Zaterdag kwam ik na een weekje weggeweest te zijn terug bij het asiel en normaal ben ik niet snel onder de indruk maar hier werd ik ongeloofelijk verdrietig van.
Chiva is 1 van mijn vaste wekelijkse wandelmaatjes, ze zit nu al maanden in het asiel en ik wist al dat ze een wondje dicht aan haar oog had (is toegegroeid) en wondjes aan haar poten omdat ze uit haar hok probeert te geraken. Maar toen ik haar op wandel nam zag ik hoe ze aan het achteruitgaan is in haar hok. Het einde van haar staart is bijna volledig kaal van continu tegen de muren te slaan en aan haar poten heeft ze doorligplekken waar nu wondjes ontstaan van op de harde vloer te liggen.
Ik snap niet waarom ze er nu nog steeds zit! Ze is echt een schat, wandelt mooi aan de lijn, is vrij rustig, reageert aan de lijn niet op andere honden en geniet ontzettend hard van de aandacht die ze krijgt.
Toch wandelt iedereen steeds haar hok voorbij, zonder haar enige aandacht te geven
ik hoop dat ze snel haar gouden mandje vind!
Ik haat de vooroordelen die er over bepaalde rassen bestaan! deze x stafford is de liefste hond die je jou maar kan inbeelden. maar niemand lijkt haar het leven te willen geven dat zij verdiend.
Chiva:


sorry maar dit moest ik van me afschrijven !
Edit:
Gisteren nog wat fototjes van chiva genomen in haar hok. Vind het zo zielig




Op de laatste zie je haar deels kale staart



3 doggies


























(mits het goed gaat ivm mijn gezondheid). Anders had ik haar serieus overwogen. Wat een plaatje. Kan ze met katten? Is ze geholpen? Ik kan wel eens rondvragen. Omdat ik afentoe dieren opvang, heb ik wel een klein netwerkje opgebouwd. Wie weet is er iemand die haar de rest van haar leven een geweldig goed huisje wil geven. Staat ze op het internet?