Ik had een tijdje geleden een topic hier over onze hond die uit een asiel in het buitenland kwam en nogaal moeilijk was. Uiteindelijk ging mijn topic op slot omdat ik het allemaal niet meer aan kon, het werd me te veel allemaal (kritiek hier, moeilijk beestje thuis, mijn vriend met zijn eigen twijfels, weinig steun vanuit onze stichting, ik had het ook nog zo druk op mijn werk etc etc etc)
Voor iedereen die een beetje benieuwd was naar hoe het verder afliep wil ik even zeggen dat onze hond bij ons is gebleven. Nadat mijn topic gesloten werd, ging ik meer doen en minder praten: meer socialiseren, meer tijd gunnen, meer met haar omgaan. Het ging moeilijk met ups en downs. Wie een herplaatser heeft, weet vast wel hoe dat gaat. Uiteindelijk hebben we nu een bijna normale hond, best vrolijk, een beetje waaks, aanhankelijk, stout af en toe en best gevoelig. Nog steeds vindt ze mijn vriend geweldig en vrij wel goddelijk. Met mij heeft ze minder, maar ze gromt niet (meer) naar me, dus ik ben best tevreden. Ze komt me zelfs s ochtends begroeten (!) We knuffelen zelfs (!) samen op de bank, ze laat ook graag haar buik aaien. Zij is niet meer bang van ons en schrikt nauwelijks van wat dan ook, gaat ook graag naar buiten, kwispelt veel, loopt met haar staartje omhoog. Niet geheel zonder kalmerende middelen (dat hadden we vanaf dag 1 moeten gebruiken), zijn we toch een heel eind gekomen. Morgen gaan we een weekje met vakantie, onze vos gaat mee. Ik hoop dat wij binnen de komende 2-3 week met de pillen kunnen stopen en dan nog lang en gelukkig kunnen leven. Of zo. 
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Onze hond uit buitenland -2" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken

Wouw dat had ik nooitverwacht naje eerste topic! Dat is dan toch nig heel snel gegaan met al die veranderingen!
Ik wens jullie heel veel geluk!

Top!!! ![]()
![]()
![]()
Zoals voorspeld, geduld, geduld, geduld. Echt super dat je toch hebt doorgezet ondanks je twijfels en alles wat er gebeurd is. Respect! Veel plezier met je hond.

Wat heb ik een respect voor jullie!Iedereen weet hoe het moet en geeft je aanwijzingen, maar jullie moeten het toch zelf doen!
Jullie hebben een medaille verdient!
Weet je, .... jullie verhaal is een voorbeeld voor veel mensen!
Jullie verhaal is ook een soort uitdaging, avontuur en liefdevolle doorzetting waar veel mensen met eenzelfde soort situatie wat aan zullen hebben.
En ook de vele adviezen die mensen geven, kan voor iedereen weer een leerzaam moment zijn! Maarrrrrrrr .... jullie hebben het gefixt! Succes verder. Ik vond het een goeie topic!

Geweldig
Wat een fijn nieuws dat het jullie toch gelukt is.
Jullie hebben al zoveel bereikt, respect daarvoor!
Een hele pretigge vakantie gewenst, kunnen julie heerlijk tot rust komen en van elkaar genieten.

Oh, dat is het hondje van de snelweg! Wat een geweldig nieuws, Lila. Je mag heel erg trots zijn op jezelf. Dat heb je mega-goed gedaan!

Ontzettend goed nieuws, en wat is het allemaal in sneltreinvaart gedaan, complimenten Lila, voor jou, je man en last but not least de hond.
![]()

Hoera!! Applaus voor jullie doorzettingsvermogen! Geweldig!!
Wees maar trots en geniet van iedere (kleine) stap vooruit die er nog volgt.

