"
Wat erg!! Ja wij zitten met hetzelfde.
Moet wel vertellen dat als het nog 1x misgaat ik er perdirect mee stop.
Ik heb de darmen gezien op de film en ik gun dat mijn ergste vijand niet eens.
Het is wel erg lastig om te meten of jesca pijn heeft aangezien ze een rasechte boxer is....
Maar als ze bloed poept weten wij wel hoelaat het is.
Natuurlijk geven we het wel kans om te herstellen dus het wil niet zeggen dat als ze 1 dezer dagen wat bloed poept wij al opgeven. Maar als het een half jaar weg blijft ofzo en het komt dan terug in ernstige vorm wij wel de beslissing gaan nemen ja. Erg moeilijk maar een beestje met ALTIJD pijn en last is ook niks toch? "
Bij onze Romeo was het ook een autoimuunziekte.
Hij had regelmatig, zijn leven lang, last van pijnaanvallen. Die duurden soms een hele dag en nacht... echt vreselijk.
Maar tussendoor was hij in topconditie, en een hele blije hond die genoot van het leven.
Het hele verloop zal ik je besparen, maar op een bepaald moment zat er een stukje kluif vast in zijn darmen (verteerde niet goed) en toen hebben ze hem helemaal leeg gemaakt, en alles bekeken. Het gekke was dat er niets raars aan de darmen te zien was bij hem, en ook niet aan de maag.
Toch had hij telkens enorme krampen. Bepaalde voedingsmiddelen triggerde dit.
Op het laatst kon hij alleen nog maar geweekte Yarrah brokjes eten, de glutenvrije kip/rijst.
Als hij ook maar iets anders binnen kreeg, zelfs een druppeltje vleesvocht, dan ging het helemaal mis.
Ze hebben nooit kunnen achterhalen welke autoimuunziekte het was. Wel geloof ik dat wij precies op het juiste moment de keuze voor hem maakten.
Er kwam een dag (nadat hij al twee hevige buikoperaties had gehad binnen vier dagen..) dat hij ineens twee hele weken elke dag krampen had.
Toen zijn we naar de dierenarts geweest, eigenlijk al met het gevoel om hem te laten gaan.
Maar we hebben hem nog een kans gegeven met prednison, en ik ben blij dat we dit deden.
Hij heeft nog twee maanden pijnvrij mogen zijn.
Toen het op die zondagavond mis ging, wisten we allebei dat dit het moment was. Het deed zeer, maar we hadden er vrede mee.
Romeo had pijn, erg veel pijn, en toen hij in slaap zakte zagen we de pijn uit hem wegtrekken en hij was ons dankbaar.
Ik heb het niet als vervelend moment ervaren, wel als heel pijnlijk voor ons, omdat het defenitief over was.
Maar voor hem was het precies het juiste moment.
Ik hoop dat jullie lieve meid ook nog een paar mooie maanden mag beleven zonder pijn, dat verdient ze minimaal!!!
Liever zelfs nog wat járen, dat is nog veel beter natuurlijk.