" Helemaal mee eens Ilona!
Mijn honden zijn ook wel eens goed op hun nummer gezet door een oudere hond. Als zij bijvoorbeeld met een tikkie teveel arrogantie op een 10 jaar oude Mechelaar afstuiven, dan ga ik niet gillen als ze een knauw krijgen. Wij moeten dan ook gewoon begrijpen dat ze volgens hondennormen, gewoon onbeschoft waren. Honden kunnen elkaar in een gezonde situatie, prima opvoeden!
Er is zeker niet direct reden tot paniek en als hondeneigenaar is het mijns inzien, belangrijk om deze situaties te leren herkennen en begrijpen.
Even iets anders... wat erg dat je broertje jouw hond mishandeld heeft. 20 jaar geleden heeft mijn broertje dit ook gedaan bij onze katten (nog in de ouderlijk huis) Hij sloot ze op in keukenkastjes, hield ze onder de kraan, wikkelde ze in plakband, heel wreed allemaal!
De katten zijn geadopteerd door een tante omdat ze niet meer in huis durfde te zijn als mijn broertje er was.
Mijn broertje moest uiteraard in therapie.
Mag ik vragen of jouw hond erg beschadigt is door wat hem is aangedaan? "
Dat mag...
Sasja is gebruikt als boksbal...
Broertje komt geiriteerd thuis en reageerd al zijn frustratie's uit op beide honden.
(Toen leefde Banjer ook nog)
Schoppen...drijgen..slaan tegen de kop aan...(zelfs met stale neuzen in de schoenen nog gewoon schoppen)
En nog dingen waarbij ik een vermoede heb, maar het niet zeker weet.
Ik weet wel dat het er soms zeeer lelijke dingen zijn gebeurd die het daglicht niet kunnen verdragen.
En neem daarbij dat Sasja al bij ons gekomen was vanuit een plek waar ze OOK AL mishandeld was.
Banjer..hetzelfde verhaal...ook gekomen waar die mishandeld was.
Banjer is zelfs geslagen elke dag terwijl die zware reuma had en pijnstillers kreeg.
Wat deden deze honden??? Vrolijk iemand begroeten alleen lopen 2 grote honden nog wel eens in de weg als ze echt vrolijk zijn.
Het ergste is nog dat ik blij was dat Banjer ingeslapen was bij de DA zodat mijn broertje deze hond geen pijn meer kon doen.
Geen ''gewoon'' verdriet van het gemis van je lieve hond (of ander huisdier) omdat het ''tijd'' is.
Ik had eerst het hele verhaal op mijn profiel neergezet, maar deze een paar maanden geleden verwijderd omdat ook ik verder moet met mijn leven.
Mijn broertje is niet meer in mijn leven en ik wil niks meer met hem te maken hebben.
Je kan veel dingen doen..maar blijf van mijn huisdieren af.
Nee...ik kan het niet helemaal vertellen zonder compleet woest te worden.
Laten we het er op houden dat alleen een zieke persoon zonder empathie dit alleen kan doen.
Sasja is er inderdaad flink beschadigd door.
Ze leert NU PAS hoe het is om een normale huishond te zijn.
Ze is nu 8 jaar...en nu pas zitten we in een normale omgeving.
(Nadat ik vanuit het ouderlijk huis op mezelf ben gaan wonen waren er helaas ook een paar mensen in mijn buurt die vonden dat zij het hoofdrecht hadden op de straat en zelfs tegen mij riepen dat mijn hond vals was.)
http://www.hondenpage.com/hondenforum/89314/1/bonje-met-andere-hondeneigenaar-in-mijn-straat..php
Nu zit ik 2 maanden op een nieuwe plek...en ik zie Sasja helemaal opbloeien.
Hier heeft ze zelfs een hondenspeelmaatje.
Een Mechelse Herder uit werklijn...(over veel energie gesproken...een ADHD op 4 poten met een zeer hoog knuffelgehalte

)
1,5 jaar oud...en ook een vrouwtje.
Maar hoe dan ook...IEDEREEN...zag gelijk dat Sasja niet agresief was, maar wel enorm gestresd.
Nu iedereen dit weet en Sasja ook lekker hond laat zijn...is er helemaal niks aan de hand.
Die 2 lopen met elkaar te stoeien, spelen en rennen zelfs samen achter de bal aan.
Gaat helemaal goed.
Het enige wat ik van haar wil is dat ze een Happy HouseDog word.
Ze is NU zo relaxt dat ze aan haar 2de jeugd begint...
Ik laat haar lekker gaan....Sasja begint haar ware aard te tonen.
Ze begint eindelijk de sosiale hond te worden waarvan ik altijd wist dat in haar zat, maar nooit de kans kreeg om eruit te komen.
En wat wilt ze?
Een plek om te rennen, achter de bal te jagen, een duidelijke en liefdevolle baas die ook leuke dingen wilt ondernemen.
tja...ik weet dat het allemaal hoog zit bij mij...
Ik kan haar NU PAS trainen tot de hond die ik graag zie en waarvan ik weet dat het haalbaar is bij haar.
