35 weken zwanger, gedragsverandering

Hallo!

Ik ben 35 weken zwanger van mijn eerste kindje. Ik heb een husky thuis met een enorm lief karakter. Hij kan vrijwel met de meeste honden goed opschieten, past zich snel aan op de ander en is barstend vol energie.
Toen ik zwanger werd werd hij aanhankelijker. Hij kwam veel bij me etc. Niets om ons zorgen over te maken.
Sinds paar weken merk ik dat hij me soms wat uitprobeer. Ik word wat zwakker en heb het idee dat hij dat door heeft. Ik probeer dan nog zo goed mogelijk aan hem te laten weten dat ik de baas ben. 
Bij mijn man doet ie het niet, daar is ie altijd  al wat onderdaniger voor geweest omdat ie wat harder en consequenter straft als ik.
Ik ben wel de enige die hem loslaat met uitlaten(mits het een omheinde plek is) 
Hij komt niet altijd direct terug maar vind belangrijk dat hij toch even zijn energie ECHT kwijt kan.

Nu is hij sinds mijn verlof(vorige week) vooral bij mij meer aan het uitproberen. Ik voel me beroerder en geef toe ben iets minder actief met hem kwa wandelen en dergelijke. Probeer dit met spelletjes wel een beetje te evenaren. En geef hem er ook niet minder aandacht om verder. Maar ik heb vaker last van pijn en zit 'snachts ook vaker op daardoor merk ik dat zijn gedrag ook veranderd, normaal is hij om 23:00 uur ongeveer nokkie en klaar voor slaap, nu blijft hij actief. En als ik met goede steken op de bank lig zit ie vaak hijgend langs me.

Sinds mijn verlof hapt ie soms ook van zich af. Niet echt bijten, zit ook niet in het beestje maar van zich af happen als ik hem bijvoorbeeld corrigeer ergens op. Als ik hem daarop corrigeer gaat ie soms enorm te keer. Echt dat aanstellige janken omdat ie zijn "zin" niet krijgt. Daar duw ik dan wel doorheen, laat me er niet door afschrikken.
Ook dit doet ie sinds gisteren bij mijn man en vraag ik me af. Mist ie dan echt de actieve beweging zo erg? of zal het toch gedragsverandering van ons zijn?

Als ik het zo lees denk ik dat je misschien onbewust toch misschien meer met je baby bezig bent dan met je hond, en dat hij toch jaloers word.
Want als je zegt dat je minder actief met hem bent, hoeveel minder heb je het dan over?
En misschien is het een idee om hem eens mee te geven aan iemand met een hond waarmee hij het goed kan vinden, dat hij zijn energie kwijt kan door bijvoorbeeld in de tuin van diegene te kunnen rondrennen met zijn maatje?
En hoe geven jullie je Husky zijn dagelijkse beweging? Alleen met los laten rennen of nemen jullie hem ook wel eens mee aan de fiets? Als jullie dat (nog) niet deden, misschien ook wel een idee.
Succes!

Het zou ook wel eens kunnen dat hij een deelvan de stress oppikt. Als hij naast je ligt te hijgen als jij pijn hebt, komt dat over alsof hij ook stress heeft. Probeert hij je uit, is hij dwars of is hij gestressed en daarom van slag en luistert hij slechter?

Wees rustig en duidelijk, pak de puppie training op alsof hij alles vergeten is en wees cool, calm and collected voorzover dat mogelijk is bij 35 weken zwanger. Is er iemand in de buurt die hem af en toe mee kan nemen om uit te razen?

Mireille

Ik denk niet dat een hond 'jaloers' is. Ik heb eerder het idee dat je hond je onzekerheid en misschien ook wel zorgen/stress oppikt.

Ga niet harder aanpakken, maar werk aan jullie band. Doe samen spelletjes met een voertje (zoekspelletjes, kleine gehoorzaamheidsoefeningen), actief met hem zijn zal nu wat lastiger voor je zijn, probeer lol met je hond te hebben.

Let wel op dat je dit op een manier doet, die je straks als de baby geboren is, ook gelijk met hem kan oppakken. Stop je er opeens mee, dan kan dat juist voor onzekerheid bij de hond zorgen. Waarom gedraagt de baas zich opeens anders.

Ook spelletjes in huis kunnen een klein beetje voldoening geven, als je maar even echt de aandacht voor je hond hebt

Ten eerste van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.

Een zwangerschap brengt vele veranderingen met zich mee, dit merkt de hond uiteraard ook.

Tijdens veranderingen kan het zijn dat een hond zijn plaats in het gezin opnieuw moet gaan ondekken en vaststellen.

Jullie hond lijkt dit op dit moment te doen.
Dit is niet erg, er zijn immers permanente veranderingen gaande.

Een hond houd van routine en regelmaat.
Zorg dat je je nu al aan gaat passen aan je toekomstige nieuwe leven, een leven waarbij uiteraard het kind op de eerste plaats gaat komen, maar je ook moet beseffen dat de hond daar niet onder mag lijden.
Ga nu met je hond een nieuwe routine creeren, waarbij jij en je hond zich prettig voelen.

Je merkt zelf op dit moment dat je hond zich niet prettig voelt in de huidige situatie, pas deze dan aan!

Een Husky houd van rennen, fietsen en wandelen.
Bedenk nu wat je straks ook met een kind erbij kan gaan doen en wat jij straks niet meer kan doen en wat je man over zou kunnen/moeten nemen.

Je hond mag verandering voelen, maar en niet onder lijden!
Wat jullie zelf niet (meer) op kunnen brengen schakel daar hulp voor in, vrienden, kennissen, buren, hondenuitlaatservice ed.
Zorg dat het allemaal niet als een last gaat voelen!

Succes!

Mag nu wel even melden dat we een prachtzoon hebben van 4 maanden en Krätos en de uk zijn dikke maatjes !!

Gefelciteerd ,

Fijn da het zo goed gaat tussen je hond en de kleine man ;-

Mireille