Wat vreselijk jammer!

de hond zit in hetzelfde asiel als waar ik Lola vandaan had, in Polen. Lola had ook al vier jaar gewacht. In Polen laten ze honden niet inslapen dus er zijn honden die pech hebben en jaren of hun hele leven moeten wachten.
Van een hond als Speedy is eigenlijk niet te zeggen hoe hij zal reageren. In het asiel is het de vaste verzorgster nog niet gelukt hem aan te raken, hij trekt zich terug en wil dit niet, tenminste niet als je in zijn hok bent, schijnbaar wel als je buiten het hok staat.

Zelf denk ik dat als een hond als Speedy bij de juiste mensen komt en helemaal vanaf de basis vertrouwen kan gaan opbouwen hij nog best een paar mooie jaren kan hebben. Maar dat dit wel wat geduld en tijd zal kosten. En ik denk niet dat je moet gaan verwachten dat hij vrolijk mee in een bus gaat stappen of over de kermis gaat lopen oid. Maar als hij al lekker een eigen plekje had, de aandacht die hij nodig heeft, een tuin om lekker te kunnen rondscharrelen, dat hij dat geweldig zou vinden als hij eenmaal gewend is.

Oh, dat heb ik ook altijd!

Met als resultaat dat ik me heb opgegeven als opvanggezin en 2 december een hondje in de opvang krijg uit Roemenië. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dat hondje daar te laten zitten.. Sinds 2 maanden heb ik zelf een hondje uit Spanje en ik vond dit ook zo een schatje. Ik hoop dat ze zelf ook snel een leuk baasje vind en in de tussentijd kan ze bij ons lekker bijkomen en kerst vieren.. Maar dat krijg je idd als je teveel op dat soort sites zit haha..

Oh, prachtig hondje ook, Josephine! Kan me je gevoel goed voorstellen.

Enne, heel herkenbaar. Ik kan maar niet ophouden naar deze te kijken: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=19&t=254540

Weet niet wat het is :| Wil eigenlijk niet eens een border maar als ik dit zo zie/lees denk ik, jeetje, volgens mij zou dit toch wel een heel erg goede match kunnen zijn. Alleen kunnen wij tot we verhuisd zijn gewoon echt geen hond in huis halen, en deze jongen zal voor die tijd vast wel een nieuw baasje gevonden hebben... Dus ik zou moeten ophouden mezelf te martelen; over een half jaar zijn er waarschijnlijk nog veel te veel herplaatsers die wij een goed huisje zouden kunnen bieden. Maar oh, anders zou ik metéén bellen of we in ieder geval eens kennis zouden kunnen komen maken.

Er zijn volgens mij heel veel mensen into keeshonden ^^ . Alleh allesinds ik toch . Heb er nl sinds een maand zelf eentje rondlopen, superenergiek, lief, aanhankelijk en verschrikkelijk schattig .

Ach, zo veel verdrietige verhalen. Krijg er weer tranen van in de ogen!
Hoe vaak ik niet hoor, zie en lees dat na jaren in het asiel, hondjes letterlijk hun koppie laten hangen, en de hoop hebben opgegeven.
Alsof ze weten, na het zien van zo veel komen en gaan van andere honden,, ''voor mij komt niemand''
We moeten natuurlijk altijd moed blijven putten uit diegene die wel het geluk mogen vinden,, maar het blijft toch altijd slecht te verteren dat voor sommige 'dat ene lot uit de loterij' er niet in zit.

Ik ben ook al even verlieft hoor.
http://www.pets.be/spaanse-honden-nood-kruising-galgo-tayson-109008

En op een hond uit het asiel waar ik vrijwilliger ben, had vanaf dag 1 een speciale band met hem.
Kan hem jammer niet adopteren maar ik kan wel elke zaterdag met hem wandelen, spelen en knuffelen.