En dat komt wel goed.
Maar dan komt er dus zo'n muts langs die denkt dat de hele winkel van haar is.
Nee..dat pik ik niet.
De winkel is van de winkeleigenaar en verder een openbare ruimte waar je gelukkig met je hond naar binnen mag.
Dan gelden binnen dezelfde regels als buiten op straat.
Ik weet hoe mijn hond reageerd..en hou altijd gepaste afstand.
En de gepaste afstand word ook steeds kleiner.
Waarbij er 3 jaar geleden de afstand op 15 meter lag...(terwijl ze geslagen werd zonder dat ik het wist) licht de afstand nu op 2 meter...als de andere hond dominant is.
Dat vind ik al een hele verbetering...en toen wist ik er nog niks van.
Ik heb diverse gedragsdeskundige ermee afgelopen, diverse dierenartsen bezocht..(mischien iets medisch??) Gedragsdeskundige vonden haar agresief.....dierenartsen konden niks medisch verkeerd vinden....
Ze is helemaal doorgelicht...niks lichaamelijks...blijkt het mn broertje te zijn.
Nee...ik ben het beu..ik weet hoe mijn hond aanvoelt...
Ze is niet agresief...gestressd wel..maar niet agresief.
Daarom gaat het met Ringtraining nu ineens wel goed.
waar het 2 jaar gelden totaal mis ging...gaat het nu ineens supergoed
(Nu ook zitten we bij een andere KinologenClub...)
Nieuwe omgeving en nieuwe ronden en nieuwe kansen.
NU valt ze niet onder Agresief...maar onder Lichte Gedragsproblemen....wat een omslag.
Dat komt wel goed met haar.
Ik durf te wedden dat binnen 6 maanden ik een totaal andere hond heb in de omgang dan nu.
Ze loopt nu ook los in mijn huis...heeft ze altijd gedaan...nooit een Bench gebruikt...
Ik heb Sasja nu al minimaal 4 jaar onder mijn vleugels..(het ouderlijk huis meegerekend).....en in de laatste 2 maanden heeft ze haar eerste koekje gejat in een dierenwinkel....ze heeft voor de eerste keer iets gesloopt...(de deurmat)
Niks gegeten...alleen aan stukken gescheurd!!
(anders stond ik gelijk bij de DA)
Voor andere mensen mischien een rare opmerking..maar ik zie een hond die eindelijk zichzelf durft te uiten.
Ze laat verder ALLES met rust.
De kussens van de bank zijn heel....(alleen van de plek gestoten)
Niks is gesloopt.....in het ergste geval mischien per ongeluk de waterbak omgestoten...
(tot nu toe ook maar 1 keer gebeurd)
Nu moet ik ook toegeven dat ik zeer veel te danken heb aan mijn buurvrouw.
Zij zag al gelijk dat Sasja niet agresief was..maar extreem gestesd.
Ik wist dit al...maar andere mensen zagen het anders..
Daarom vind ik het zo jammer dat de stempel agresief zeer snel gegeven is.
Zij heeft ook een hond..en dezelfde dag nog..(na een paar interactie's van mij en de buurvrouw)...lopen haar hond en de mijne vrolijk achter dezelfde bal aan.
Niks..geen enkel probleem...bij kleine irritaitie's lossen ze het zelf wel op, maar als ik (of de buuf) merkt dat het drijgt uit de hand te lopen, grijpen wel gelijk in.
Ik loop weer door te drijven in mijn emotie's.
Maar dit is mijn leven.
(Helaas was ik ook een afreageerplek van mijn broertje

totdat ik zij dat ik HELEMAAL NIKS MEER met hem te maken wilde hebben.)
Pas nu?? Sasja begint voor het eerst in haar leven zichzelf te worden...en ik moedig dit alleen maar aan.
Wat is er mis met een hond die lekker in zijn vel zit?
Als Sasja de ruimte en tijd krijgt om zichzelf te zijn, zal zij honden die dominant zijn gewoon negeren en haar neus ophalen.
Ik los het wel op en neem de situatie over...
Sasja is wat je noemt een zeer gestressde hond...normale behandelingen hielpen niet bij haar.
Maar omdat ik altijd eerlijk ben gebleven in onze omgang heeft ze gelukkig allang door dat ik haar baas ben en zorg voor haar veiligheid.
Maar het is lastig om voor de veiligheid van een hond te zorgen als deze geslagen word zonder dat je het weet en zichzelf veilig te voelen in hetzelfde huis.
Oeps...weer een verhaal neergehangen...
Het zit ook hoog bij Sasja...dat kan ik merken aan haar zeer heftig dromen om dingen te verwerken.
Sasja is ENORM beschadigd door alle misbruik.
Ik vind het ook GRUWLIJK hoe jou broertje met deze katten is omgegaan..dit is gewoon niet menselijk.
(Maar helaas wel herkenbaar in de omgang door mijn broertje)
Ik hoop dat je katten een gelukkig leven hebben kunnen leven bij jou tante.