Emi is vorige week vrijdag gebracht. Ze is hier dus nog maar net, maar ze hoort er al helemaal bij! Helaas was het geen liefde op het eerste gezicht tussen haar en Kaleo, maar goed... hormonentijd, heftige veranderingen in woonsituatie, dus wel een beetje begrijpelijk dat ze van slag was.
Gelukkig gaat het elke dag beter tussen haar en Kaleo. Marguerita en Colleen zijn al helemaal idolaat van haar en volgens mij zij ook van hun. Het eerste wat Emi 's morgens doet is de dames goede morgen wensen als ik op hun kamer het licht aan doe. Emi had eerst een plekje voor haarzelf in de bench gemaakt, daar had ik haar hondenkussen ingelegd die ik van haar vorige eigenaar had meegekregen. Dat plekje heeft ze inmiddels verruild voor een nog lekkerder plekje... naast me in de bank
Elke dag merk ik dat ze in haar houding veranderd. Eerst mocht je haar gerust aaien, maar ze had echt een wantrouwende blik in haar ogen. Wat haar situatie hiervoor precies is geweest weet ik niet, maar ze had wel een goede band met de eigenaar (waar ze door omstandigheden een tijd niet bij heeft gewoond, maar bij zijn ex). Toen ze hier net was heeft ze toch wel tien minuten of zo om hem gehuild. Gelukkig begint haar blik te veranderen en toont ze meer en meer trekjes van een basenji die zich comfortabel voelt. Ze loopt nu ook veel parmantiger dan toen ze hier net was. En ze heeft een nieuw spelletje ontdekt... volg het vrouwtje
Ze loopt dus de hele tijd achter me aan als 'Zwaan kleef aan'. Maar goed... ze is een lekkere tut en we zijn allemaal blij dat ze er is. Ze liggen nu allebei lekker te





3 doggies

Ze is 7 jaar en is overgebracht vanuit Berlijn. Als ze ondeugend doen - de B's - dan roep ik dus: "Nee, nee!" tegen Kaleo en "Nein, nein!" tegen Emi 

