Moeilijk..

Net een moeilijk telefoontje gemaakt naar de dierenarts.
Betreft inslapen over mijn franse bulldog..
Informatie opgevraagd hoe het gaat en alles wat er bij hoort....
Ik moest echt mijn tranen bedwingen.
Heb wel 15min naar mijn telefoon zitten staren,en dan moet de afspraak nog gemaakt worden..
Het is zo..zo verschrikkelijk moeilijk.
Ben zo bang om in een zwart gat te vallen,maar ik kan er niet meer omheen.

Een korte schets(had hier al een topic over gemaakt,maar dan is het wat beter te begrijpen).
Bouncer heeft al jaren lang last van jeuk. Veel medicatie voor gehad,en ander voer,maar niks helpt.
Hij heeft een rughernia,wat helaas niet meer te opereren viel....
En al ruim 2jaar last van zijn oren,ook van alles voor gehad,vorig jaar aan geopeerd(zijn oor zat vol bulten) maar het is harder en meer teruggekomen dan dat voor heen was.
En sinds 2 dagen hangt zijn oor , dus het word alleen maar slechter.

Ik kan hem laten opereren aan zijn oren,maar...Dan word hij doof,en alles opgeteld bij elkaar kan ik hem dat niet aan doen,en wil ik dat niet..Doof..Hernia..altijd maar jeuk..Dat is toch geen hondenleven meer ..

Het is zo hard en oneerlijk!! 

Is het erg,en ik durf het haast niet eens te typen....maar...Is het erg als ik denk dat het voor beiden ook     goed zal zijn..? Een soort opluchting,al is dat niet het goede woord....

Ik bedoel..Hij laat alles lopen,en elke dag in en uit is mijn huis ondergeplast en gepoept....Ik ben daar altijd wel een beetje gestresst van...En dit weegt niet mee in mijn keuze,absoluut niet. Ik heb er voor gevochten samen met Bouncer dat we dit aankonden,maar niks zit mee voor hem...Echt helemaal niks.

Ik weet verder niks meer te typen..Het is gewoon k*t allemaal .

Alvast veel sterkte!
Het is idd geen makkelijke keuze, wij hebben dit jaar in april ook zo een keuze moeten maken.
Je hart breekt gewoon maar als ik het zo hoor is dit wel beter voor je hondje, als hij nu zoveel afziet.
Op zulke momenten mag je niet aan jezelf denken maar aan je hond, als je alles al hebt gedaan en niets helpt...

Hallo lieve linda.
Ik weet dat je hier een topic eerder over had geopend, en je hebt daar ook al verschillende visies op gehad van medeforummers...ik vind het erg voor je, en ik denk  dat ook jouw onderbuikgevoel je wel zegt wat je moet doen in het belang voor je allerliefste...elke dag samen te zijn op deze manier voelt ook als een innerlijke strijd, mijn gevoel zegt dat je beter een knoop kan doorhakken waar je niet aan wilt denken, maar wel het beste is voor je bulletje, houden van betekent ook loslaten, hoezeer dat ook doet !
veel sterkte !!

dat zijn de weinige momenten van 'een teken van leven' waar we ons graag aan vast willen houden, tegen beter weten in...we zijn er voor als het moment daar is !

Zo'n beslissing is enorm moeilijk!Maar als je voor jou gevoel alles hebt gedaan wat mogelijk is en je denkt dat hij er onder lijdt dan is laten gaan misschien de beste keuze.
Niemand kan voor jou die beslissing nemen.

Maar is er getest op zijn allergieën?
Weet je waarvoor hij allergisch is?

Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe voor de aankomende tijd.

Iets dergelijks heb ik ook meegemaakt met mijn Gizmo, maltezer, en ze had cushing.Op een gegeven moment kreeg ze toevallen en liet ook steeds vaker urine lopen.
Ik heb het nog gerekt maar zag wel dat ik egoïstisch begon te worden.
Gizmo was aan haar eind en ik moest de knoop doorhakken.
Ik had toen zaterdag een afspraak gemaakt voor de maandag erop maar zondag kon ik het niet meer aan en heb meteen gebeld, en heb de dierenarts thuis laten komen en die heeft mij super fijn geholpen.
En ... ik was verdrietig, .... heel verdrietig, .... maar ook heel opgelucht, en ik wist gewoon zeker dat dit het beste was voor ons allemaal maar vooral voor Gizmo.
Echt meid, ik denk ook dat dit beter is, als het geen dierwaardig bestaan meer is, maak dan een keuze voor hem en geef hem wat jij voor hem kan beslissen!!!
Ik weet ... het is heel moeilijk!
Sterkte.