd mijn gezelschap op en werd onrustig als ik haar niet aaide. Ze keek uit haar ogen alsof ze helemaal niet snapte wat er aan de hand was met haar...
Ik was al doodongerust dat ze Parvo had. Ik had gelezen dat dit ook wel met wat oudere zwakkere honden kan voorkomen.
Op spoed in het ziekenhuis was ze nog steeds tamelijk alert. Daar werd wel duidelijk dat ze al erg was uitgedroogd. Gelukkig was ze nog niet in shock! Ze was verder ook onderkoeld. Bloedonderzoek (heel eng om te zien, ze konden haar aders niet meer vinden..) enz. Ze wouden toch even wachten met haar aan het infuus te leggen tot het bloedonderzoek er was maar ik zag dat ze steeds zwakker werd. Ze was ontzettend rustig en had zich op de onderzoekstafel neergelegd. Ik heb er toen maar opgestaan dat ze haar direct aan het infuus zouden leggen. Van wat extra vocht kon ze toch hopelijk al wat opknappen.
Uit het bloedonderzoek bleek dat ze uitdrogingsverschijnselen had en tekenen van een infectie. Alhoewel ze aanvankelijk aan rattevergif dachten, werd dit al snel uitgesloten. Fleur kan hier ook niet in contact komen met rattevergif, dus dat zou wel heel eigenaardig zijn.
Ze hebben wel ineens antibiotica via het infuus gestart en medicatie tegen het braken en diarree. Ze vermoeden immers een maag-darmontsteking (dat kan blijkbaar zo heftig zijn) of Parvo.
We zijn toen naar huis gegaan met de belofte dat ze ons gingen opbellen toen de tests van Parvo e.a. binnen waren. Ik ben toen maar een paar uur gaan slapen aangezien ik de hele nacht bij haar had gewaakt.
Vanavond belde ik zelf maar terug omdat we nog steeds geen nieuws hadden. Ze gingen me terugbellen... Eindelijk rond 19u kregen we nieuws dat het toch al flink wat beter gaat met haar. De test voor Parvo was dan ook negatief: OPLUCHTING! Ze had al een klein beetje gegeten en was vrij actief. Ook haar vrolijk (niet zo vrolijk om te aanhoren) gekef was terug. Het is de eerste keer dat ze niet thuis is met ons rondom haar en ook hier thuis gaat ze keffen van zodra ze ons uit het oog verliest. Best zielig dat ze daar zo alleen moet liggen ... :/ Ik mocht ook niet mee om te kijken waar ze ligt, dus heb geen idee hoe het er daar uitziet.
Ik ga er vanuit dat ze echt wel helemaal gaat opknappen. Ik dacht vannacht dat ze het echt niet zou halen. Nu nog afwachten of ze het eten binnenhoudt en hoe de ontlasting zal zijn. Die willen ze nog onderzoeken op parasieten.
Allemaal beangstigend is dat. Het lijkt soms zo'n ver van je bedshow die dierenklinieken en dan plots sta je er zelf met een doodziek hondje. Ze zijn wel ontzettend vriendelijk en bespreken alles goed met je. Dat was een hele steun!
Heeft iemand van jullie deze symptomen ooit meegemaakt met jullie hond? Wat werd er toen aan gedaan en wat was de diagnose?



3 doggies










Het gaat inmiddels hartstikke goed met hem weer godzijdank!


