Wonden na vechten

Heb 2 mechelse herders van bijna 4 jaar oud (broertjes). Soms vechten de honden met elkaar. Ik haal ze dan snel uit elkaar maar vaak is het kwaad al geschiedt. Op 1 of andere manier heeft de grotere hond altijd meer beschadigingen dan de kleinere dominante hond.
Nu heeft de kleinere hond (Lex) de grotere hond (Nero) weer eens flink gebeten in zijn achterpoot met als gevolg dat er een scheur in het vel van zijn achterpoot zit, best wel groot, de onderliggende spieren zijn te zien. Geen bloeden maar er hangt nu wel een lapje vel los. Nero houdt het goed schoon en ik smeer ook 3x per dag een ontsmettende zalf erop. het ziet er verder goed uit. Verder is het uitlaten van Nero beperkt tot het lopen , en geen sporten meer (stokken/ballen gooien enzo), in ieder geval zolang de wond niet geheeld is.
Ik vraag mij af of ik dit goed doe, of dat ik toch niet naar de dierenarts moet gaan. Probleem is dat hij zeer bang is voor de dierenarts (gezien de laatste 2 bezoeken) en dan onhandelbaar wordt. Om alleen al te laten kijken naar zijn wonden moet hij verdooft worden..... Daarnaast, heel eerlijk, zijn zo'n verdoving en de hechtingen niet bepaald goedkoop, pakweg 400 euro steeds incl de bijbehorende antibiotica.
Doe ik er goed aan de wonden vanzelf te laten helen, uiteraard goed in de gaten houdens dat de wonden niet infecteren, of moet ik elke keer naar de dierenarts hiervoor ?

naar de da ermee.... die heelt niet mooi uitzichzelf

Je moet hier zeker mee naar de Dierenarts gaan.

Als je spieren kunt zien is 't geen wond die je zelf gaat behandelen zonder dat een da ernaar heeft gekeken.
Althans, da's mijn mening.
W.b. de angst voor de dierenarts, wat gebeurt er dan?
Misschien dat de da wil meedenken aan een wat gezondere manier om je hond te kunnen behandelen?
Ik neem aan dat je met verdoven bedoelt dat hij even in slaap wordt gebracht?

Verder, voor latere zorg,  is het misschien goed om te kijken naar de oorzaak van het vechten tussen je honden, als dat dit soort problemen oplevert. Misschien een deskundige erbij halen voor advies?

De wond zit aan de binnenkant van zijn poot, de plek is ook normaal niet te zien dus.
Als er een lidteken achter blijft is dat niet zo erg, denk ik.
Nero moet inderdaad in slaap gebracht worden, anders is hij niet behandelbaar. Nero is erggggg sterk, normaal heel lief voor iedereen maar soms wat zenuwachtig en dan gaat het mis (tussen hem en zijn broertje, maar ook bij de da). Ik heb het idee dat Lex zijn broertje wil corrigeren en dat er dan een gevecht ontstaat.

Ik heb al eens gedacht om de beide honden te laten castreren, maar het idee alleen al....
Hoe is jullie ervaring met chemische castratie ?

ik heb hier ook 3 mechelse herders die elkaar nog wel eens een wond bezorgen, maar dat zijn altijd hoektand wonden, dit betekent dat de wond open staat en de huid dus opengescheurd is, ziet er altijd vies uit,lijkt ook best diep is het soms ook. maar ik ga er nooit mee naar een dierenarts. Zolang de hond het zelf schoon houdt en jij kan het schoon houden is het het beste om de wond van binnen uit te laten genezen. Dit proces duurt ongeveer 2 weken. Het voordeel is dat het vuil wat erin zit eruit kan. je hebt dus weinig kans op ontstekingen. Als de wond niet bloed en het ziet er rustig uit dan ben ik iemand die niet naar de DA gaat. ooit bij de eerste keer dat het gebeurte ging ik wel naar de DA die deed niks aan de wond maar gaf wel een AB kuur. Inmiddels ben ik heel wat wondervaringen rijker en weet ik dat als je hond gewoon gezond is en de plek is schoon te houden. dan is het het beste om de natuur zijn werk te laten doen. Omdat zo'n wond meestal door een tand is gemaakt is hechten niet goed want dan sluit je het vuil op. en een AB kuur is ook niet goed. Ik zou alleen een Ab kuur geven als er een ontsteking zit, zit de ontsteking erniet waarom dan die troep preventief geven.