Super! ik ben heel blij om te horen hoe het met jullie gaat, ik vroeg het me laatst nog af...
Proficiat!
Beste mensen, bedankt. Ik ben helemaal geen held en ook geen doorzetter, ik vind haar gewoon zielig , mensen die in haar interesse hadden waren allemaal vreemd, of geen werk, uitkering, of autisme en nog wat, niet erg, maar ja, dan denk je: jullie zijn zelf probleemgevalletjes, moeten jullie nog deze hond erbij? Dus ja. we zijn nu in centerparcs en deze bijna normale hond heeft dood leuk gisteren in de slaapkamer op mijn bed gepist. Dat heb ik nog nooit gezien, niet naast maar op het bed. Terwijl ze 27 keer per dag wordt uitgelaten.

Dat is niet fijn.... ik zou de moed nemen het even te melden aan de receptie, zodat het matras vervangen kan worden!
Verder, komplimenten. Houd vol.

Denk dat dat toch even de stress is van de vakantie Lila, wel even balen maar toch te begrijpen deze terugval.
Toch al heel wat dat je nu al met haar op vakantie kan gaan. Super hoor dat je haar niet meegegeven hebt aan mensen die haar niet kunnen bieden wat ze nodig heeft.

Tja, verandering van omgeving.......Denzel van mij kan daar ook absoluut niet tegen. Die kan ik niet eens mee op visite nemen laat staan op vakantie....... Ik denk ook dat ze even een terugval heeft, laat je er niet door ontmoedigen.
Geniet van je vakantie!

Lila, ik begrijp je volkomen, veel plezier ermee, heb ook zo eentje uit het buitenland en ja is even investeren dus top dat je ermee bent doorgegaan...

Moest even op zoek naar je eerste topic maar toen ik de foto,s zag van een snelweg die afgesloten is geweest voor Lila viel mijn munt.En mijn complimenten komen er meteen achteraan,Jullie hebben doorgezet en het gaat een stuk beter en ze is nog steeds bij jullie.Vind dat een felicitatie waard, dus bij deze,gefeliciteerd.
Hoop dat het bij het ene plasje blijft en jullie verder kunnen genieten van een fijne week.

Op het plassen op het bed na,wat enigszins wel begrijpelijk is.
Want ze is weg uit haar nu net zo vertrouwde omgeving,vind ik het geweldig nieuws allemaal.
Zijn jullie nu ook niet blij,dat je zo door gezet hebt.
Nou mensen,petje af hoor?
En........,vooral zo doorwgaan.
Greetje, wat mij betreft, ben jij de doorzetter. Ik kan me niet voorstellen hoe dat is om nooit op vakantie te kunnen. Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat vakanties alles voor me betekenen. Ik zat gewoon wel eens een jaar of 8 zonder vakanties door mijn ex die nooit ergens heen wou en sinds die tijd heb ik besloten dat niemand, geen man en ook geen hond mij weer op die manier zullen afremen. Zoiets
Ik vind het dus veel respect waard dat je zo maar je eigen vrije tijd wil opgeven voor je hond.
Qua vosje, wij hebben gewoon mazzel, denk ik, zij is nog jong en vrij flexibel in haar geest. Ze heeft echt genoten op vakantie. Dat zag ik ook aan haar. Mijn vriend heeft haar daar voor het eerst los gelaten en ze bleef, ze ging rondjes rennen maar kwam iedere keer terug (in de stad gaan we het niet herhalen maar daar was het rustig en bijna uitgestorven). Ze deed ook stout en gek, extra snel rennen, sprinten, springen. Balletje halen doet ze niet, wel rent ze achter een stokje (kauwstokje dan). Dus ja, we gaan vooruit. Zij vergeet haar asiel en al die mensen die haar oog leeg hebben geprikt (op zich wel knap, vind ik, ik zou het niet gauw vergeten). Het is een hond met een twist, maar ik vermoed dat we misschien haar bagage volledig kwijt kunnen raken uiteindelijk. Wat we nog over hebben (of wat haar anders maakt) tot nu toe is:
- ze weigert bij de schoonouders te blijven, ze jankt, pakt mijn vriend met haar tandjes, pootjes, alles, probeert hem vast te houden en mee te gaan ten koste van wat het kost. als die weg is, gaat ze daar liggen en is verder rustig
- op vakantie was ze onrustig tijdens haar eerste nacht, duidelijk wist ze niet wat we daar deden en of dat alles van ons was, alle nachten daarna waren goed en ze sliep gewoon op de bank en ging niemand zoeken of janken
- als ze iets niet verwacht is haar eerste reactie - grommen en afstand nemen
- doodeng vindt ze nieuwe mensen die in eens dichtbij haar komen of haar op straat dichtbij passeren
- ze weet niet hoe ze met een bal of hondenspelgoed kan spelen
- ze durft niet terug te communiceren (vraagt niet om water of om naar buiten te gaan, ze wacht gewoon totdat het kan/mag), maar ik weet niet of dat iets is wat honden vaker wel/niet doen? Ik had voor haar een engelse cocker en die was goed bewust van haar cocker rechten en zei duidelijk wat ze wou, kon het ook laten zien: leeg bakje, de deur of een koekje ergens onder de bank waar ze niet bij kon. Deze vos zegt niets.
Voor de rest lijkt het een gewone huishond.
Maar dit zijn peanuts vergeleken met wat het was. Als we van snelweg naar los lopen in het bos zijn gegaan in deze 3 mnd dan denk ik dat het na een jaar helemaal goed moet zijn.

