
ik heb faith vorig jaar september uit het asiel gehaald, en het werd me al heel snel op pijnlijke wijze duidelijk dat zij niet met honden kan(behalve max heb ik nog geen hond gevonden die ze accepteert).de 2de week dat ik haar had, trok ze haar riem kapot, en greep een shi-tzu reutje, dat helemaal niets deed, en daardoor liep ik zelfs een nekhernia op.
ik heb van alles geprobeerd, afleiden met iets lekkers, negeren, stemcorrectie, enz, maar faith bleef vrolijk rukken en trekken om aan te kunnen vallen. blaffen deed ze zelden, maar grommen des te harder.
vanmorgen liep ik met haar bij het uitlaatveldje, en er kwam een vrouw aan met een mechelse herder, ook een teef. ik deed net of ik gek was(kleine moeite voor mij), en bleef vlakbij die vrouw lopen.
faith keek een keer verstoord op, en snuffelde verder.
de vrouw begon tegen me te praten, dus we stonden vlakbij elkaar, natuurlijk hield ik faith's lichaamstaal heel goed in de gaten, want ALS ze gaat, gaat ze voor een goeie, en is ze moeilijk te houden voor zo'n oude muts.
zo'n beetje alle haren op haar lichaam stonden overeind, maar ze deed NIETS, en snuffelde verder op het gras.
toen we uiteindelijk verder liepen, heb ik haar flink beloond, want ik was trots op mijn meisje!
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "best trots op mijn faithje" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
3 doggies 
Haren recht op is opwinding, maar dat snuffelen op de grond kan naast het feit dat er lekkere geurtjes op dat veld zijn ook een kalmerend signaal zijn naar die mechelaar! Dus je mag zeker trots zijn 
3 doggies 
geweldig ik denk dat ze dan toch meer vertrouwen in alles krijgt al vond ze het wel heel spannend ze heeft zichzelf en misschien de mechelaar kunnen kalmeren.
Ik heb bij Lola, die heel gevoelig is voor lekkers, ook regelmatig snoepjes gestrooid (en nog andere kalmerende signalen gebruikt, afhankelijk van de situatie) om haar te ontspannen in voor haar spannende situaties. En als dan het moment komt dat ze zich zelf kan ontspannen dan voel je je als eigenaar van de hond helemaal trots dat ze doorheeft dat er ook andere oplossingen zijn dan in de aanval gaan.
Dappere Faith ![]()
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "best trots op mijn faithje" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?