Kleine stapjes, maar ben zo blij :D

Kiya is nu bijna 6.5 maand en erg aan mij gehecht. Ik wil niet zeggen dat het altijd goed zal gaan, maar vandaag stond ik echt versteld. Zat al tijden met m'n handen in het haar en wist niet meer hoe ik het aan moest pakken i.v.m het alleen laten van haar. Ze begon namelijk meteen te piepen en te blaffen als ik de tussendeur naar de gang dichttrok. Ik heb toen besloten om haar uit de bench te laten, gewoon los in de kamer, omdat ze echt panisch werd in de bench als ze alleen was..

Het was vaak dat ik 2 minuten weg was en toem weer terug moest omdat ze dan eindelijk even stil was, maar meer dan 2-3 minuten werd het nooit. Ik zag het echt even niet meer zitten. Maaaaar...vorige week kon ik opeens 12 minuten weg (stond op de gang, maar had m'n jas aangetrokken, sleutels gepakt en deur dichtgedaan)...na 12 minuten begon ze te blaffen en ben toen ze stil was weer naar binnen gegaan.
Vandag ging ik het weer oefenen en ik was erg benieuwd...en wat denk je?? ze is gewoon 25 minuten stil geweest!! (ik ging voor de 15 minuten, maar had nog geen geblaf gehoord, dus bleef gewoon wachten, was wel benieuwd) ik keek even stiekem door het raam (Taiko zag me toen) en ze lag gewoon rustig in haar mandje!! Ik ben zo blij!
Het is misschien nog maar kort, maar ik heb er nu weer vertrouwen in dat het wel goed komt, zij het dan met kleine stapjes.

Hartstikke goed 

..., de aanhouder wint '