Oh, hahaha, je begrijpt me verkeerd.......dank je voor het compliment maar wij gaan soms wel op vakantie alleen kan Denzel nooit mee......
We geven niet zoveel om vakantie maar om het jaar gaan we weg zonder honden, de ene zomer wel, de andere niet. Gelukkig hebben we voor Denzel een super goed opvangadres waar hij graag naartoe gaat en Dixie kan naar familie. We hebben wel vakantie geprobeerd met de honden maar dat was geen succes voor Denzel......
Eind van dit jaar gaan we toch weer proberen om Denzel mee te nemen. We hebben, met oud en nieuw, een huisje gehuurd aan rand van de bossen met 10 vierkante KM losloopgebied voor honden. Denzel is dan bijna drie jaar bij ons dus we hopen dat het nu goed gaat. Zo niet, dan gaan we weer naar huis, jammer dan......
Het rijtje wat je opnoemt zijn, in mijn ogen, de normale dingen bij een herplaatser met een verleden. Ze bouwen hun zekerheden op gewoontes en als iets afwijkt geeft dat onrust. Zorg dat jullie zelf rustig zijn.
Angst voor vreemde mensen en grommen bij onverwachte situaties is ook normaal en dat zal langzaam slijten. Ze zal leren dat niemand haar hier kwaad wil doen. Probeer wat meer afstand te nemen van mensen op straat, loop er in een boog omheen of steek de straat over. Als ze wat zekerder wordt, in de toekomst, kan je de afstand weer verkleinen. Laat vreemde mensen ook niet naar haar toe lopen of contact maken. Laat de hond dat zelf doen, als ze dat wil.
Over "vreemde" situaties voor Denzrl gesproken: ik liep met Denzel over de dijk waar ze bezig waren met leidingen of zo. Denzel loopt los voor mij uit en staat ineens stil, hij verstijft, kijk om naar mij, loopt terug en gaat links schuin achter mij lopen. Er stond namelijk "ineens" zo'n grote rol met opgerolde leidingen erop, heel normaal voor ons maar nieuw voor Denzel. Ik liep gewoon door, zonder iets te zeggen en Denzel bleef bij me lopen, met mij tussen de rol en hemzelf in, tot we er voorbij waren. Op de terugweg liep hij zelf langs de rol!
Alles moeten ze een keer ervaren en alles wat ze niet kennen is eng. Wat dat betreft moet je ze nog beschouwen als een pup. Misschien zal je hond wat terughoudend blijven naar vreemde mensen en dingen maar als dat het ergste is........En wie weet, komt alles voor 100% goed.
Succes joh. Ik vind het leuk dat je ons op de hoogte houdt!
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Onze hond uit buitenland -2" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?