lisa

mijn lieve lisa is reeds 6 maanden overleden en ik kan haar niet uit mijn hoofd zetten
ik heb reeds 2 nieuwe cockers maar lisa blijft me altijd bij
haar laatste rustplaats is een mooi droog plekje in mijn tuin
zo heb ik het gevoel dat ze nog steeds bij me is
ze is bijna 11 jaar geworden met erge en minder erge kwaaltjes alles heb ik gedaan om haar leven draaglijk te maken
maar op laatst had ze een hersen infarct en heb ik haar een spuitje laten geven
daarover voel ik me nog steeds schuldig

ze blijven altijd bij je,hoelang ze ook overleden zijn
als het voor een hond niet meer dragelijk is,blijft er maar 1 oplossing over
voel je aub niet schuldig,ze zal je dankbaar zijn ,dat jij haar baasje was
veel sterkte toegewenst
gr liesbeth

Zeker niet schuldig voelen hoor, je hebt gedaan wat je kon doen en het is normaal dat je ze nog steeds mist, ik ken het gevoel.

Sterkte

Liefs
Martine

Ik kan me ook heel goed voor stellen dat je haar nog steeds mist, van mijn golden is het nu 2,5 maand geleden, en nog steeds dat gevoel van gemis, en dat inslapen, bah, dat vond ik echt het ergste moment tot nu toe in mijn leven.Het is ook wel heel erg, dat je je allerliefste letterlijk met dat beruchte spuitje laat inslapen.Maarja, je wilt haar ook niet nog erger laten lijden.gelukkig is hiet troost en begrip te vinden.

Hallo,

echt niet schuldig voelen misschien had het hondje er wel heel veel last van. je hebt het beste gedaan voor je hond. en meer kun je niet doen.

liefs,

je hoeft je niet schuldig te voelen !

en denk dat ze altijd bij jou is in je hart

bedankt voor jullie woorden van troost
maar het is moeilijk te aanvaarden
dat mijn lieve schat nu in die donkere put ligt
ze was mijn hele leven
en niemand begrijpt dat ze zeggen het was toch maar een hond
(weten die veel)
nogmaals bedankt iedereen die me begrijpt
maddy

maddy, we voelen ons allemaal schuldig als we onze hond moeten laten inslapen. en echt maddy dat gevoel gaat over, je schuldig voelen is niet nodig, gelukkig kunnen wij zeggen het is tijd, je hond hoeft niet verder te gaan met pijn, ook een hond heeft gevoel, en weet ook dat jij het allebeste met hem,haar voor heeft.

denk dat het tijd voor hem was, een fantastisch leven bij je heeft gehad. zorg voor een goeie herinnering dat je een plekje hebt waar je rustig aan je hond kan denken. vergeten hoeft toch niet, een plekje geven.

en geniet nu van je nieuwe honden, hij kijkt mee, niet of jij het goed doet, nee gewoon over je schouder, kijken of jij het een plekje kan geven.

veel sterkte meid, met het verlies

en hier op het forum is er niemand die zegt, het was maar een hond, nee iedere hond is bijzonder, en daar mag om gerouwd worden. het is niet mis een maatje weg te moeten brengen.

willemijn.

en maddy, jouw lieverd ligt niet in een donkere put hoor, nee de honden die weg gaan bij ons, gaan naar een heerlijke weide waar alles is, ze hebben daar voldoende eten en drinken, en zijn verlost van pijn en ouderdom, ze hebben daar vriendjes en vriendinnetjes. dus niks donkere put.

en op een dag zie jouw lieverd echt weer terug hoor.

Ik zal ook de laatste zijn die zegt/denkt 'het was maar een hond'.
Dat doet héél veel pijn,als mensen dat zeggen,dat weet ik uit eigen ervaring,ik heb het gevoel dat mijn wederhelft weg is, en dat NOOIT ook NOOIT is , is onverdragelijk.Ik heb veel kennissen,maar echte, echte vrienden.....nee dat was en blijft mijn golden Westley voor mij.
Hopelijk zien we ze weer aan de andere kant?

het kan heel lang duren ligt ook aan wat vootband julie haden.
het is net zoals bij mensen de rouw periode kan heel lang duren en heel langzaam moet dat slijten.
wens je heel veel sterkte met het verwerken.
groetjes cocoflanel