De mijne is chemisch gecastreerd maar er is werkelijk niks aan zijn gedrag veranderd, dat is natuurlijk voor elke hond verschillend. De chemische castratie is ook maar tijdelijk, ik heb gekozen voor een werking van 6 maanden maar er bestaat ook een variant van een jaar. Als je geen fok plannen hebt zou ik definitief laten castreren, ik heb voor chemisch gekozen (moest door medische noodzaak) omdat ik een reu zonder ballen niet mooi vind maar door die chemische troep zijn de ballen gekrompen tot Jack Russel formaat, ook geen gezicht. En misschien eens nadenken over een verzekering voor de honden? Als je ene hond steeds onder narcose moet dan lopen de rekeningen aardig hoog op inderdaad... Ik ben verzekerd en ga zelfs voor een scheet die dwars zit naar de dierenarts, de rekeningen worden allemaal netjes vergoed op een klein deel van de eigen risico na. Dus ja, ik zou zeker met die wond naar de dierenarts gaan en ze ook beide definitief laten helpen. Succes met de broertjes!

zo, meteen maar aangemeld.

Kita, dank voor je antwoord. dat is precies de bevestiging die ik zocht.....  Inderdaad, altijd wonden door hun scherpe hoektanden. Ik maakte vroeger de fout de honden bij hun hoofd uit elkaar te trekken als ze weer eens vochten, maar sinds dat ik daardoor twee keer zelf beschadigd ben (wederom die hoektanden, bijten doen ze niet echt naar mij of anderen) pak ik er nu 1 aan zijn achterpoten en trek hem weg.

Waarom die troep geven als het niet nodig is. Zo geef ik ook nooit meer een wormenkuur. Eigenlijk op advies van een da die elk half jaar de uitwerpselen onderzoekt op ziektes en wormen. De honden eten elke dag vers (diepvries) vlees, aangevuld met brokken. De da vertelde mij dat de zuurgraat in hun maag daardoor zo hoog is dat wormen er direct door sterven.  

Wat denk jij over (chemische) castratie ? Lees erover dat hun gedrag naar andere honden toe dan meestal beter wordt.

Naar mijn weten moet een opengescheurde huid, waarbij je de spieren eronder kan zien, altijd gehecht worden. Hadden wij bij onze vorige hond ook, daar was een nagel van een andere hond door zijn oksel gegaan, de huid opengerijt, spieren eronder zichtbaar. Wij zijn direct naar de da gegaan die blij was dat we waren gekomen want zoiets heelt niet uit zichzelf. Dat zou dus ook mijn advies zijn, alsnog je dierenarts ernaar laten kijken, tenzij je er heilig van overtuigd bent dat de gescheurde huid uit zichzelf weer aan elkaar komt vast te zitten... jammer dat je hond zo bang is, maar ik denk toch dat het nodig is. :(

Mijn reu heeft geen ballen, maar geen hond ( of mens ) die daar op let, hoor. Mocht je je er echt aan storen, maar wel tot castratie over willen gaan. Er zijn kunstballen op de markt

Eens met het hele bericht van Santa (scheelt mij typen).

Als je spieren kunt zien moet je (in mijn ogen) écht even naar de dierenarts.
Ik neem tenminste aan dat je dat voor jezelf ook doet, mocht je zelf zo'n wond hebben?

Sabine,
Een verzekering voor mijn honden zal niet werken. Behalve dat erfelijke ziektes niet vergoed worden, vallen wonden ook vaak buiten de verzekering, zo is mij verteld door de da.
Nee, ik heb geen plannen om met de honden te fokken, het zijn weliswaar stamboomhonden, maar nee.
Dit is wat stond op een andere website ;
Hedentendage wordt castratie vaker gebruikt om ongewenst gedrag van een reu te onderdrukken. Indien de hond agressie vertoond naar andere honden dan is het verstandig om niet te lang te wachten met castreren. Dit gedrag wordt namelijk ook een gewoonte en zal dan ook na een castratie minder snel verminderen. 
Tja.....

