Tja, de titel zegt het al... Maar dan geen bemoeizucht van anderen, maar voornamelijk van mijzelf.
Vóór Zoey wist ik niet veel van honden. Ik heb mezelf geschoold, heb informatie ingewonnen en ben bij een gedragstherapeut geweest voor het moeilijke gedoe van Zoey.
Ik weet nu best veel, al zeg ik het zelf...
zonder arrogant over te komen. En doe hopelijk wat het beste is voor Zoey.
Nu betrap ik mezelf er op dat het me nu ook veel meer opvalt wat andere hondenbaasjes "fout" doen. Vanochtend zag ik een schattig boomerpupje waggelen. Ik sprak de vrouw aan die met het pupje op pad was. Het beestje was nog maar 9 weken (zo cute!!
) maar de vrouw vertelde me trots dat ze al een uur gelopen hadden!
Ze vond het maar irritant dat het pupje steeds ging zitten en niet verder wilde lopen. Maarrrr... vertelde ze, dan trok ze flink aan de riem (slipketting) en dan liep ie wel weer dooor.
Ik kan me dan niet inhouden.. Ik MOET dan die vrouw vertellen dat 9 minuutjes per keer wandelen ruim voldoende zijn, dat een slipketting niet hondvriendelijk is en dat het pupje steeds gaat zitten, domweg omdat het moe is... Die vrouw keek me verontwaardigd aan en is doorgelopen..
Ook betrap ik mezelf er op dat ik vers vlees zit te prediken ipv brokken. Vooral als baasjes vertellen dat hun hond stinkt of zulke enorme drollen leggen..
Wat is dat toch, met andere dingen ben ik nooit bemoeizuchtig, maar als het hier op aan komt..
Hebben jullie dat ook?




3 doggies


