De informatie van jouw da w.b. vergoedingen klopt volgens mij niet.
Bepaalde rasgebonden / erfelijke afwijkingen ok, maar als je een hond een wond heeft, wordt dat gewoon vergoed. Het kan wel zo zijn dat je verzekering, mocht er een andere hond bij betrokken zijn, de schade wil verhalen op de eigenaar van die hond.

Verder heb ik destijds begrepen op de cursus dat nestgenootjes bij volwassenheid vaker voor problemen kunnen zorgen, omdat ze hun plaats t.o.v. elkaar kunnen blijven zoeken.
Ik ben geen deskundige, dus verder hou me hier fris van, het zal soms ook goed gaan, maar ik begreep dat het wel een risico is. 
W.b. castratie, ze zijn bijna 4 jaar oud, dus ik denk ook dat dit gedrag al aardig is ingesleten, en een castratie weinig zal doen.
Je zou een chemische kunnen proberen, maar moet je ze dan beiden laten doen? Dat weet ik niet. 
Ik zou vóór deze stap te nemen eerst een gedragsdeskundige raadplegen, misschien dat je met wat handvaten al een heel eind komt.
Je zou dan ook kunnen trainen op het dierenartsbezoek, het zal nog wel vaker gaan gebeuren dat je erheen moet,  dan zou ik daar gericht op gaan oefenen,  want wat als je niet anders kunt, omdat je hond zo ernstig ziek of gewond is?
Ik heb overigens geen ervaring met chemische castratie, wel met de 'echte' castratie.

Mijn Duitse herder is chemisch gecastreerd op aanraden van de DA nadat ik van een GT het advies had gekregen hem te laten castreren. Bij Spencer merk ik geen verschil in gedrag. Al het gedrag wat is verbeterd is door training gekomen. Het enige dat je merkt, ziet, is dat zijn ballen zijn verkleind.

Als ik jou was zou ik een chemische castratie laten doen, beter dan definitief. Weg is weg
Misschien een idee om een GT erbij te halen. Die zien het geheel door een andere bril als die je zelf op hebt als baasje. Zij kan dan ook kijken of het beter is om een of beide honden te laten castreren.

Wij hebben hier vorig jaar een flinke open wond gehad.
Deze was gehecht maar helaas te laat, de huid en de hechtingen lieten weer gewoon los.
De wond zo'n 10 bij 10 cm moest dus vanzelf dicht groeien.
Overigens waren hier ook de spieren zichtbaar.
3x daags schoon spoelen met badedas of betadine shampoo daarna een flinke laag zalf erop.
Wij hadden hiervoor Dermiel zalf, dat is een soort honing zalf.
Deze zalf is bij de dierenarts te verkrijgen.

Om je uit de droom te helpen...castratie is zeer zeker geen garantie voor gedragsvermindering. Ook na castratie valt er nog heel wat te bepalen. Er zelf bovenop zitten en zo'n situatie niet uit de hand laten lopen, lijkt mij een oplossing.

Ik heb geen ervaring met chemische castratie wel heb ik vorig jaar onze reu op 5 jarige leeftijd laten castreren en ik kan je zeggen dat het wat dominantie betreft zeker minder is geworden.
Ik merk dus wel degelijk een groot verschil ondanks dat dominantie en gedrag niet de rede was van de castratie.

We zijn nu 2 weken verder na het ontstaan van de wond.
Na heel veel lezen op verschillende forums heb ik de wond 2 x daags behandeld met Bach Rescue Cream, http://www.bachrescue.nl/con_rescue_cream.asp.
En het resultaat mag er zijn. De wond is geslonken van 4 x 4 cm naar nu nog maar 1 x 1 cm.
Geen ontstekingen en geen andere bijwerkingen. Wel even rustig aan gedaan met uitlaten (geen balletje / stok gooien voor hem). Naar wat ik merk heeft hij er nu bijna geen last meer van, hij blijft de wond nog wel schoon likken maar heeft verder geen pijn meer. Na het aanbrengen van de zalf blijft hij er zelfs een uurtje helemaal van af.
Blij.

Over de castratie, daar ben ik nog niet uit.

Ik zie dat de wond al bijna geheeld is, mooi zo!

Wat betreft de castratie.. Als je er niet zeker van bent; doe dan eerst een chemische castratie, als het een hormonenkwestie is zou je dan verschil moeten merken, maar inderdaad, het kan ook zo zijn dat het ingesleten gedrag is,.. In dat geval zal je geen verschil merken en weet je dus dat je dat eruit moet trainen.. Hiervoor kan je dan een gedragstherapeut inschakelen om je de goede handvatten te geven...

ook nog laat wakker, tja.

Ik overweeg nu inderdaad chemische castratie. Maar je hoort over heel verschillende tijdsduren (van 6 maanden tot 1,5 jaar) per injectie, en ook over heel verschillende kosten (tussen 37 en 170 euro).
Wie kan hier meer over vertellen ?

Haha ja ik ben ook nog laat wakker, ben een aantal dagen vrij, dus dan kan het ook.

Wat betreft de kosten van chemische castratie zal je even bij je dierenarts moeten vragen .. Elke dierenarts heeft zijn eigen prijslijst, dus het kostenplaatje verschilt natuurlijk..
Dit is wat ik via google vond:
http://www.sterilisatiehond.com/chemische-castratie-hond/

Er staat precies hoe en wat.

Misschien dat je daar iets aan hebt?

Als je zou gaan castreren dan moet je daarmee het onderlinge verschil (meer dominant-minder dominant) groter maken, dus bij reuen zou dat inhouden dat je de minst dominante laat castreren (neemt het testosteron weg en maakt de hond minder drive heeft om dominant te zijn). Zorg ervoor dat je wel zeker weet dat diegene de minst dominante is want anders maak je het verschil juist kleiner en zullen er vaker gevechten uitbreken!!

de honden gewoon apart houden.
2 broers houden is gewoon een slecht idee, geen idee waar de fokker met zijn verstand zat om je 2 pups mee te geven.

mijn honden niet verzorgen zou nog niet in me opkomen dus ik ging er gewoon mee naar de dierenarts.

Jij wil ze perse samen houden en laat ze keer op keer vechten. draag er dan ook de gevolgen van.

Ik zou niet weten waarom dat niet kan.
Ik heb hier 3 ongecastreerde reuen.
En altijd gaat dat goed..
Ik denk dat er bij TS een rangorde probleempje speelt.
Ze weten eigenlijk niet wie de baas is.
Ik denk dat een GT uitkomst bied zodat TS de baas is..

broers?

Nee, geen broers, maar dat kan geen verschil maken.
De kans op vechten zou dan juist groter moeten zijn..

Dat maakt alle verschil.
ik laat ze ook prima samen. De nestbroers niet, tenzij ik nog een stukje van het huis van mijn DA zou willen afbetalen.

Het is overdreven te zeggen dat ze veel vechten met elkaar.
Het gebeurt eerder in de situatie waarin de honden opgewonden zijn bijvoorbeeld vlak voor het naar buiten gaan, dan is er wat spanning en moet je goed opletten. Zo gaat het 6 weken goed en dan opeens knokken ze. Is ook niet altijd bijten, meer op elkaar liggen en hevig blaffen.
Krijg je dat er uit met gedragstherapie ? Gedeeltelijk wel denk ik, en dat probeer ik ook. Rustig laten zitten en wachten totdat wij aangekleed zijn en de riem omdoen. Ze luisteren echt wel goed hoor, soms alleen beetje nerveus en dan gebeurt het.

 Hoe bedoel je, niet verzorgen ? Ik verzorg ze uitermate goed, ze zijn ook heel gezond. Veel buiten en dan intensief spelen met hun, veel (diepvries)vlees en op zijn tijd een grote schenkel en veel aandacht. Hebben nooit last van wormen door deze manier van voeding. Alleen het gedrag ondeling laat soms een beetje te wensen over.

Ik denk dat je met een GT een heel eind komt..
Zijn er misschien signalen die je niet opvallen voor het gebeurt?
Daar kan een GT mee helpen..